Een fragment uit het boek [blz 88/89]; Gross-Rosen 1 november 1944: "Plots gebeurt er iets vreselijks. De kameroverste gooit de dienlepel op de grond en stort zich als een waarlijke duivel op een oude man dicht bij de ketel. Waarom weet ik niet. Misschien omdat hij zich niet snel genoeg uit de voeten maakte of tweemaal aangeschoven heeft om nog wat te krijgen. Onder het sissen van verwensingen slaat hij de ongelukkige met twee vuisten in het gelaat, zodanig dat hij op de grond valt. Hij schopt waar hij hem raken kan. "Auf! Auf du Drecksack!". Kermend staat de sukkelaar recht om door een geweldige stoot in de maag weer neer te vallen. Wéér opstaan, wéér neerploffen. Het bloed stroomt uit zijn neus en mond. De beul wordt dit spelletje niet moe. Met opengespalkte ogen van genot gaat hij door met boksen en stampen uit alle kracht. Instinctmatig zoekt de grijsaard zich te beschermen achter zijn sidderende handen. Nutteloos echter, de beestmens weet hem met merkbare routine telkens op een ander lichaamsplek te raken. Alles is stil... op een ver gekreun na, en enkele doffe slagen. Nog een snak... en het is afgelopen. Er is een mens vermoord. Met enkele welgemikte stampen in de hartstreek met zijn ijzer beslagen hiel heeft die beul de grijsaard afgemaakt."

Henri Theunissen, geboren op 3 augustus 1910 te Neeroeteren (Belgisch Limburg), neemt op 10 mei 1940 deel als soldaat aan de Achttiendaagse Veldtocht. Na het débâcle op 28 mei 1940 wordt hij door de nazi's als krijgsgevangene naar Duitsland afgevoerd waar hij wordt geïnterneerd in het krijgsgevangenenkamp Stalag XI A te Altengrabow te Dornitz, nabij Maagdenburg in Sachsen op ongeveer 90 kilometer van Berlijn. Op 19 januari 1941 wordt hij, net zoals de meeste Vlaamse soldaten in het kader van de Duitse Flamenpolitik, vrijgelaten en gerepatrieerd naar België. In maart 1941 besluit hij om toe te treden tot het militaire verzet, meer bepaald tot het Belgisch Legioen, dat later hernoemd werd naar het Geheim Leger/Armée Sécrète, en in de beginfase nog onder het commando stond van kapitein-commandant Charles Claser.

Hij wordt Adjunct aan de Leider der provincie Limburg, is medestichter van het Geheim Leger Limburg en sticht verschillende afdelingen van het verzet in de provincie Limburg. In april 1943 wordt Theunissen verraden door de verbindingsagent van de groep 'ACTION' en op 30 april 1943 aangehouden door de GFP (Geheime Feldpolizei) van Brussel. Van de gevangenis van Hasselt gaat het per trein naar Brussel en Theunissen wordt opgesloten in Cel 345 van de gevangenis van Sint-Gillis. Hij wordt voortdurend ondervraagd en gefolterd maar blijft zwijgen. Op 3 februari 1944 wordt hij gedeporteerd naar Duitsland en opgesloten in KZ Esterwegen. Vanaf daar begint voor hem een lange lijdenweg doorheen de Duitse concentratiekampen ondermeer Gross-Rosen, Gross-Strelitz, Sachsenhausen Dora en Bergen-Belsen waar hij ten lange leste op 15 april 1945 door de Engelsen wordt bevrijd.

Na de oorlog bleef Henri Theunissen actief in diverse Weerstandersverenigingen. Zo was hij ondervoorzitter van het Nationale Strijdersverbond van België; lid van de Hoge Raad van het Nationaal Instituut van de Oorlogslachtoffers, Oorlogsinvaliden en Oudstrijders; lid van het Kontaktcomité - Eisen van de Oorlogsslachtoffers; lid van de Commissie van Beroep voor vergoedingspensioenen van Politieke Gevangenen en Oorlogsweduwen; Provnciaal voorzitter van de Oorlogskruisen van Limburg; voorzitter van het Eenheidsfront der Vaderlandslievende Verenigingen Gewest Hasselt; voorzitter van de Confederatie van Politieke Gevangenen Gewest Hasselt - Halen - Herk-de-Stad - Zonhoven tot 1992 en dan Ere-voorzitter.

Henri Theunissen in 1995 bij het verschijnen van Het leven van een Nacht und Nebel: "Het meest harde en genadeloze leven van de concentratiekampen werd door vele kranten doodgezwegen. De inhoud van mijn boek is niet verzonnen, vroeger kon men dat niet geloven, dat dergelijke monsterachtigheden mogelijk waren. Maar het nazisme en fascisme, dat weer bovenkomt, verplicht ons het echte leven te beschrijven, zodanig dat de werkelijkheid gekend is. Welk drama speelt er zich weer af, zowel op deze planeet als op de andere werelddelen? Waarom gaat het weer verkeerd? En wat wordt er gedaan, opdat geen Derde Wereldoorlog zal losbarsten?"

Aan het boek werd aan het einde ervan ook een alfabetische lijst van de Weerstanders van Limburg toegevoegd, van hen die gefusilleerd werden of de dood vonden in de concentratiekampen.