De voorgeschiedenis van dit boekje begint op het moment dat de Nederlandse regering voorstelde, een bedrag van 100.000 gulden ter beschikking te stellen voor het verlenen van juridische bijstand aan beklaagden in Zuidafrikaanse apartheidsprocessen. Voor Nederlanders die wisten wat apartheid was, was dit een regeringsdaad die volledige instemming verdiende. En hoe kon die instemming beter tot uiting komen dan door het bijeen brengen van ten minste nog eens 100.000 gulden? Hier was een gelegenheid om het protest tegen de apartheid een nuttige vorm tengeven: dit geld zou helpen de gevolgen ervan eniGszins te verzachten, terwijl de officiële stem van Nederland er krachtiger door zou klinken.

Er werd een Nederlandse afdeling van het internationale Defence and Aid Fund opgericht, onder voorzitterschap van Prof. Dr. Gesina H. J. van der Molen, oud-hoogleraar in het volkenrecht aan de Vrije Universiteit. Enkele maanden later kwamnen de journaliste Renate Rubinstein en de kunstschilder Frank Lodzein met het plan voor de actie Een Ton d'r Op. De VPRO, de drie erkende vakcentrales en vele andere organisaties en personen werkten mee. Het resultaat was een televisieveiling van werk dat door tweehonderd bekende kunstenaars ter beschikking was gesteld, voorafgegaan door een documnetaire over Zuid-Afrika. Door giften en biedingen werd de ton die avod ruim overschreden. Het geld werd gestort bij de Nederlandse afdeling van Defence and Aid, en werd evenals de bijdrage van de regering, overgemaakt aan het voor dit doel opgerichte trustfonds van de Verenigde Naties.

Bij de voorbereiding van deze actie stuitten de actievoerders op twee moeilijkheden. In de eerste plaats was het onmogelijk een grondige voorlichting over het apartheidsprobleem in één televisie-uitzending onder te brengen; zelfs in zes lukt dat niet altijd. In de tweede plaats was een kunstveiling uit de aard der zaak gericht op een beperkte groep van kopers. Wie duizend gulden te bieden had voor een schilderij, steunde het doel, maar kreeg ook waar voor zijn geld. Hoe moest het met iemand die niet meer dan vijf of tien gulden te missen had?

De oplossing voor beide moeilijkheden werd gegeven door Mr. J. Boerwinel, directeur van de uitgeverij Paris; het was dit boek. Door zijn belangloze werk en dat van de medewerkende auteurs en kunstenaars is het zijn prijs waard, terwijl men door het kopen toch het doel steunt. De opbrengst kwam namelijk, na aftrek van papier-, druk- en bindkosten, geheel ten goede aan de actie. De eerste druk van ruim twintigduizend exemplaren werd in geen tijd uitverkocht.

Verzet.org: alhoewel het boekje (en de actie) al weer meer dan veertig jaar geleden werden uitgebracht, is het tegen de verwachting in, door zijn inhoud nog immer actueel. Haarfijn wordt door de verschillende auteurs uitgelegd hoe de apartheidspolitiek in Zuid-Afrika onstond en hoe ze zo lang kon gedijen. Het waren de jaren kort na het bloedbad van Sharpville.

Door zijn levenslange opsluiting op Robbeneiland, werd ANC-leider Nelson Mandela hèt symbool voor de wereldwijde anti-apartheidsbeweging. Op 11 juni 1988 werd naar aanleiding van zijn 70ste verjaardag in het Wembley Stadion in Londen een groot concert gehouden als eerbetoon aan de anti-apartheidsstrijder Mandela, die dan bijna 25 jaar zat opgesloten. De song van het Free Nelson Mandela Concert, van Simple Minds werd een wereldhit. 72.000 mensen woornden het concert bij en meer dan 600 miljoen kijkers volgden het concert mee op televisie. Mandela kwam na 27 jaar gevangenschap weer vrij in februari 1990. De apartheid werd kort daarna opgegeven en Mandela werd de eerste zwarte president van Zuid-Afrika. In 1993 ontving Mandela de nobelprijs voor de Vrede.

---

Extraatje door Verzet.org:

Eugène Terreblanche, de leider van de blanke Afrikaner Weerstandsbeweging (Afrikaner Resistance Movement) opgericht in 1973 met achter hem de vlag van zijn AWB. Die beweging strijdt al sinds zijn oprichting, 34 jaar geleden, voor een blanke hegemonie in Zuid-Afrika. Het zorgde daarbij altijd voor opschudding, vooral door met tryfossymbolen en kaki uniformen in het openbaar te verschijnen.

Wie apartheid zegt, bedoelt discriminatie en racisme op basis van origine en ethnisch uiterlijk. Aan de afbeelding hiernaast van de Zuid-Afrikaanse AWB te zien (lidmaatschap uiteraard enkel voorbehouden voor blanken), is het duidelijk dat de appel andermaal niet ver van de boom is gevallen.

In België heeft het Vlaams Belang steeds veel aandacht gehad voor de situatie in Zuid-Afrika. Het racistische apartheidsregime dat er jarenlang heerste, diende als voorbeeld voor het VB. In 2006 nam VB'er Karim Van Overmeire de leiding van een officieel bezoek van het Vlaams Parlement aan Zuid-Afrika. Een bezoek aan het Robbeneiland, de gevangenis waar onder meer Nelson Mandela en andere anti-apartheidsstrijders verbleven, werd alvast van het programma geschrapt.

Afbeelding rechts: jeugdbeweging NJSV waar het Vlaams Belang onder meer haar toekomstige medewerkers en mandatarissen recruteert. Gelijkenissen met andere beruchte symbolen zijn niet toevallig

Bij haar oprichting stelde het Vlaams Blok reeds dat Zuid-Afrika voor haar een belangrijke plaats innam. In haar grondbeginselen gaf de partij daar de redenen toe aan: "In de eerste plaats omdat het Afrikaanse volk in zo sterke mate stamverwant is met ons Nederlandse volk, in de tweede plaats omdat de blanken in Zuid-Afrika ook levensrecht en dus zelfbeschikkingsrecht hebben." De partij voegde er aan toe dat ze "blijft hopen dat onze stamgenoten de weg zullen vinden tot overleven als gemeenschap en tot behouden van een in eeuwen harde strijd gegroeide cultuur."

Die band met de "stamgenoten" blijft een rol spelen, ook bij het programma voor het bezoek aan Zuid-Afrika. Bij dat bezoek zou er extra aandacht gaan naar de positie van de taal en de cultuur van de blanke Afrikanerbevolking. Een aantal parlementsleden heeft aangekondigd niet deel te nemen aan het bezoek indien Van Overmeire effectief delegatieleider zou zijn. Het bezoek onder leiding van Van Overmeire zou alvast iets onschuldiger zijn dan vroegere contacten van VB'ers met de radicale racistische groepen van Afrikaner in Zuid-Afrika.

11 jaar geleden was er een schandaal van wapenleveringen aan onder meer de Afrikaner Weerstandbeweging (AWB), een bijzonder omstreden neo-nazi groepering in Zuid-Afrika. Het VB onsteunde zelfs financieel deze partij (parlementaire vraag in 1994). Die wapenleveringen werden besproken in het Roeselaarse café "De Gezelle", een café van het VB. Bij de besprekingen was ook de jarenlange VB-peetvader Roger Spinnewijn aanwezig, één van de figuren die in het Brugse mee de jonge garde van Dewinter en Vanhecke een politieke vorming gaf. Spinnewijn werd door de Duitse politie opgepakt omwille van zijn rol bij wapenleveringen... Bron: LSP-MAS

Ook het beruchte Blood & Honour behoort tot dezelfde cirkel. Op de afbeelding hiernaast spreekt Bert Erikson, de leider van de voormalige Vlaamse Militanten Orde voor B&H. Uit de VMO stammen heel wat vroegere en tegenwoordige VB-mandatarissen.

Op 3 juli 2004 organiseerde Blood & Honour Vlaanderen samen met BBET en het Amerikaanse National Alliance, een Amerikaanse - Zuid-Afrikaanse - Vlaamse vriendschapsavond. De Amerikaanse professor Robert S. Griffin (National Alliance) schreef achteraf een verslag over zijn reis door Vlaanderen. Hij prees zijn gasten gelukkig dat zij een partij als het Vlaams Blok aan hun zijde hebben.

Robert S. Griffin was in een poëtische bui toen hij verslag uitbracht van zijn reis naar Vlaanderen, een reis die hem naar eigen zeggen tot een ander mens maakte. Woorden van lof zijn er ook voor zijn gastheren, allen lid van de Vlaamse afdeling van Blood and Honour. Griffin benijdt zijn gastheren zelfs. Want in tegenstelling tot de Amerikaanse white supremacists zijn zij niet politiek dakloos: "My hosts are strong Flemish patriots. They are partisans of the Vlaams Blok political party, which recently won significant electoral victories in Flanders, garnering a quarter of the vote. I took note that my hosts had politicians and a major party that advocate their positions, and I don't. Bush and Kerry would cross the street to get away from me."

De avond waarop Griffin een lezing gaf zou oorspronkelijk plaats vinden in zaal Uylenhoeve van uitbaatster Frida Foubert die op dat moment gemeenteraadslid is voor het Vlaams Belang. Politie en brandweer hebben toen de zaal verzegeld wegens gebrekkige brandveiligheid waardoor de rechtse extremisten moesten uitwijken naar een andere zaal. Griffin geniet faam in Amerikaanse nazi-kringen voor de biografie die hij schreef over William Pierce, één van de ideologen van de Amerikaanse nazi's (info ADL). Hij is lid van de Amerikaanse neonazi-organisatie National Alliance die in 1989 Hitler uitriep tot "grootste man van onze tijd". De organisatie wil een volstrekt witte staat stichten in de VS. De National Alliance telde in 2002 1500 leden en zou over een jaarlijks budget van 1 miljoen dollar beschikken waarmee ze een tijdschrift uitgeven en een radioshow de ether inzenden. Bron: Blokwatch.be: 'Blood and Honour-leden zijn aanhangers Vlaams Belang'

En zo is de cirkel weer rond [sic].