Dit boek vormt een gedetailleerde uitwerking van de veronderstelling, die in het verleden omtrent het Englandspiel is gegeven. Namelijk die van de 'dubbele bodem'. De Engelsen zelf, Special Operations Executive [SOE], speelden doelbewust een spel met de Duitsers en niet omgekeerd zoals in de officiële versie van de Britse regering en van de Nederlandse Parlementaire Enquètecommissie beweerd wordt en door dr. L. de Jong bij hoog en bij laag wordt onderschreven. Want dàt was het Englandspiel: onderdeel van de grote misldeingsacties die de Engelsen in de Tweede Wereldoorlog ondernamen, met dat verschil dat bij het Englandspiel drieënveertig aangekondigde Nederlandse agenten òf alleen òf in kleine groepjes boven bezet Nederland over een periode van 14 maanden [maart '42 tot mei '43] werden geparachuteerd en allemaal onmiddellijk bij hun nachtelijke landing door de Duitsers werden gevangengenomen.

De Britse strategie was er op gericht [van het hge noorden tot aan de Middellandse Zee] de vijand via desinformatie in verwarring te brengen. Het 'spel met het Englandspiel' past precies in deze strategie. De misleiding is effectief gebleken. De auteur heeft enkele 'getuigen' ten tonele gevoerd die zijn theorie bevestigen. En zo bouwt Hoets stap voor stap een netwerk van plausibele redeneringen, alle rationeel en logisch uitgewerkt en waarbij de terughudende conclusies van De Jong c.s. worden bestreden.

Pieter Hans Hoets is de pleitbezorger van een theorie die tot dusver te makkelijk is weggewuifd. Het verhaal van Hoets is geloofwaardig. Hij wil erkend hebben dat de Nederlandse agnten doelbewust zijn ingezet als pionnen in een uiterst gedetailleerde en gewaagde misleidingsactie, waarbij het al dan niet slagen van de uitgestelde invasie van 6 juni 1944 op het spel stond. Op vier na, zijn alle via de SOE gedropte Nederlandse agenten rondom het Englandspiel door de Duitsers geliquideerd. Dit boek is een belangrijke aanvulling op de literatuur over de Tweede Wereldoorlog.

De auteur, Engelandvaarder Pieter Hans Hoets [º1921], tevens betrokken bij de eerste verzetsacties in en rondom Den Haag en Leiden, voltooide na de Tweede Wereldoorlog zijn rechtenstudie te Leiden en in de Verenigde Staten. Hij werkte als jurist o.a. bij de KLM en de Coca Cola Company. Hij is voorzitter van de Anne Frank Center in ed Verenigde Staten. Als inlichtingenman van het Bureau Inlichtingen en de Nederlandse Veiligheidsdiensten te Loden [1943-1944] was hij betrokken bij de nasleep van het Englandspiel, waarbij een aantal van zijn vrienden de dood vond.