Met de geindustrialiseerde moord op mannen en vrouwen, bejaarden en kinderen, Joden, zigeuners, vrijmetselaars, a-socialen, politieke gevangenen, zwarten, aziaten, homoseksuelen e.a. door het Derde Rijk als Untermenschen gekapittelde en ander 'onwaardig leven', ontstond er een lucratieve nevensector: die van de roof van de laatste bezittingen en goederen van hun slachtoffers. Het oorlogvoerende Derde Rijk heerste een voortdurend gebrek aan alles en nog wat. Uit al de bezette gebieden werden levensmiddelen en gebruiksvoorwerpen aangesleept, maar dit volstond nooit genoeg om de behoeften te dekken. In de concentratie- en vernietigingskampen, waar elke dag duizenden mensen stierven en elke dag dus ook grote hoeveelheden nog bruikbare dingen 'vrijkwamen', vonden Hitlers volgelingen een unieke voorraadkamer waarmee ze tenminste gedeeltelijk hun tekorten konden aanvullen.

Direct na hun aankomst in de kampen werden de slachtoffers opgesplitst in mannen of vrouwen die nog konden werken en aan de andere kant zij die het niet meer konden: moeders met jonge kinderen en zuigelingen, bejaarde mannen en vrouwen, fysiek gehandicapten enz.. Nadien werden de mensen van de eerste groep naar houten barakken gedreven, uiteraard mèt achterlating van hun bagage, om daar nog een lange lijdensweg van uithongering, hard labeur, ziektes, mishandelingen enz. tegemoet te gaan. De andere direct ten dode opgeschreven groep werd rechtstreeks naar de gaskamers gevoerd, vrouwen kaalgeschoren, en onder het klappen van de zwepen de gaskamers ingeranseld.

Zo ging het er in de regel aan toe in een kamp als Auschwitz-Birkenau dat net zoals Majdanek deels concentratie- deels vernietigingskamp was. Dwz.: als je geluk had om bij de eerste groep (werkjoden) te worden ingedeeld, maakte je nog een minieme kans om het te overleven. In de vier gekende kampen van het Derde Rijk die enkel werden opgericht met het doel om menselijk leven te vernietigen, Belzec, Sobibor, Chelmno en Treblinka, was die overlevingskans nagenoeg NIHIL. Daar werd iedereen, ongeacht sexe of leeftijd, vrijwel onmiddellijk na aankomst vergast en verbrand. Binnen het uur na aankomst op Die Rampe waren nagenoeg alle slachtoffers zonder pardon vermoord. Slechts enkele 'fortuinlijke' werden vooraf uitgeselecteerd om... het geroofde goed uit te sorteren en naar Duitsland te zenden.

Hoewel het officieël verboden werd door de SS-top om gestolen zaken achter te houden - alles moest immers naar Duitsland worden verzonden om daar een nieuwe bestemming te krijgen - werd er in de praktijk door SS-kamppersonneel, SS-soldaten èn hun (onder-)officieren aardig wat achterover gedrukt. Duitse soldaten die in de concentratie- en vernietigingskampen aan de slag waren stuurden ringen en horloges, die zij van de Joden hadden gestolen, als geschenk naar vrouw en kinderen. Af en toe werden er sancties genomen, maar in het algemeen werd 'diefstal van het gestolene', op voorwaarde dat er voldoende goederen overbleven om naar het thuisland te worden gezonden achterbleven, door de SS-kampleiding oogluikend toegestaan. Diefstal van Joodse goederen was immers al lang gewettigd en omstandig gerechtvaardigd. En ja, wat moesten ze aan met die vele duizenden tonnen gestolen goederen?

Van zodra de slachtoffers uit het zicht verdwenen waren van Die Rampe (het perron), stortten de werkjoden onder de stokslagen van SS-bewakers en Kapo's zich op de achtergelaten bagage en kon het uitsorteren beginnen. Die nevenindustrie, recuperatie van allerhande bezittingen en prullaria die de slachtoffers op hun lichaam meedroegen of verpakt in hun bagage moesten achterlaten op de aankomstperrons, draaide lekker voor de SS en de nazi's. Wie Auschwitz ooit heeft bezocht, zal zich de bergen haar, proteses, potten, pannen, kommen, bekers, alle soorten borstels, koffers, tassen, schoenen, geldbeugels, kinderspeelgoed enz. blijvend herinneren. Kleren en schoenen enz. werden meestal bestemd voor Winterhulp (Winterhilfe), waar de nog arme slokkers, de passieve profiteurs, niet gekweld door enig gewetensprobleem, de kledingstukken van de vermoorde Joden aantrokken. De kleinere spullen - het 'kleingoed' zoals bijvoorbeeld vulpennen, uurwerken, armbanden, wekkers, scheerapparaten, scheermesjes enz. gingen een andere bestemming tegemoet.

Verschillende nazi-documenten verhalen over- en bewijzen het gesjacher met het geroofde 'kleingoed' door de nazihandlangers en -beulen. Het hier helemaal onderaan afgebeelde document handelt over een aanvraag van het RSHA (Rasse- und Siedlungshauptamt der SS) gericht aan Heinrich Himmer, de Reichsführer van de SS, om in het bezit gesteld te worden van een grote hoeveelheid horloges en vulpennen, die in het concentratiekamp van Oranienburg opgestapeld lagen. De bedoeling was deze kostbaarheden te verdelen over de gewonde SS-mannen die in een lazaret waren opgenomen, teneinde hen 'wat vreugde te bezorgen' tijdens de Joelfeesten van 1943. Niemand zal wellicht een probleem maken met het uitdelen van horloges en vulpennen aan gewonde soldaten... maar heel anders wordt het wanneer men, 'om soldaten op te vrolijken', geschenken gaat uitdelen waar bloed aan kleeft. Of zouden die gewonde SS-soldaten niet zover of zolang hebben nagedacht over de oorsprong van dat geroofde goed?

Andere bijgevoegde streng geheime NS-documenten illustreren verder de macabere rooftocht van 'kleingoed' door de grijpgrage handen van nazi's en hun gewillige helpers: 'Benuttiging van Joodse goederen ', brief van SS-Obergruppenführer Oswald Pohl van 13.05.1943 en het document: 'Verdeling van horloges onder manschappen van de SS' door SS-Gruppenführer Frank van 29.11.1944. Opmerlijk in dit laatste document is de zinsnede van Frank "Met het oog op de korte tijd die ons ter beschikking staat...". Aan de datum van dit tijdsdocument te merken (nauwelijks vijf maanden voor de capitulatie van het Derde Rijk!) werd er duchtig geroofd en geplunderd tot op de allerlaatste minuut...

Benuttiging van Joodse goederen

Berlijn, 13 mei 1943 Betreft: Benuttiging van Joodse goederen Aan de: Reichsführer-SS Berlijn Reichsführer! 1. - Op 30 april 1943 waren ingeleverd: 94.000 horloges voor vrouwen, 25.000 vulpennen, 3.500 brieventassen, 4.000 geldbeugels, 130.000 scheermesjes, 7.500 scheerapparaten en -messen, 400 haarsnijmachines, 14.000 scharen allerhande, 14.000 vulpotloden. 2. - Hiervan werden gebruiksklaar gemaakt en voor verzending gereed gezet: 7.000 horloges voor mannen (van 1 mei 1943 af zullen elke maand 2.500 stuks voor verzending gereedkomen, voor dit jaar dus nog ca. 20.000 stuks) 8.000 vulpennen, 100.000 scheermesjes, 5.000 scheerapparaten, 400 haarsnijmachines, 14.000 scharen. Van deze gebruiksklaar gemaakte hoeveelheden werden er inmiddels grote partijen afgeleverd, te weten: 100.000 scheermesjes, 4.000 scheerapparaten, aan de legerwinkels voor voortverkoop, 1.000 nieuwe of zo goed als nieuwe scheerapparaten aan de SS-lazaretten voor van het front komende manschappen, 400 haarsnijmachines, 250 scheermessen, aan de haarkappers der concentratiekampen. 3. - Voor de gebruiksklaar gemaakte horloges voor mannen stel ik volgende verdeling voor: a) aan elke kampdivisie onmiddellijk 500 stuks, gevolgd door nogmaals 500 stuks op 1.10.1943. Een drietal divisies hebben reeds een eerste zending van 500 stuks ontvangen; b) aan de manschappen der duikboten worden onmiddellijk 3.000 stuks gestuurd, gevolgd door nogmaals 3.000 stuks, te zenden op 1.10.1943; c) de concentratiekampen krijgen voor de bewakers, Postenführer, enzovoort, volgens de bepalingen van de kampcommandanten, elk 200 stuks; dat geeft samen ongeveer 25.000 horloges, zodat er 2.000 voorradig blijven. Wat betreft de vulpennen stel ik volgende verdeling voor: elke kampdivisie krijgt 300 stuks; voor de manschappen der duikboten worden 2.000 stuks verstuurd, zodat 1.500 stuks voorradig blijven. Ik verzoek u mij te laten weten wat met de 33.000 horloges voor de vrouwen moet gebeuren. 4. - Tussen de bij de Joodse helers en dieven in beslag genomen goederen bevinden zich verder nog: a) een paar honderd zeer waardevolle gouden en zilveren munten, gedeeltelijk van vóór onze tijdrekening, zeer gegeerd door verzamelaars; b) 4 grote kisten met waardevolle postzegelverzamelingen, waaronder verscheidene die een waarde van 40.000 Mark en meer vertegenwoordigen; c) ongeveer 5.000 zeer dure Zwitserse horloges in zuiver goud of platina en gedeeltelijk met edelstenen bezet. Ook een aantal gouden vulpennen zijn voorhanden. Gelieve mij te laten weten wat met een en ander moet gebeuren. Heil Hitler! I.V. Frank SS-Gruppenführer en Generalleutnant der Waffen SS.

Verdeling van horloges onder manschappen van de SS

Berlijn, 29 november 1944 Betreft: Verdeling van horloges onder manschappen van de SS Aan de: Reichsführer-SS Berlijn SW 11 Prinz-Albrecht Strasse 8 Reichsführer! Bij de Ambtsgruppe D in Oranienburg zijn momenteel in voorraad: 20.000 zakhorloges, 4.000 polshorloges, 3.000 wekkers, 5.000 vulpennen, 24 horloges voor blinden en 80 chronometers. De horloges en vulpennen werden gebruiksklaar gemaakt en staan klaar voor verzending. Zoals in het voorjaar overeengekomen, heb ik bepaalde partijen hiervan ter beschikking gesteld aan de divisies van de Waffen-SS, waar ze in uw naam uitgedeeld worden aan de dapperste en beste manschappen. Met het oog op de korte tijd die ons ter beschikking staat heb ik zelf het verdelingsplan goedgekeurd. Ik verzoek u dit te bekrachtigen. De 24 horloges voor blinden zijn toegewezen aan de gezondheidsdienst, de 80 chronometers aan het SS-Führungshauptambt. Verder liggen bij Ambtsgruppe D momenteel te wachten op reparatie: a) 100.000 polshorloges, 39.000 zakhorloges, 7.500 wekkers, 37.500 vulpotloden, 16.000 vulpennen; b) 350 zakhorloges in goud, 40 zakhorloges in goud met briljanten, 1.200 poloshorloges in goud, 175 polshorloges in goud met briljanten. Wenst u nog meer te verdelen, dan staan van 11 december 1944 van de onder a) genoemde horloges dagelijks 100 stuks ter beschikking. Heil Hitler! (get.) Oswald Pohl SS-Obergruppenführer en General der Waffen SS.

Bronnen