Verzet.org - Vergeet de liefde niet. Lief en leed van Maximiliaan Kolbe (André Frossard)

Dit boek bevat het verhaal van de lotgevallen en het heroïsche levenseinde van een jonge Pool, afkomstig uit een zeer arm gezin, die zijn leermeesters verbaasd deed staan door de veelheid van zijn gaven; de gegevens werden ontleend aan (soms onuitgegeven) documenten die de schrijver Vaticane ter hand werden gesteld. Het ziet er naar uit dat een grote toekomst voor hem is weggelegd als ingenieur of als uitvinder. Hij kiest echter voor het religieuze leven "om heel de wereld te bekeren".

Al zijn ondernemingen slagen. Kort voor de laatste wereldoorlog heeft hij de leiding van een 'mariaal centrum', het grootste klooster ter wereld (zevenhonder Minderbroeder-Konventuelen) en van een enorm grote drukkerij (drie-en-dertig rotatiepersen). Hij gaat zelfs naar Japan, waar hij binnen een maand, zonder geld en zonder de taal te kennen, de uitgave op touw zet van de grootste katholieke krant van Japan.

In september 1939 moesten na de invasie van Polen door de legers van Hitler bijna alle minderbroeders-konventuelen van Niepokalanow hun klooster verlaten. Alvorens hen te laten vertrekken naar een onbekende bestemming, die voor sommigen de ballingschap zou worden, voor anderen de gevangenisstraf of de dood, zei Maximiliaan Kolbe tegen hen: "Vergeet de liefde niet". Wanneer hij gearresteerd is, wordt hij naar KZ Auschwitz gedeporteerd. In augustus 1941 neemt hij de plaats in van een lotgenoot die tot de hongerdood werd veroordeeld. Pater Kolbe sterft na veertien dagen doodstrijd.

In de loop van het canonisatie-proces verklaart Johannes-Paules II op 10 oktober 1982, ondanks een sterke tegenstand van deskundige theologen, dat hij een heilige martelaar is.

Dit verhaal begint als een roman en eindigt met een aangrijpend 'requiem' ter herinnering aan de kleine minderbroeder-konventueel die misschien niet 'heel de wereld heeft bekeerd', maar die alle mensen tot zijn vrienden heeft gemaakt.

De Franse auteur André Frossard van Joodse origine, was journalist en essaïst en werd op 14 januari 1915 te Colombier-Châtelot (Doubs) en stierf op 2 februari 1995 te Versailles. Hij was de zoon van Louis-Oscar Frossard, een van de historische stichters van de Franse communistische partij, die de partij 31 jaar lang heeft geleid en socialistisch minister is geweest. André werd door zijn ouders als atheïst grootgebracht maar bekeerde zich op 20-jarige leeftijd tot het Rooms-Katholieke geloof en liet zich op 8 juli 1935 dopen. Hij werd een van de bekendste katholieke schrijvers van Frankrijk en was onder meer lid van de Académie Française. Hij was een van de intiemste vrienden van Paus Johannes-Paulus II.

Lees ook deze boekbesprekingen op Verzet.org:
•  Maximiliaan Kolbe. Een licht in Auschwitz (A. Buckinx-Luyckx)
•  Maximiliaan Kolbe stierf uit liefde (Willebrord M. Lendemeyer en O.F.M. Conv.)
•  Vergeet de liefde niet. Lief en leed van Maximiliaan Kolbe (André Frossard)
•  Voor God, Kerk en Vaderland, Belgische Religieuzen in Wereldoorlog II (Gabriel Verbeke)