Verzet.org - In naam van het ras (Marc Hillel)

Met dit niets ontziende bewijs over het 'fokken' van mensen door de SS en de roof van kinderen van 'raszuiver' bloed door heel Europa, raakt men de eigenlijke essentie van het nationaal-socialisme.

Tijdens een lang en moeilijk onderzoek hebben Marc Hillel en Clarissa Henry de getuigen en de slachtoffers van de organisatie SS Lebensborn (Levensbron) weer gevonden: dertig jaar later liggen de wonden nog altijd open.

De Lebensborn Stichting (Levensbron / Lebensborn E.v.), voluit Lebensborn Eingeträgener Verein genoemd, was wellicht één van de best bewaarde geheimen en meest bizarre experimenten van de SS tijdens het Derde Rijk. Het idee kwam van Reichsführer van de SS Heinrich Himmler. Hij wilde een superras kweken van zuivere Noordse typen.

Grote, blond harige en blauwogige mannen en vrouwen werden speciaal uitgeselecteerd op basis van deze etnische kenmerken. Speciale pleegtehuizen werden opgezet (meestal door de SS aangeslagen joodse eigendommen en onderhouden met het geld van hun bankrekeningen) om de zwangere vrouwen het zo comfortabel mogelijk te maken tot hun baby's werden geboren. Zij konden dan zelf hun SS-baby verder opvoeden of afstaan voor adoptie aan een 100% niet-katholieke nazi familie.

Vanaf het najaar van 1939 zal het Lebensborn een dramatische wending maken. Op 1 september 1939 was Hitler Polen binnen gevallen en gedurende een drieweekse Blitzkrieg veroverde hij Polen en 22 maanden later, nà Operatie Barbarossa - de inval in de Sovjet-Unie, verkreeg nazi-Duitsland de virtuele controle over gans West-Europa en grote gebiedsdelen in het Oosten.

Anna-Frid 'Frida' Lyngstad, een van de zangeressen van Abba, is het bekendste Lebensborn-kind. (foto © Marcus Brandt)

Omstreeks die tijd ontvouwde Heinrich Himmler zijn toekomstplannen omtrent Polen en Oost-Europa voor een select gezelschap van SS-officieren: "In de volgende 10 jaren zal de bevolking van Polen een permanent inferieur ras zijn dat ons enkel werkslaven kan leveren. De fundamentele vraag blijft de raciale screening en selectie van de jongeren. Het ligt voor de hand dat in deze rassenmengeling zich af en toe goede raciale types zullen opduiken."

Vanaf 1939 zullen speciaal daartoe opgeleide SS'rs, de hele bezette Oostelijke gebieden doorkruisen op zoek naar goede zuivere Noordse rassentypen en niet aarzelen om deze weg te nemen van hun ouders om ze later onder te brengen bij Arische SS-gezinnen, of eerst in Lebensborn tehuizen om te worden "gegermaniseerd". Kidnapping van jonge kinderen tussen zes en twaalf jaar oud word door de SS gelegitimeerd.

In Polen werden er ongeveer 200.000 kinderen ontvoerd door de SS en de NSV (de vrouwelijke afdeling van de SA ook bekend als de Bruine Zusters.) Tussen de 40 en de 50.000 kinderen werden ontvoerd uit Rusland en nog eens zoveel uit Hongarije en de Oekraïne. Kinderen beneden de zes jaar oud werden ter adoptie gesteld aan Duitse families aan wie verteld werd dat hun ouders gedood werden bij luchtaanvallen.

Kinderen tussen 7 en 12 jaar oud werden geplaatst in speciale instituten zoals Staats Internaten, Rijksscholen, Napolas scholen (Nazi Politieke Scholen) of in de B.D.M. (Bund Deutscher Mädel het vrouwelijke equivalent van de Hitlerjugend.) Kinderen die niet slaagden in de selectieproeven werden simpelweg op treintransport gezet naar Kalisz of Auschwitz, om daar spoorloos te verdwijnen.

Na de oorlog werd door de Internationale Vluchtelingen Organisatie een speurtocht naar deze verdwenen ontvoerde kinderen opgezet maar tot op heden konden nog maar zo'n 15 tot 20% van deze kinderen (plus/min 25.000) worden opgespoord en terug bij hun oorspronkelijke familie worden teruggebracht.