Synopsis by Verzet.org
Sinds 1966, toen zijn twee laatste nazi-kompanen, Albert Speer (Hitlers architect en Minister van Bewapening) en Baldur von Schirach (leider van de Hitlerjugend), werden vrijgelaten, zat SS-Obergruppenführer Rudolf Hess helemaal alleen opgesloten in de gevangenis
van Spandau, een gevangenis die oorspronkelijk gebouwd werd om er 600 gedetineerden in vast te houden. Hess, dan al 72 jaar oud, was tot aan zijn vlucht
naar Engeland op 10 mei 1941, als wettig benoemde opvolger van de
Führer, tot dan één van de machtigste mannen van het Derde Rijk geweest. Hess was verantwoordelijk voor de organisatie en de structuur van de ganse Nazi-partij en een van de oudste
en meest gerespecteerde strijdmakkers van het eerste uur van zijn afgod Hitler.
Nu werd hij in Spandau bewaakt door de vier geallieerde mogendheden, de Verenigde
Staten, Groot-Brittannië, Frankrijk en de Sovjet-Unie. Bewakingskosten: 410 euro per dag ofte 150.000 euro per jaar (20 jaar geleden!). Hess was op het naoorlogse
proces van Neurenberg veroordeeld tot levenslange opsluiting en gedoemd om zijn straf tot zijn laatste adem straf uit te zitten. Hess zal zo lang niet wachten en verhing
zich in zijn cel op 17 augustus 1987. Op korte tijd werd de Spandaugevangenis afgebroken, wellicht om te beletten dat het een bedevaartsoord zou worden voor neo-nazi's
uit binnen- en buitenland, en werd op die plaats prompt een winkelcentrum opgetrokken.
Geen nazi-kopstuk dat zoveel vragen en controverses oproept als de figuur Rudolf Hess. Honderden boeken en artikels werden sinds zijn arrestatie en dood uitgebracht en dat dan vooral voor de liefhebbers
van samenzweringstheorieën. Zo zijn er de 'believers' die beweren dat het niet Hess was die in Spandau vastzat maar een dubbelganger, Hess zou nog in leven zijn (alhoewel
dat dat nu onwaarschijnlijker wordt want de man zou dan al 103 jaar zijn), Hess zou vele geheimen meenemen in zijn graf vandaar dat hij opgesloten werd gehouden 'want
hij zou wel eens kunnen praten' en anderen in discrediet kunnen brengen, Hess werd in Spandau vermoord door de Engelse geheime dienst enz.
En.. dan is er natuurlijk nog altijd zijn 'onbegrijpelijke' vlucht naar Engeland van 10 mei 1941. Waarom maakte hij die vlucht? Dacht hij werkelijk dat hij
in de positie verkeerde dat hij kon onderhandelen met de Engelsen namens Hitler, die zelfs helemaal niet op de hoogte was van zijn plan? Meende hij werkelijk
dat Winston Churchill zou luisteren naar hem? Wel ja, dàt is precies wat hij dacht! Nauwelijks zes weken voor de inval in Rusland (op 22 juni 1941) ondernam Hess
een solovlucht naar Engeland, zijn Messerschmidt viel zonder brandstof nog voor hij zijn doel had bereikt. Hess bengelde aan een parachute zijn avontuur tegemoet waarbij hij ook nog eens zijn enkel brak. Hij werd meteen opgepakt
en opgesloten en zal nooit meer zijn mond open doen. Toegegeven, niemand die zal ontkennen dat een vredesverdrag met de Engelsen wel eens het verschil had kunnen
maken aan het Oostfront, nu er maar aan één front oorlog zou gevoerd worden, en de kansen op een overwinning op de Bolsjewisten daardoor reeël zouden zijn geworden. Zouden... als...
In het onstabiele kinderlijke brein van Hess zou zo'n vredesverdrag hem terug in de gunst van zijn Führer kunnen brengen, want zijn positie als tweede man
van het Rijk was al een tijdje tanende. Hermann Göring (èn zijn Luftwaffe) was hem in belangrijkheid al voorbij gestoken, naast de gekende rivaliteit tussen de andere
nazibonzen zoals Heinrich Himmler, Jozef Goebbels, Martin Bormann en vele anderen. Onderlinge rivaliteit die Hitler handig uitspeelde om zijn greep op zijn handlangers te
kunnen handhaven. De miserabele 'stunt' van Hess was daarvan een uiting om zijn positie van weleer terug in te nemen. In Duitsland werd Hess' vlucht aanvankelijk doodgezwegen maar Hess werd korte tijd later door de Führer en
zijn entourage volkomen voor gek verklaard en ze zullen daar niet eens ver naast gezeten hebben...
Majoor Sheppard op 21 mei 1941 over het geval-Hess: "Af en toe twijfelde ik aan de psychische stabiliteit [van Hess]. Ik heb de indruk gekregen dat hij tot op een bepaalde hoogte wordt beheerst door een of andere of andere psychische macht van buiten. Hij is sluw, gewiekst en egocentrisch [..]. Hij is zeer onbeheerst van karakter en zal met veel omzichtigheid moeten worden benaderd om hem uit de tent te lokken [..] Juist door zijn aard,
waaruit wreedheid, dierlijkheid, sluwheid, verwaandheid, arrogantie en een zekere lafheid spreken, geloof ik dat hij zichzelf graag heeft toegestaan om als was te worden in de handen van een krachtiger en dwingender persoonlijkheid. Mijn persoonlijke mening is dat hij uit de gratie is geraakt en om zichzelf te rehabiliteren op het sluwe idee is gekomen om zich voor te doen als vredesgezant om zijn daad te rechtvaardigen [..].
Op het proces van Neurenberg dat op 20 november 1945 was aangevat veinsde Hess 'geheugenverlies', wat tot grote hilariteit leidde onder zijn mede beklaagden.
Hermann Göring: "Ken je me niet?" Hess: "Wie bent u?" Göring: "We hebben jaren samen opgetrokken." Hess: "Ik ben mijn geheugen een poosje kwijt, speciaal nu voor
het proces. Het is verschrikkelijk, en de dokter zegt dat het wel terugkomt." Göring: "Ken je me niet? Herken je mij niet?" Hess: "Niet als persoon, maar ik
herinner me uw naam." In de loop van het proces gaf hij op 30 nov. 1945 een verklaring uit waarin hij uiteindelijk toegaf dat zijn geheugenverlies nep was en om tactische redenen had gesimuleerd. Niemand die eraan had aan
getwijfeld - en zeker niet èn nooit zijn mede beklaagden! - dat het wel degelijk dè Rudolf Hess was die in de beklaagdenbank zat.
Wie er nog het minst van al aan twijfelde was
zijn zoon Wolf Rüdiger Hess (petekind van Adolf Hitler!) die zelfs een boek 'Mein Vater Rudolf Hess' uitbracht waarin hij een hartstochtelijk pleidooi voerde om zijn vader vervroegd vrij te krijgen. Daarin schrijft hij dat
hij 'het wereldforum zal aanklagen als zijn vader nog langer wordt vastgehouden' die 'aan een langzame en kwellende dood - in strijd met recht en
menselijkheid' laat wegrotten 'om de historische waarheid te onderdrukken'. Wolf Hess voegt met zijn boek andermaal een zoveelste complottheorie toe aan de tientallen
reeds bestaande. Niks nieuws onder de zon dus.
Persoonlijk meen ik dat Hess veel minder 'op zijn kerfstok' had dan bijvoorbeeld Speer of von Schirach die, op basis van de huidige beschikbare historische
info (en nièt enkel het handvol historische feiten die in 1945 bekend waren) zeker en vast op het Neurenbergproces tot de strop zouden veroordeeld zijn. De misdaden
door het Derde Rijk begaan nà de 10de mei 1941 (de vlucht van Hess), kunnen maar moeilijk mee op het conto van Hess worden bijgeschreven. Zelfs het besluit van
Hitler om alle Europese Joden te vermoorden, dateert van juli 1941 en dat was twee maanden na Hess' vlucht naar Engeland.
|
