De Joden in Frankrijk genieten de twijfelachtige eer om als de eerste Joden van West-Europa gedeporteerd te worden, voornamelijk naar Auschwitz.
Op 27 maart 1942 werd het eerste transport vanuit het doorgangskamp Drancy nabij Parijs naar KZ Auschwitz uitgevoerd. Een treinkonvooi met 1.112
buitenlandse Joden, die de voorafgaande zeven maanden in en om Parijs werden opgepakt en opgesloten in DL Drancy, bereikte - na een helse rit van vier dagen -
in de ochtend van 31 maart Auschwitz, waarna zij in de barakken van Birkenau (Auschwitz II) werden opgesloten. Voor hen, behalve dan zij die meteen
werden vergast, was de gemiddelde overlevingskans in Auschwitz twee à drie maanden...
Even daverde de Endlösung (een eufemisme voor moord en vernietiging) op haar fundamenten wanneer Reinhard Heydrich op 27 mei 1942 in een hinderlaag van
het Tsjechische verzet trapte en een week later aan de opgelopen verwondingen zal overlijden. Hij wordt in een aantal van zijn functies opgevolgd door Ernst Kaltenbrunner en kan Operatie Reinhard, de
georganiseerde moord op de Joden van Europa, voluit worden ingezet en geperfectioneerd. De inmiddels tot Obersturmbannführer bevorderde Adolf Eichmann, krijgt
de taak om de deportatie via treintransporten te organiseren. Eichmann werd aldus de belangrijkste spilfiguur van de Endlösung. Hij zal tot de laatste dag van de
Tweede Wereldoorlog, de deportatie van de Europese joden coördineren, vanuit de verste uithoeken in de bezette landen en naar de veraf gelegen
concentratie- en vernietigingskampen in het Oosten.
Dit bijgevoegd document draait om een vergadering die plaatsvond tussen SS-Obersturmführer Theodoor Dannecker (1913-1945), de chef van de Gestapo voor 'joodse zaken'
in Parijs en SS-Obersturmbannführer Adolf Eichmann, naar aanleiding van een vergadering die een dag eerder met de Franse politie was gehouden. Frankrijk was na de capitulatie
in twee delen gesplitst: een bezet deel in het noorden en een onbezet deel in het zuiden, dat bestuurd werd door Generaal Pétain die zijn kabinet in Vichy had geïnstalleerd.
Het Duitse leger was in verhouding tot de andere bezette landen met maar weinig mankracht in Frankrijk aanwezig, en werd in feite bestuurd door de collaborerend
Vichy-regering.
Voor de Endlösung van het Jodenprobleem in Frankrijk had de SS duidelijk de medewerking van Vichy nodig want anders dan in andere landen zal het de Franse politie zijn
die de klopjacht en aanhouding van de Joden in Frankrijk zal uitvoeren, uiteraard op bevel van de SS. Zo werden ook alle concentratie- opvang- en doorgangskampen
bewaakt door de Franse politie! Uiteindelijk kwam het tot een akkoord tussen de SS en Vichy om over het hele grondgebied (bezet en onbezet) enkel de Joden van
buitenlandse nationaliteit aan te houden en uit te leveren.
Het document legt de wrijvingen bloot die van het begin af aan bestonden tussen de SS en de 'onwillige' Vichy-regering. De Joden die zich tot dan betrekkelijk
veilig hadden gevoeld in het onbezette deel van Vichy, bleken in werkelijkheid in de val te zijn gelopen. Korte tijd later bleken ook de Franse Joden niet meer
veilig te zijn. Op 22 juli 1940 - drie weken nà dit document - ontnam het Vichy-kabinet aan 15.154 genaturaliseerde Fransen hun nationaliteit waaronder die van
6.307 Joden! Een maand later, 26 augustus 1942, begon het Vichy-kabinet met de ontruiming van de zuidelijk gelegen interneringskampen (Gurs, Saint-Cyprien enz..) waarbij
ruim 10.000 Joden (waaronder ook duizenden afkomstig uit België en Nederland!) werden uitgeleverd aan de Gestapo.
Hierbij kregen ze onder meer de hulp van Joseph Darnand (1897-1945) - afbeelding rechts Darnand in het uniform van de Milice - die in juli 1941
de extreem-rechtse militaire groep Service d'Ordre Légionnaire had opgericht in het onbezette deel van Frankrijk. Het S.O.L. van Darnand zal de Gestapo van Vichy helpen in het opsporen en uitleveren van Franse verzetsleden, politieke opposanten en Joden. Op 20
januari 1943 veranderde hij organisatie in Milice. De Milice zal nauw samenwerken met de nazi's bij de arrestatie en deportatie van Joden en als de Franse variant van
de Duitse Sipo-SD de klopjacht uitvoeren. Eind 1943 telde de Milice al 35.000 leden en treed Darnand toe tot de Waffen-SS. SS-Sturmbannführer Darnand werd in
december '43 hoofd van de [geheime] politie van Vichy. Na de Tweede Wereldoorlog vluchtte hij naar het buitenland waar hij in Italië door de Geallieerden werd opgepakt.
Darnand, één van de grootste oorlogsmisdadigers die Frankrijk ooit had gekend werd op 3 oktober 1945 ter dood veroordeeld en op 10 oktober 1945 geëxecuteerd.
De andere hoofdrolspelers in de context van dit document, kwamen er niet veel beter vanaf. Theo Dannecker vluchtte na de oorlog maar werd opgepakt door de
geaillieerden, hij pleegde op 10 december 1945 zelfmoord in Amerikaanse gevangenschap. Adolf Eichmann vluchtte ook maar kon op 11 mei 1960 door de Mossad opgepakt worden
in Argentinië. Hij werd in Israël berecht en op 31 mei 1962 opgehangen in Jeruzalem. Philippe Pétain, de president van het Vichy-kabinet werd na de oorlog gearresteerd,
werd op 15 augustus 1945 veroordeeld tot de doodstraf maar werd, omwille van zijn titel als Maarschalk alsmede zijn militaire verdiensten als de 'Man van Verdun'
tijdens de Eerste Wereldoorlog, de uitvoering van executie bespaard. In het begin van 1951 wordt hij om gezondheidsredenen vrijgelaten en overleed op 23 juli 1951 in
zijn privéwoning te Port-Joinville.
Alhoewel het - zoals blijkt uit bijgevoegd document - aanvankelijk in het begin allemaal nogal moeizaam onderhandelen was voor de nazi's, evolueerde de Endlösung
in Frankrijk uiteindelijk allemaal veel 'vlotter' dan de SS begin juli 1942 kon verhopen: in het totaal zullen tussen maart 1942 en augustus 1944 75.721 Joden uit Frankrijk worden gedeporteerd.
Onder hen 11.000 kinderen wiens enige schuld het was dat zij geboren waren uit een Joodse moeder...
