De Amerikaanse Martha Gellhorn (1908-1998) was oorlogscorrespondente gedurende bijna vijftig jaren. Zij was gehuwd met Ernest Hemingway van 1940 tot 1946. She was oorolosgcorrespondente voor het magazine Collier's Weekly te New York van 1937 tot 1946 en voor Londense The Guardian van 1966 tot 1967. In de lijn van haar journalistieke carrière schreef zij zeven novellen en vier kortverhalen. Het grootste deel van haar leven woonde ze in Londen.

Ze was erbij toen in Spanje de burgeroorlog woedde. Ze was de avond voor de eerste aanval van de Russen in Finland. Het Kantonese front, de landing in Normandië, de Gotische linie, het Ardennenoffensief, Nijmegen, de bevrijding van KZ Dachau, de ontwikkelingen in het Midden-Oosten, Vietnam en in Midden-Amerika. Martha Gellhorn was er en schreef erover: "Ik schreef snel, omdat ik wel moest en ik was altijd bevreesd dat ik het juiste geluid, de geur, de woorden en de gebaren die bij dit specifieke moment en deze plaatst hoorden zou vergeten."

Martha Gellhorn over 'De Oorlog in Spanje': "In de zomer van 1936 zat ik in de Weltkriegsbibliotheek te Stuttgart wat achtergrondinformatie uit te zoeken voor een roman. De nazi-kranten begonnen te schrijven over gevechten in Spanje. Ze hadden het niet over oorlog; de indruk die ik kreeg was van bloeddorstig gepeupel dat alles wat fatsoen en orde voorstond, aanviel. Dit Spaanse gepeupel, dat in werkelijkheid de rechtmatig gekozen republiek van Spanje was, werd altijd aangeduid als 'Rode Zwijnen'. De nazi-kranten hadden één gegarandeerd voordeel: waar zij tégen waren, daar kon jij vóór zijn."