In dit verbijsterende boek wordt wellicht het meest bijzondere hoofdstuk uit de geschiedenis van de SS beschreven: Salon Kitty, het bordeel van de duivel. Het idee van de Italiaanse filmregisseur Tinto Brass om het boek (van Peter Norden) te verfilmen heeft de woede van vele Duitsers gewekt. Toch werkte dit bare oord van sex en spionage zozeer op Brass' verbeelding, dat hij er zes miljoen voor over had om deze rolprent (in het geheim, pers en fotografen werden geweerd) te vervaardigen.

Het imponerende boek, met vele indringende foto's uit de sensationele film (met in de hoofdrollen Ingrid Thulin en Helmut Berger), laat zich lezen als een spannende misdaadroman, maar het is méér. Het geeft ons een nieuw beeld, de laatste ontbrekende schakel over de machthebbers van het Derde Rijk. Salon Kitty: het voorbeeld van een politiek bordeel dat zijn weerga in de hele geschiedenis niet kent.

---

Synopsis door W8.nl: Vergeten Verleden: Salon Kitty, een Nazi bordeel

Reinhard Heydrich, het hoofd van de Reichssicherheits Hauptambt (RSHA) van de Nazi’s in Duitsland, besloot in 1939 dat prostituees gebruikt moesten worden om informatie te verzamelen over de opvattingen en het gedrag van partij functionarissen, topambtenaren, diplomaten en buitenlandse zakenlieden. Duitsland stond van de vooravond van de invallen in Oost Europa en Heydrich wilde weten of prominenten misschien hun mond voorbij zouden praten. Walter Schellenberg, het hoofd van de contra spionage van de Gestapo kreeg de opdracht dit te realiseren. Maar Schellenberg vond het idee om prostituees te laten infiltreren in verschillende bordelen niet efficiënt genoeg. Hij besloot dat er een apart bordeel moest komen, waar de bezoekers tijdens hun intieme momenten met bordeeldames afgeluisterd zouden kunnen worden. Schellenberg wilde de verzamelde informatie ook gebruiken om zijn positie in het Derde Rijk te verstevigen. Hij schakelde het hoofd van de Berlijnse criminele politie Arthur Nebe in om een geschikt gebouw te vinden en om prostituees te rekruteren. Alfred Naujocks werd verantwoordelijk voor de realisatie van de technische voorzieningen in het gebouw.

Arthur Nebe kwam al snel terecht bij het bordeel van Kitty Schmidt in de Giesebrechtstrasse. Kitty had al jaren een zeer succesvol bordeel voor de meest invloedrijke personen uit het Derde Rijk. De prijzen waren hoog, maar daar stond tegenover dat Madame Schmidt volledige discretie bood. Kitty Schmidt moest worden overgehaald haar bordeel beschikbaar te stellen aan de Sicherheitsdienst. Schellenberg wist dat Kitty Schmidt een deel van de winst uit het bordeel over had gemaakt naar Britse banken. Zij gaf ook steun aan joden die door de nazi's werden vervolgd. Geconfronteerd met deze kennis van de Gestapo, stemde zij in mee te werken. Zij kon met haar eigen prostituees blijven werken, maar al het andere personeel werd vervangen door medewerkers van de Gestapo en een twintigtal nieuwe Gestapo prostituees gingen in het bordeel aan de slag.

Het gebouw werd van binnen helemaal vernieuwd. In elke kamer werden microfoons geïnstalleerd, die verbonden waren met een opnamestudio in de kelder van het gebouw. Tien opname apparaten stonden klaar, die permanent bezet waren. Honderden prostituees uit nachtclubs en bars werden onderzocht door de SS, psychiaters en dokter. Tenslotte bleven er een twintigtal over die onder meer werden opgeleid in interview technieken voordat zij in Salon Kitty gingen werken. Schellenberg vertelde na de oorlog dat het niet alleen professionele prostituees waren, maar ook dames uit hogere kringen die voor het heil van het Derde Rijk als prostituee wilden werken.

Afbeelding: Scène uit de film Salon Kitty (1976) van Tinto Brass met Ingrid Thulin als Kitty.

In maart 1940 ging het vernieuwde bordeel van start. De oude klanten keerden snel terug, maar er kwamen ook regelmatig nieuwe klanten die zeiden dat zij van Rothenburg kwamen. Dit waren speciale gasten van de nazi's die het beste van het beste kregen. Alleen deze klanten mochten gebruik maken van de door de Gestapo geselecteerde prostituees en wat zij niet wisten was dat hun gesprekken met de gastvrouwen werden opgenomen. De Italiaanse minister van buitenlandse zaken Ciano, bezocht als een Rothenburg Romeo ook Salon Kitty en Schellenberg hoorde dat hij zich zeer negatief uitliet over Hitler. Schellenberg informeerde Hitler, die daarna een koelere houding naar Italië had.

Het bordeel leverde echter minder op dan werd gehoopt. Al snel deden trouwens geruchten in Berlijn de ronde dat in Salon Kitty gespreken werden opgenomen. Het verhaal gaat dat een Bulgaarse diplomaat de Engelsen informeerden over het spionage bordeel. In juli 1942 werd het bordeel gebombardeerd en enkele maanden later werden alle activiteiten beëindigd. De 25.000 wasplaten met opnamen werden overgebracht naar het hoofdkwartier van de Gestapo. Daar werden zijn bij de val van Berlijn in beslag genomen door de Russen. In 1963 stelde een Brits schrijver dat de wasplaten in bezit zouden zijn van de Oost-Duitse geheime dienst.

Heydrich werd in 1942 geëxecuteerd door Tsjechische partizanen in dienst van de Britse geheime dienst. Schellenberg werd na de oorlog gearresteerd en overleed in 1952. Arthur Nebe werd de leider van een van de Einsatzgruppen die in de Sovjet Unie honderdduizenden joden en communisten afslachtten. Volgens Nazi archieven is Nebe in 1945 geëxecuteerd wegens zijn aandeel in het complot tegen Hitler. Ooggetuigen signaleerden Nebe na de oorlog echter nog op verschillende plaatsen. Kitty Schmidt overleefde de oorlog en stierf in 1954 zonder ooit iets te hebben verteld over Salon Kitty.

---

Op 21 januari 1977 werd door Tinto Brass de film 'Salon Kitty' uitgebracht. Met Ingrid Thulin als Kitty Helmberger en Helmut Berger als Helmut Wallenberg in de hoofdrollen, werd het één van de zovele schandaalfilms van de jaren zeventig van de vorige eeuw. Zie hier op IMDB een filmbespreking.

---

Sexuele moraal en ethiek in het Derde Rijk

Lees ook deze artikels op Verzet.org:
•  Lebensborn. Bizar programma voor het kweken van een Arisch superras
•  Salon Kitty en Seksuele moraal in het Derde Rijk
•  Homoseksuelen in het Derde Rijk
•  Eerste officiele delegatie homoseksuelen op herdenking in Breendonk

Lees ook deze boekbesprekingen op Verzet.org:
•  Eenzaam was ik nooit. Homo's onder het hakenkruis 1933-1945 (Lutz van Dijk)
•  De liefde van Lena Goldnadel. Liefdesgeschiedenissen in de schaduw van de holocaust (Erica Fisher)
•  DVD-film: Aimée & Jaguar (Hanno Huth)
•  Aimée & Jaguar. Een liefdesgeschiedenis, Berlijn 1943 (Erica Fisher)
•  De mannen met de roze driehoek (Heinz Heger)
•  De roze driehoek - De nazi vervolging van homosexuelen (Richard Plant/Plaut)
•  Levenslang - Tiemon Hofman, vervolgd homoseksueel en avonturier (Judith Schuyf)
•  Ik liet mijn haar groeien en ging jurken dragen- Levensverhalen van lesbische vrouwen in Derde Rijk (Claudia Schoppmann)
•  Het begint met nee zeggen - Biografieën rond verzet en homoseksualiteit 1940-1945 (K. Muller)
•  Doodgeslagen Doodgezwegen - Vervolging van homoseksuelen door het naziregime 1933-1945 (K. Muller)
•  Dansen op het homomonument (Thijs Bartels)
•  Liefde op staatsbevel (Will Berthold)
•  Een staat van fatsoen (Hans Peter Bleuel)
•  In naam van het ras (Marc Hillel)
•  Salon Kitty (Peter Norden)
•  Moeders in het vaderland - De vrouw en het gezin in Nazi-Duitsland (Claudia Koonz)
•  Vrouwbeelden in het Vlaams Blok (Veerle Vanden Daelen)
•  Meisjes met knikkende knietjes. Hitler en de vrouw (Pieter Dewever)
•  Eva HITLER geboren Braun (Jean-Michel Charlier en Jacques de Launay)