In de tweede helft van april 1945 beginnen stilaan overlevenden terug te keren vanuit de Duitse concentratiekampen. Onder hen
ook Alfons Roelands, de schoonvader van Louis Van Brussel, die na tweeenhalf jaar gevangenschap als een uitgemergeld geraamte -nauwelijks
47 kilogram woog- terugkeerde en in erg slechte toestand verkeerde. Op 1 mei 1945 wordt het eerste kindje van het gezin Van Brussel geboren
en krijgt de toepasselijke naam Jenny, de oorlogsnaam van zijn vrouw mee. Op 23 mei 1945 wordt door de zoon van een collaborateur
een aanslag op Louis Van Brussel gepleegd. Meer dan een maand moet Van Brussel van zijn verwondingen herstellen in het
hospitaal.
Van Brussel die tijdens de oorlog lid was geworden van de Communistische Partij, wordt na zijn herstel aangesteld als bestendig
afgevaardigde van de KP-afdeling in Leuven aangesteld. Na de vrijlating van duizenden collaborateurs door de Belgische Regering
werden de Partizanen spoedig het slachtoffer van lastercampagnes en verdachtmakingen en beginnen de eerste vervolgingen tegen
de weerstanders en in het bijzonder de Gewapende Partizanen. Partizaan Frans Storms werd onderworpen aan langdurige verhoren:
"Herhaaldelijk probeerden de ondervragers mij te doen bekennen dat wij eigenlijk maar een
bandietenbende waren en dat andere Partizanen dat allang hadden toegegeven." Ook Van Brussel ontsnapt niet aan vervolging:
"Om in een artikel in het plaatselijk blad van de Communistische Partij een oorlogsburgemeester aangeklaagd
te hebben -die ondermeer Sovjet-krijgsgevangenen aan de Feldgendarmerie deed overleveren, werd ik op een schandalig persproces
zwaar veroordeeld. Op gevaar van mijn ganse huisraad te zien aangeslagen worden dienden we alles te evacueren en het twee jaar lang
zonder onze meubeltjes te stellen."
Op 5 maart 1946 maakt Winston Churchill zijn beroemde 'Fulton speech' waarin hij de klemtoon legt op het gevaar van de
communistische Sovjet-Unie onder Stalin en spreekt voor het eerst over een IJzeren Gordijn dat Europa verdeelt: het begin van
de Koude Oorlog is een feit. Op 12 mei 1946 wordt de zoon van Van Brussel geboren
die de illegale naam Jean van zijn vader meekrijgt. Tijdens de Koningskwestie in 1950 neemt Van Brussel andermaal deel aan het
communistische en socialistische verzet tegen de terugkeer van Leopold III. Overal in het land heerst een sfeer van revolutie. In
Grâce-Berleur nabij Luik worden vier arbeiders door de Rijkswacht doodgeschoten. Na de troonsafstand van de koning ten gunste
van zijn zoon koning Boudewijn I keert de rust weer in het land.
Echter, de Leopoldisten zullen hun nederlaag moeilijk verteren en op 18 augustus 1950 wordt Julien Lahaut, voorzitter van de
Communistische Partij, en die bij de eedaflegging van koning Boudewijn in de Senaat nog 'Vive la Republique' had
gescandeerd, door enkele mannen in het deurgat van zijn woning doodgeschoten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de communist
Julien Lahaut in een concentratiekamp terecht gekomen. Lahaut overleefde de Duitse concentratiekampen maar niet het
naoorlogse België...
Door de achteruitgang van de K.P. verloor Van Brussel zijn bestendige aanstelling en wordt vanaf 1954 samen met zijn echtgenote
marktkramer. Hij verdiende zijn boterham met de verkoop van fantasiejuwelen afkomstig uit het voormalige Oostblok. Na de publicatie in 1971 van zijn beroemde
boek 'Partizanen in Vlaanderen', wordt Van Brussel aangeklaagd door Bertha Organe, overlevende dochter van de familie Organe, die bij een aanslag op 12 mei 1944 te Wijgmaal door leden van het Leuvense Partizanenkorps
om het leven kwamen. In 1990 werd de dan al 72-jarige Commandant veroordeeld tot een schadevergoeding, vermeerderd met interesten sinds de datum van de dagvaarding (maart 1978),
en diende tevens de proceskosten te betalen. Al bij al een bedrag van 1 miljoen Belgische Franken (thans bijna 25.000 euro!), geld dat door oud-verzetsleden zou
zijn bijeen geschraapt.
Luitenant-kolonel van de Weerstand Louis Van Brussel is de jongste Belg die ooit voor zijn militaire prestaties tot Commandeur in de Orde van Leopold II
werd benoemd. Hij ontving verder nog het Engelse M.B.E., de medaille van de Anti-Fascistische strijd van de D.D.R. en, uit
de handen van Maarschalk Sokolovski, de Sovjet-medaille van de XXste Verjaardag van de overwinning op het fascisme. Daarnaast werd hem persoonlijk door maarschalk Timochenko de medaille van het Onafhankelijkheidsfront overhandigd.
Louis Van Brussel overleed op 11 maart 2001 op 82-jarige leeftijd ten gevolge van een hersenbloeding.
