|
Belofte aan Mozes (René Swartenbroekx) |
|
|
|
|
Saturday 09 February 2008 |
 |
Titel Belofte aan Mozes
Auteur René Swartenbroekx
Uitgeverij © Uitgeverij De Sikkel n.v., Antwerpen; Historische verhalen / Twintigste reeks nr. 3; 1972; 32 bladzijden
ISBN 90 260 4364 3
|
Synopsis
afb: Joodse
vluchtelingen opgesloten in kampen op Cyprus, 1947
In het kleine boekje 'Belofte aan Mozes'in de reeks Historische Verhalen, vertelt René Swartenbroekx het verhaal van Jacob Arivit en zijn vader die de gruwel
van Auschwitz hadden verleefd en naar Israël emigreerden. Verschillende Joodse agenten trachten hun geloofsgenoten naar Israël te brengen. Onder hen ook
de agent David Organsek die Jacob en zijn vader met vrachtwagens naar Marseille in het zuiden van Frankrijk brengt. Op een strook rotsig strand worden zij
op de boot gezet die de toepasselijke naam 'Belofte aan Mozes' draagt.
Het schip met de vluchtelingen wordt achterna gezet door twee Britse torpedojagers die hen moeten beletten om de territoriale wateren van Palestina
binnen te varen. Net voor de kust van Palestina wordt hun schip geënterd door de Britten en wordt het schip met negenhonderd Joden aan boord naar Cyprus gesleept.
Jacob Arivit en zijn medevluchtelingen worden opgesloten in een Brits concentratiekamp vijftien kilometer ten noordoosten van het havenstadje Larnaka. Tussen
1946 en 1948 hielden de Britten ongeveer 50.000 Joden opgesloten die ze hadden onderschept toen zij trachtten naar Palestina te emigreren.
De agent Organesk heeft het plan opgevat om te ontsnappen door een tunnel te graven die hen uit het kamp moet brengen. Drie weken lang graven ze met man en
macht aan de tunnel die uiteindelijk zesentwintig meter lang naar de vrijheid leidt. Eenenzestig Joden, waaronder ook Jacob,
ontsnappen langs de tunnel en springen in een klaarliggende vissersboot. Na een lange vaart komt het groepje eindelijk aan land tussen Haifa en Caesarea.
Uitgeverij De Sikkel werd in 1920 opgericht door Eugène de Bock (1889-1981). Sinds begin de jaren vijftig specialiseerde deze Antwerpse uitgeverij zich in
schoolboeken. Vanaf 1953 verscheen de reeks 'Historische verhalen voor de jeugd' waarvan dit deel in de twintigste reeks uitkwam in 1972. In dertig jaar tijd
werden meer dan 500.000 exemplaren verspreid. Tegenwoordig wordt de reeks nog altijd verder gezet onder de naam 'Histoflash'. Tegenwoordig maakt uitgeverij
De Sikkel deel uit van de uitgeversgroep De Boeck. Thans is uitgeverij De Sikkel een modern
uitgeversbedrijf dat zich volledig heeft toegelegd op de uitgave van schoolboeken voor lager en secundair onderwijs en educatieve tijdschriften
(Knipoog, Chapeau, Chouette, Coup de Foudre, English Pages, Talkabout). Op 27 mei 1994 vierde de uitgeverij haar 75-jarige bestaan. Anno 2000 is De Sikkel nog
steeds in handen van de familie De Bock (Karel De Bock heeft sinds januari 2000 het directeurschap overgedragen aan o.a. een neef van hem).
René Swartenbroekx (º1935) -afb. rechts - was meer dan dertig jaar onderwijzer op een school in Waterschei. Hij bezocht zowat alle landen van Europa, grote delen van het
Verre Oosten, Amerika en Afrika. Vanaf 1984 werd Swartenbroeckx fulltime schrijver, scenarist en regisseur.Hij was onder andere co-auteur van de F.C.de kampioenen
(waarin zijn dochter Bieke speelt) en Alfa Papa Tango. Ook regisseerde hij 4 toneelwerken en 5 musicals bijvoorbeeld 'met het hart van een clown'. Hij heeft ook
al enkele afleveringen van Samson en Gert geschreven.
In zijn vrije tijd regisseert hij z'n toneelgroep 'Nieuw Genker Toneel' waarmee hij het Koninklijk
Landjuweel gewonnen heeft voor 'De lege cel'. Maar ook in het boeken schrijven zit hij niet stil. René debuteerde in 1964 en schreef boeken zoals 'Je ziet maar',
'Nooit meer bang zijn', 'Dit moet ik je vertellen', 'Spot uit' en ook 'Duupje'. In tijdschriften is hij terug te vinden met z'n cursiefjes en kortverhalen.
René Swartenbroekx is leraar geweest en geeft zelf toe dat hij z'n boeken onder andere schrijft om bij te dragen tot een positieve ingesteldheid bij jongeren.
Zijn boeken beschrijven meestal situaties of problemen waar tieners mee af te rekenen hebben. Van een jeugdboek vindt hij dat de inhoud jongeren moet aanspreken,
dat het vlot, prettig en boeiend opgebouwd moet zijn, dat ook het literaire gehalte heel behoorlijk moet zijn, en de taal zonder meer keurig. Zijn boeken werden
al verschillende keren bekroond. Hij kreeg o.a. de John Flandersprijs, de Mathias Kempprijs, de Sabamprijs voor toneel, de Prijs literatuur van de Provincie
Limburg, het Beste Jeugdboek Knokke-Heist en de vijfjaarlijkse Lod Lavkiprijs in 1979.
In veel van zijn boeken schreef René over andere landen en culturen,
en pleitte hij voor rechtvaardigheid, solidariteit en vriendschap. Hij werd vooral ge?nspireerd door zijn dagelijkse omgang en gesprekjes met (migranten)kinderen,
o.a. op de school waar hij les gaf. Ook zijn vele reizen vormden een belangrijke inspiratiebron. Hij heeft een voorkeur voor een open en hoopvol verhaaleinde.
Zijn verhalen hebben een heel duidelijke sfeer en dat is één van zijn sterkste kanten als schrijver. Bron: Scholieren samenvattingen n.l.
|
|
|
Laatst geupdate op ( Saturday 03 May 2008 )
|