Tientallen jaren was de Franse justitie op zoek naar de beruchte oorlogsmisdadiger Klaus Barbie, die tijdens de oorlog als hoofd van de Gestapo in Lyon verantwoordelijk was voor vele moorden, martelingen en de deportatie van duizenden mensen naar concentratiekampen.

Bij verstek ter dood veroordeeld, woonde en werkte Barbie direct na de oorlog in Duitsland als informant voor het CIC, de Amerikaanse contra-spionage. Daar was hij niet de enige oorlogsmisdadiger die willens en wetens door de Amerikanen werd ingehuurd.

Het Derde Rijk was nog niet gevallen of de Russen vormden in de ogen van de VS dè nieuwe bedreiging. De Tweede Wereldoorlog maakte plaats voor de Koude Oorlog en opeens was een nazi nog altijd beter dan een communist.

De Amerikanen wisten dat ze Barbie hadden èn dat de Fransen naar hem op zoek waren. Desondanks hielpen ze hem aan het einde van zijn loopbaan bij het CIC aan geld en een nieuwe identiteit om naar Zuid-Amerika te ontkomen.

Daar leefde hij vele jaren als vrij man onder de naam Klaus Altmann, beschermd door diverse regimes. Tot een nieuwe regering het begin 1983 wenselijk achtte om hem aan Frankrijk uit te leveren. Daar wachtte Klaus Barbie, 'De Slachter van Lyon' en moordenaar van Frankrijks beroemdste verzetsheld Jean Moulin, zijn proces.

Erhard Dabringhaus werkte na de oorlog in Europa bij het CIC met Barbie samen. Al die jaren hield hij zijn mond tot hij, begin 1983, via televisiebeelden uit Bolivia opnieuw werd geconfronteerd met de verdrongen waarheid.

---

Lees ook deze boekbesprekingen op Verzet.org:
•  Klaus Barbie. Een nazi in dienst van de V.S. (Erhard Dabringhaus)
•  Klaus Barbie, een van ons (Max Nord)
•  Het Barbie dossier. Het Vierde Reich (Magnus Linklater, Isabel Hilton en Neal Ascherson)
•  Barbie - Misdadiger tegen de mensheid - Een Ooggetuigenverslag (Jacqueline Wesselius en Lambiek Ber)