Verzet.org - Operatie in Korea. Van 'Kamina' naar Imjin (Petra Gunst, Armand Philips, Benoît Verhaegen)

Petra Gunst is historicus (Universiteit Gent) en redacteur van de Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging. Onderluitenant Benoît Verhaegen was pelotonscommandant in Korea, eerste sergeant Armand Philips was zijn adjunct.

Een interessante visie op de Koreaanse Oorlog: "Juni 1950: het begin van de Koreaanse oorlog" door Jean Pestieau. Bron STOP USA

De Amerikaanse aanvalsoorlog tegen de jonge Noord-Koreaanse Volksrepubliek begon op 25 juni 1950. "Door heel Korea te bezetten, zei opperbevelhebber Mac Arthur, vernietigen we de enige aanvoerroute tussen Sovjet-Siberië en de zuidelijke streken... en domineren wij alle regio’s tussen Vladivostok en Singapore." Het is crisis in de Amerikaanse economie, eind de jaren ’40. De VS werpen zich in een hevige bewapeningswedloop, een voorbereiding op oorlog. Tussen 1947 en 1950 stijgt het militair budget met 45% tot het 17 miljard dollar bedraagt. In 1952 zegt generaal Van Fleet, de belangrijkste militair na Mac Arthur: "Korea was een zegening. We hadden een Korea nodig, dit hier of ergens anders in de wereld."

In Korea gaat de Amerikaanse bezetter over tot massale arrestaties. De repressie is bijzonder wreed in het zuiden van het land, waar de bevolking tegen de Amerikaanse bezetting in opstand komt. Op het eiland Cheju grijpt een echte volkerenmoord plaats: 80.000 mensen, één vijfde van de bevolking, worden afgeslacht. Het Amerikaanse leger verwoest de helft van de dorpen van het eiland. Zowel in het noorden als in het zuiden steunt de bevolking het volksleger. Als represaille gaan de Amerikanen met ongekende wreedheid te keer tegen de burgerbevolking. Hele dorpen worden in brand gestoken, duizenden mensen vermoord, alleen omdat ze sympathie tonen voor het Volksleger. In het arrondissement Sinchon bijvoorbeeld worden meer dan 35.000 mensen vermoord, voor de helft kinderen, vrouwen en oude mensen. Dat is een vierde van de inwoners.

Vanaf oktober 1950 werpt het aanvalsplan van het volksleger, dat gesteund wordt door Chinese vrijwilligers, zijn vruchten af. De Amerikanen raken in paniek. Mac Arthur vraagt versterkingen om de oorlog uit te breiden naar China. Truman zegt luidop dat hij eraan denkt atoomwapens in te zetten. Maar de Koreaanse weerstanders wijken niet voor deze nucleaire chantage. In 1952 wordt Pyongyang, de hoofdstad van het noorden, getroffen door meer dan 52.000 bommen, dat zijn er 1.000 per vierkante kilometer. De bommen moeten de bevolking uitroeien. Maar dank zij de duizenden ondergrondse galerijen kunnen de Koreanen de zondvloed van vuur overleven. De ondergrondse bolwerken zijn uitgerust met slaapzalen, keukens, kleine fabrieken, hospitalen...

Op 23 juni 1952 worden de belangrijke waterkrachtcentrales van Amnok, die 90% van de elektriciteit in het noorden leveren, gebombardeerd. En op 13 mei 1953 verwoest de Amerikaanse luchtmacht de grote dammen stroomafwaarts van Pyongyang, die de irrigatie van drie kwart van de rijstvelden verzorgen. De laatste keer dat dergelijke misdaden zijn begaan, was door de nazi’s in Nederland in 1944, daden die door het Nürenberg-tribunaal als oorlogsmisdaad werden veroordeeld. Tijdens die drie jaar oorlog gooien de Amerikanen op het kleine Noord-Korea evenveel bommen af als tijden de Tweede Wereldoorlog in de Stille Zuidzee, meer dan ze ooit op Duitsland gegooid hebben. Ze grijpen zelfs naar het wapen van de bacteriologische oorlog, die hen werd aangeraden door Japanse en Duitse specialisten.

Uiteindelijk wordt na drie jaar oorlog de wapenstilstand getekend in Panmunjom, op 27 juli 1953. Vier miljoen mensen zijn omgekomen, voor drie kwart burgers. De Amerikanen hebben daarvoor een derde van hun landmacht ingezet, een vijfde van hun luchtmacht en hun Stille Oceaan-vloot. Ze hebben het Zuid-Koreaanse leger ingezet en huurlingen gerecruteerd uit vijftien landen (ook uit België), samen goed voor meer dan 2 miljoen man. Ze hebben 165 miljard dollar uitgegeven aan de oorlog en de meest barbaarse methodes bovengehaald. Maar Noord-Korea hebben ze niet kunnen veroveren. Washington niet akkoord met... val van de muur. Twintig jaar geleden trokken de Verenigde Staten een enorme muur op tussen Noord- en Zuid-Korea, om elk contact tussen het gescheiden volk te verhinderen. De Verenigde Staten hebben vandaag duizend kernkoppen en 38.000 soldaten in Zuid-Korea. Samen met hun Navo-bondgenoten en Japan verspreiden ze de grootste leugens over de Democratische Volksrepubliek Korea. Doel: de aangekondigde toenadering tot het Zuiden onmogelijk maken. En misschien ook om de misdaden tegen de menselijkheid te verbergen die het VS-leger beging tijdens de oorlog in Korea, 50 jaar geleden.