Wie aan de 'Weggevoerden van mei 1940' denkt, legt als vanzelfsprekend de associatie met de moord op Joris Van Severen in het Franse Abbeville. Van Severen
was de leider van het vooroorlogse Verdinaso en leider van de Dinaso-militanten. De andere 20 doden die tegelijkertijd met Van Severen in Abbeville
werden vermoord kent niemand meer. Onmiddellijk na de moord op Van Severen werd hij door een groot deel van de Vlaams-nationalisten als martelaar opgevoerd en tot
hèt symbool verheven van de zogeheten anti-Vlaamse repressie door de Belgische staat. Deze mythe zal verder handig worden opgeklopt en uitgebuit worden om vanaf 1941
jonge Vlamingen te rekruteren voor de Waffen SS en hen naar het Oostfront te jagen waar ze als kanonnenvlees voor het Derde Rijk een roemloze dood stierven. Na de
oorlog zal diezelfde mythe van de 'verdachten van mei 1940' andermaal gebruikt èn misbruikt worden om de collaboratie te minimaliseren, te vergoelijken om ze
uiteindelijk te verheerlijken.
Echter, en al helemaal vergeten, zijn de circa 10.000 tot 12.000 andere Belgen en buitenlanders, voornamelijk
Joden, die met dezelfde spooktreinen als de toekomstige collaborateurs werden weggevoerd. Zo gebeurde het dat in Le Vernet d'Ariège, een Frans concentratiekamp in het zuiden
van Frankrijk, kopstukken van het anti-semitische Volksverweering samen in dezelfde barakken opgesloten zaten met buitenlandse Joden afkomstig uit België en/of Belgische
Joden. Na de bezetting van Frankrijk en de wapenstilstand van 28 mei 1940 bleef het zuiden van Frankrijk onbezet gebied, maar werd wel bestuurd door het collaborerende
Vichy-regime onder generaal Pétain.
Slechts enkele weken na hun aanhouding en wegvoering, werden de toekomstige collaborateurs van België prompt vrijgelaten en
gerepatrieerd naar België. De Joden en andere ongewensten van het Derde Rijk, bleven op bevel van de Duitse bezetter opgesloten en zaten als ratten in de val.
Zeker 5.855 Joden uit België die naar Frankrijk werden weggevoerd, werden in de zomer van 1942 via het doorgangskamp Drancy naar Auschwitz gedeporteerd. Slechts 90
van hen overleefden de kampen. Enkel voor de zogenoemde 'martelaar van de Vlaamse zaak' Joris Van Severen werd een monument opgericht. De duizenden andere
'weggevoerden van mei 1940', de 'èchte' vervolgden, werden volkomen genegeerd en vergeten. Aan hun lot zal door geen enkele collaborateur en/of na-oorlogse
Vlaams-nationalist een half woord worden verspild en dat tot op vandaag.
Een goed voorbeeld van hoe met de feiten in de na-oorlogse geschiedschrijving vanuit Vlaams-nationalistische hoek een loopje wordt genomen is bijvoorbeeld
de auteur Jan Creve, medewerker van het Studiecentrum Joris Van Severen. In zijn boek
Recht en Trouw, de geschiedenis van het Verdinaso en zijn milities uit 1987 beschrijft Jan Creve op blz. 92 opvallend beknopt de aanhouding van Van Severen
en andere verdachten van mei 1940: "Ondanks zijn, laat ons maar zeggen Belgisch patriottische houding, werd Van Severen in de namiddag van de tiende mei in zijn huis te
Brugge gearresteerd. [..] Dat men hierbij niet steeds nauwkeurig te werk ging bewijzen wel de aanhoudingen van gevluchte Duitse joden, Italiaanse fascisten,
statenlozen, enz... Voor het grootste deel bestonden de verdachten echter uit landgenoten. Het betrof mensen van VNV, Rex, Verdinaso, andere
nieuwe orde-groepen en communisten." Jan Creve had ipv het 'grootste deel', beter het voor hem 'belangrijkste deel' geschreven, wat een stuk dichter bij 'zijn'
lezing van de feiten zou zijn geweest.
Het boek van Jan Creve wordt nog steeds verkocht via de boekendienst van het Wies Moens Instituut dat beheerd wordt
door verschillende kopstukken (of voormalige) van het Vlaams Belang. Wies Moens was medeoprichter van het Verdinaso en zal tijdens de Tweede Wereldoorlog de directeur
van de collaborerende Zender Brussel zijn. De 'mythe van Abbeville' moet hoedanook overeind blijven en daarvoor zijn zij met hun halve waarheden en hele leugens tot
op heden prima in geslaagd. Dit artikel is bedoeld als rechtzetting van de feiten en handelt over het werkelijke grootste deel
van de weggevoerden van mei 1940 en daar zaten minder dan 1 procent (!) Vlaams-nationalisten en/of Nieuwe-Ordegroepen tussen...