Het boek Eenzaam was ik nooit bevat elf biografieën van Duitse homoseksuele mannen: verhalen van leven & liefdes van 1933 tot 1945. Zonder geschiedenis bestaan wij niet en daarom pogen we van de geschiedenis te leren. Er is over positie en vervolging van homoseksuelen vrij weinig gepubliceerd. Dit boek bundelt 11 aangrijpende biografieën van homoseksuele Duitsers, geboren tussen 1906 en 1925. Ook bevat dit boek enkele schokkende bijdragen over het feit dat qua homovervolging er na de Tweede Wereldoorlog in Duitsland tot de jaren '80 bar weinig veranderde. Eigenlijk ging (en in veel landen gaat) de oorlog voor homo's 'gewoon' door, meent de uitgever van dit boek.

Afbeelding hiernaast: Warschau (Polen), 7 augustus 2006. toenemende homofobie in Oost-Europese en Arabische landen: Poolse neonazi's betogen

Een fragment: Erich Lifka, De vijand - mijn geliefde!
"In de vertellingen over die vroege jaren spreekt hij steeds weer over verschrikkingen van de oorlog, maar ook over tedere vriendschappen tijdens het meedogenloze dagelijkse leven. Eén verhaal over zijn talrijke belevenissen, gaat over de zeventienjarige Wassilij Bondartschuk die in het Rode Leger zit. Deze jonge Rus behoorde tot de vijanden waarvan ik het leven kon redden 'éé van de veel te weinigen', zoals Erich Lifka later vertelt:
Ik lag met mijn eenheid destijds in Frauenburg, een middeleeuws stadje in het uiterste noorden van Letland, aan de oever van de Oostzee. Niet ver van Frauenburg lag het landgoed Meerode. De eigenaar, een Duits-Baltische baron, was al gevlucht. Ik vond het oude vakwerkhuis zo mooi dat ik besloot het tankeskadron waar ik tijdelijk de leiding over had, hier in te kwartieren. Het was een onbeschrijflijk idyllisch, echt romantisch hoekje. De oorlog leek ver weg; alleen het doffe dreunen van de zware artillerie herinnerde aan het nabije front.

Plotseling was er buiten een hard lawaai. Ik had een verkenningswagen naar het front gestuurd en het voertuig kwam met ratelende kettingen terug. Sergeant-majoor Zink, een lompe Beier uit Passau sprong eraf. Het viel mij direct op dat er iets niet in orde was. Iedereen ging veel lawaai makend rond de verkenningswagen staan. Op de gepantserde motorkap van de auto lag een figuur met zijn gezicht naar beneden. Eerst dacht ik dat hij dood was, want wij brachten gesneuvelde soldaten zo terug. Toen ik echter naar buiten ging en dichterbij kwam, zag ik dat het een erg jonge soldaat van het Rode Leger was, die Zink met een touw op de pantserwagen had vastgebonden. De jonge jongen sidderde van angst, maar durfde niet te huilen.

Hij droeg de zware, geelbruine mantel van het Rode Leger en op zijn rug had hij de gebruikelijke kleine zak met provisie, die alle gewone soldaten droegen. Daar zat meestal alleen maar een brood en wat zonnebloempitten in. Aan de andere kant was er ook honger. Intussen hadden de mannen de jongen losgemaakt en op de grond gegooid. Op dat moment trok Zink zijn zware achtendertig millimeter pistool en richtte op de nek van de jongen. Ik sprong erop af en gooide Zink met het gewicht van mijn lichaam opzij. Maar het was te laat. Hij had al afgedrukt. De kogel sloeg dicht naast het hoofd van de jongen in de grond met een fontein van aarde als gevolg. Met een gil van ontzetting draaide de jonge Rus zich opzij. Hij kroop op de grond liggend helemaal in elkaar en begon hevig te snikken.

Ik stond op en gaf de sergeant-majoor uit woede een schop. De man liet zijn wapen vallen. 'Wat betekent dit?' snoof hij. 'Sinds wanneer mag men een bolsjewist niet meer afknallen?? Ik verwaardigde mij niet hem te antwoorden. Ik hielp de Rus op te staan: 'Prjom, galubtsjik moj', zei ik zacht in het Russisch. 'Arme jongen, ik neem je mee naar mijn huis, niemand zal je iets doen.' Plotseling hield de jongen op met huilen en keek mij met verbazing aan. Toen zakte hij snel op zijn knieën: 'Gospodin lejtnant', zei hij. 'Mijn leven behoort jou toe, wjek zjisni' leef honderd jaar daarvoor.'"

Dr Lutz Van Dijk (Berlijn 1955 geboren) werkte eerst als leraar op verschillende scholen en later op de universiteit van Hamburg. Van 1992 tot 1999 was hij in dienst van het Anne Frankhuis in Amsterdam. Sinds 2001 woont en werkt hij vooral in Zuid-Afrika, waar hij zich inzet voor de mede door hem opgerichte stichting Hokisa (Home for Kids in South Africa, www.hokisa). Lutz heeft tientallen boeken geschreven die in vele talen zijn vertaald, en heeft speciaal voor deze Nederlandse uitgave EENZAAM WAS IK NOOIT een voorwoord geschreven. Jeugdboeken van zijn hand zijn internationaal bekroond met prijzen. Hij zet zich nu in voor kinderen met Hiv/Aids in Zuid-Afrika. Bron: Boekhandel Vrolijk Nu

---

Sexuele moraal en ethiek in het Derde Rijk

Lees ook deze artikels op Verzet.org:
•  Lebensborn. Bizar programma voor het kweken van een Arisch superras
•  Salon Kitty en Seksuele moraal in het Derde Rijk
•  Homoseksuelen in het Derde Rijk
•  Eerste officiele delegatie homoseksuelen op herdenking in Breendonk

Lees ook deze boekbesprekingen op Verzet.org:
•  Eenzaam was ik nooit. Homo's onder het hakenkruis 1933-1945 (Lutz van Dijk)
•  De liefde van Lena Goldnadel. Liefdesgeschiedenissen in de schaduw van de holocaust (Erica Fisher)
•  DVD-film: Aimée & Jaguar (Hanno Huth)
•  Aimée & Jaguar. Een liefdesgeschiedenis, Berlijn 1943 (Erica Fisher)
•  De mannen met de roze driehoek (Heinz Heger)
•  De roze driehoek - De nazi vervolging van homosexuelen (Richard Plant/Plaut)
•  Levenslang - Tiemon Hofman, vervolgd homoseksueel en avonturier (Judith Schuyf)
•  Ik liet mijn haar groeien en ging jurken dragen- Levensverhalen van lesbische vrouwen in Derde Rijk (Claudia Schoppmann)
•  Het begint met nee zeggen - Biografieën rond verzet en homoseksualiteit 1940-1945 (K. Muller)
•  Doodgeslagen Doodgezwegen - Vervolging van homoseksuelen door het naziregime 1933-1945 (K. Muller)
•  Dansen op het homomonument (Thijs Bartels)
•  Liefde op staatsbevel (Will Berthold)
•  Een staat van fatsoen (Hans Peter Bleuel)
•  In naam van het ras (Marc Hillel)
•  Salon Kitty (Peter Norden)
•  Moeders in het vaderland - De vrouw en het gezin in Nazi-Duitsland (Claudia Koonz)
•  Vrouwbeelden in het Vlaams Blok (Veerle Vanden Daelen)
•  Meisjes met knikkende knietjes. Hitler en de vrouw (Pieter Dewever)
•  Hitlers Vrouwen (Guido Knopp)
•  Eva HITLER geboren Braun (Jean-Michel Charlier en Jacques de Launay)