Verzet.org - Kamikaze. Japanse zelfmoordcommando's (A. J. Barker)

Afbeelding links: Hachiro Hosokawa - een lid van het elite Kamikaze eskader de 'Donder Goden' ©BBC 1995

Kamikaze, het ultieme wapen van de Japanse krijgsmacht dat in de Stille Oceaan werd aangewend tijdens de Tweede Wereldoorlog, behandelt de bereidheid - ja zelfs de gretigheid - waarmee de Japanse strijders zich, zonder te bezinnen, vrijwillig aanmeldden om een gewisse dood tegemoet te gaan. Kamikaze duidde tijdens de Tweede Wereldoorlog op die groepen jachtvliegers die de uitnodiging kregen, en zonder tegenstribbelen aanvaardden, voor het uitvoeren van vluchten met het voorpgezette doel om hun met een bom gelanden vliegtuig te laten neerstorten op geallieerde schepen, als de enige manier waarop het verstoorde evenwicht in de aanvalskracht kon worden hersteld.

Het aanvankelijke succes van deze vluchten gaf de stoot tot de inspanning tot het bouwen van speciaal voor dit doel geschikte, bemande torpedo's en van vliegende bommen met raket- of straalaandrijving, waarin de vlieger niets anders tot taak had, dan het tuig te besturen tot het moment waarop het zijn doel trof; zijn taak was vervuld op het moment van de explosie, die onvermijdelijk het einde van zijn leven betekende.

De eerste officiële kamikazemissie vond plaats op 25 oktober 1944. Op die dag voerden enkele Kamikaze-eskaders voor het eerst aanvallen uit op Amerikaanse schepen. Na de eerste missie werden kamikazes onder andere ingezet bij de verdediging van Luzon, Formosa (Taiwan) en Iwo Jima. De grootste kamikazeoperatie was die bij de slag om Okinawa, die begon op 21 maart 1945 en eindigde op 21 juni. Het was de eerste keer dat er eenheden van buiten de eerste luchtdivisie zelfmoordmissies uitvoerden. De divisiehoofden waren inmiddels immers overtuigd van het belang van de kamikazes. In totaal vonden in Okinawa meer dan 2500 zelfmoordpiloten de dood.

Kamikaze-piloten geloofden dat na hun dood hun geesten in het Yasukuni-heiligdom opgenomen zouden worden, om in de geestenwereld verder te kunnen vechten voor Japan. Yasukuni is de rustplaats voor alle gesneuvelden, maar aan de kamikazes werd een speciaal plekje beloofd, waar ze als goden vereerd zouden worden. Dit was een extra drijfveer om hun missie tot een goed einde te brengen.

Bij de zelfmoordmissies hoorden ook heel wat rituelen. Zo was de dagindeling van de trainingsprogramma's steeds dezelfde: Eerst werd het Japanse volkslied gezongen, waarna de piloten het Keizerlijk Voorschrift moesten reciteren, waarin ze trouw zwoeren aan de keizer en beloofden dapper te zullen vechten. Daarna volgde een toespraak van de groepscommandant, die meestal ging over de waarden van de bushido- (de gedragscode van de samoerai), de toestand van de oorlog of Japans plicht om Azië te bevrijden van het Westen.

Het meest geritualiseerd waren de voorbereidingen voor de laatste vlucht van een piloot. Ook hier kwamen heel wat samoeraigebruiken bij kijken. Zo knipten de piloten vaak wat haar en/of vingernagels af, die ze dan opstuurden naar hun familie. Daarbij staken ze ook hun laatste brief, die ze de nacht voor hun vertrek schreven. Net voor hun vertrek kregen ze een witte hachimaki en een wakizashi (een traditioneel Japans zwaard, korter dan de katana). Na samen met de andere vertrekkende piloten een laatste kop sake of water te hebben gedronken, volgde nog een korte toespraak van de groepscommandant. Daarna stegen ze op, terwijl de piloten die niet deelnamen aan de missie een afscheidslied zongen. Zie: Wikipedia.nl: Kamikaze

De Tweede Wereldoorlog in de Stille Oceaan

Lees ook deze boekbesprekingen op Verzet.org (eigen collectie):

•  Pearl Harbor. De dag der schande (Kolonel A.J. Barker)
•  De oorlog in de Zuid-Pacific (H.A. Jacobsen en H. Dollinger)
•  Jamasjita (Kolonel A.J. Barker)
•  Okinawa (Benis M. Frank)
•  De Val van Singapore (Arthur Swinson)
•  Nieuw-Guinea: het keren van het tij (John Vader)
•  Merrills knokploeg (Alan Baker)
•  Kamikaze. Japanse zelfmoordcommando's (Kolonel A.J. Barker)
•  Verschrikkingen in het Verre Oosten (Laurence Rees)
•  Guadalcanal, keerpunt in de Pacific-oorlog (Graeme Kent)
•  Mountbatten (Arthur Swinson)
•  Vliegkampschepen in de strijd ter zee (Donald MacIntyre)
•  Birma-spoorweg (Clifford Kinvig)
•  Dansen op de Kwai. Het leven na de Birma-spoorweg (Tony van der Meulen)
•  De Japanse burgerkampen (Dr. D. van Velden)
•  Nachtmerrie op Java. Het leven in de vrouwenkampen tijdens de Japanse bezetting, 1942-1945 (Daphne Jackson)
•  Buigen in Jappenkampen (Lydia Chagoll)
•  Troostmeisjes. Verkrachting in naam van de Keizer (Brigitte Ars)
•  De Gesel van de Rijzende Zon (Lord Russell)
•  MacArthur, held van de Filipijnen (Sydney L. Mayer)
•  De vernietiging van Hiroshima (Gordon Thomas en Max Morgan Witts)
•  De man op de brug. Dagboek uit Hiroshima en Nagasaki (Günther Anders)
•  Hirohito: de keizer die moest blijven (Edward Behr)
•  Hirohito, keizer van Japan. Een vergeten oorlogsmisdadiger? (Lydia Chagoll)
•  MacArthur in Japan (Sydney L. Mayer)