Wanneer Adolf Hitler in 1933 'zijn' Autobahnproject aan het Duitse volk met veel poe-ha bekend maakte, werd het startschot gegeven van de aanleg van wat het grootste en meest prestigieuze netwerk van de 'eerste' autostrades van de wereld moest worden. Tegelijk werd ook de legende geboren van wat heet: 'de goede werken die het nationaal-socialisme heeft voort gebracht'. Eén van die verhalen die dat laatste moet ondersteunen is de legende van de Straßen des Führers. In de volksmond (en niet toevallig vooral in extreemrechtse middens) klinkt het dan als volgt: "Hitler mag dan wel veel slechte dingen gedaan hebben maar... heeft hij ook niet de autostrades uitgevonden, gepland en gebouwd?" Bovendien wordt er dan nog aan toegevoegd dat hij met de bouw van die autostraden het Duitse volk weer aan het werk heeft gekregen en door onder meer het Autobahnproject de werkloosheid efficient heeft weten aan te pakken èn zelfs de facto zou opgelost hebben... De feiten spreken dit echter bijna over de ganse lijn tegen of moeten op zijn minst grondig genuanceerd worden.

Dat er tot op heden nog velen aan die legende vasthouden bewijst meteen hoe moeilijk het is om dergelijke mythes te ontkrachten eens ze zich in de hoofden van de gewone man hebben genesteld. Het 'excuus' dat Hitler ook 'goede' zaken zou verwezenlijkt hebben zou ons bijna het bestaan van de concentratie- en vernietigingskampen doen vergeten en vergeven... De propagandamachinenerie van Hitlers partij -de NSDAP (die ongetwijfeld de krachtigste propagandamachine van zijn tijd was)- ligt aan de basis van deze legende. Rijkspropagandaleider Jozef Goebbels zei het toen ook al: "Als leugens maar vaak genoeg herhaald worden, krijgen ze de schijn van waarachtigheid."

Als we de NSDA-Partijlegende moeten geloven zou Hitler het idee van de bouw van autostraden hebben gekregen tijdens zijn verblijf in de luxueuze gevangenis van Landsberg (dat in feite meer een hotel dan gevangenis was), toen hij na zijn mislukte militaire staatsgreep van 8 november 1923 aldaar werd geïnterneerd en een jaar later op 20 december 1924 alweer op vrije voeten liep. Tijdens zijn verblijf in Landsberg schreef hij (met de hulp van anderen vooral dan van Rudolf Hess) het eerste deel van Mein Kampf, boek dat pas op 18 juli 1925 werd uitgebracht en aanvankelijk nauwelijks verkocht werd.

De werkelijkheid omtrent het ontstaan van de Duitse autobanen ziet er helemaal anders uit. De eerste Duitse autobaan werd reeds tijdens de eerste Duitse democratische republiek van Weimar regering afgewerkt. In 1921 werd in Berlijn de eerste strook autobaan opengesteld voor het verkeer, tot aan 1929 toe werd de Autobahn omschreven als 'Nur Kraftwagen Straße' (enkel voor gemotoriseerd verkeer). De Duitse term Autobahn voor autosnelweg werd pas in 1929 geïntroduceerd door de Duitse hoogleraar Robert Otzen.

Met de bouw ervan werd het bedrijf AVUS (Automobil-Verkehrs- und Übungsstrasse Gmbh) belast, AVUS dat speciaal voor dat doel op 23 januari 1909 werd opgericht en datzelfde jaar de eerste plannen voor een autowegennetwerk voorstelde. Die eerste autobaan, waarvoor overigens tolgeld moest worden betaald, was 9,8 kilometer lang, bevatte twee rijstroken, geen kruispunten en was een echte innovatie voor die tijd. Met de bouw ervan was in juni 1913 begonnen, maar werd door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog vertraagd. Er werd tijdens de Grooten Oorlog verder gebouwd waarvoor krijgsgevangen gemaakte soldaten als dwangarbeiders werden ingezet.

De benaming 'autostrade' werd in feite afgeleid van het Italiaanse autostrada. De Italianen legden tussen 1923 en 1924 hun eerste autostrada aan, de zogeheten 'Autostrada dei Laghi' die een tweestrokenbaan was van ongeveer 130 kilometer lengte en die Milaan verbond met Varese. In Duitsland werd in 1924 een nieuwe vennootschap opgericht, de STUFA (Studiengesellschaft für den Automobilbau), die de motorisering van het verkeer bestudeerde en het theoretische deel en de bouwplannen van het autobaanproject moest ontwikkelen. In 1926 werd vervolgens de HAFRABA (Verein zur Vorbereitung der Autostrasse Hansestädte-Frankfurt-Basel) opgericht. Deze vennootschap hield zich integraal bezig met de ontwikkeling en realisatie van het autowegennetwerk. De HAFRABA (HAmburg, FRankfurt, BAzel) concentreerde verscheidene bouwondernemingen en zal haar eerste bouwplannen aan het grote publiek voorstellen in de loop van 1927. Ook in Amerika werd in diezelfde periode gestart met de aanleg van autobanen (Highways) waarvan de eerste, de Lincoln Higway, in 1929 in gebruik werd genomen.