Verzet.org - Konrad Adenauer (H.J. Neuman)

Afbeelding hiernaast: Konrad Adenauer samen op de foto met generaal en Franse president De Gaulle in 1963

Al in 1931 trad hij resoluut op tegen de opkomende nazi's. In februari 1933 werd bekend, dat Adolf Hitler en spreekbeurt zou vervullen in Dusseldorf. Hij zou de 17de op het viegveld van Keulen aankomen en ook na de afloop van zijn bezoek aan Düsseldorf zou 'der Führer' enige tijd doorbrengen in de Rijnlandse metropool. Adenauer, die zich als voorzitter van de Pruisische Staatsraad al niet bijster bemind had gemaakt bij de nazi's, weigerde nu Hitler ophet vliegveld te begroeten. Hij was van mening, dat Hiler zijn reis maakte in functie van partijleider en niet als chef - en Rijkskanselier - van de Rijksregering.

Zondag 19 februari 1933 brachten Keulse nationaal-socialisten hakenkruisvlaggen aan op de Deutzer Rijnbrug. De brug was eigendom van de gemeente en burgemeester van Keulen Konrad Adenauer was van oordeel, dat hij gemeentelijke bouwwerken op geen enkele wijze in dienst mocht stellen van partijpolitieke reclame. De nazi-vlaggen werden derhalve op last van de burgemeester door de politie verwijdert. De situatie voor hem als tegenstander van het nazi-regime steeds moeilijker. Zeker ook omdat men hem ervan verdacht om te trachten de oude hanzestad Keulen en het omliggende Rijnland onafhankelijk te verklaren van Duitsland.

Konrad Hermann Josef Adenauer (Keulen, 5 januari 1876 — Rhöndorf bei Bonn, 19 april 1967) was een Duits politicus en de eerste bondskanselier van West-Duitsland in de periode 1949 tot 1963. Zijn bijnaam was Der Alte. Konrad Adenauer studeerde van 1894 tot 1897 rechtswetenschap en staatswetenschap in Freiburg en Bonn. Hij was lid van de vooroorlogse Katholieke Zentrumspartei, respectievelijk de naoorlogse CDU. In de periode van 1917 tot 1933 en in 1945 was hij burgemeester van de stad Keulen.

De vrome Rooms-katholieke burgemeester (in tegenstelling tot de nazi-ideologie) moest toen ontslag nemen, want de nazi's hadden openbaar een prijs op het hoofd van Adenauer gezet. Adenauer zocht toen asiel in de Abdij Maria Laach en hij werd tijdens het nazi-regime meerdere keren gevangen gezet in kampen voor politieke vijanden (waaronder katholieken, communisten, monarchisten en liberalen). Daarom leek hij na 1945 voor velen, en in het bijzonder voor de Amerikanen, een acceptabel persoon voor de functie van bondskanselier. Dit mede omdat het in 1949 tot hoofdstad van West-Duitsland gekozen Bonn - een keuze waarvoor Adenauer zelf zich sterk had gemaakt - dicht bij Keulen en binnen de grenzen van het Rijnland ligt.

Adenauers politieke programma in de jaren '50 was gericht op economische wederopbouw en intensieve samenwerking met het 'vrije', kapitalistische Westen. Deze samenwerking en wederopbouw werd door de Verenigde Staten via het Marshallplan financieel ondersteund. Dit leidde tot het zogeheten Wirtschaftswunder. Adenauer erkende de DDR niet, zoals stond beschreven in de Hallsteindoctrine. Adenauer dacht dat de DDR vanzelf in elkaar zou storten als West-Duitsland welvarend werd. Zo moest volgens hem een hereniging van Duitsland gerealiseerd worden. Op 27 maart 1952 werd er met een bom in een postpakket een aanslag op het leven van Adenauer gepleegd, waarbij een Duitse politieagent het leven verloor. Het was destijds al duidelijk dat de aanslag uit de hoek van de Israëlische, zionistische terreurorganisatie Irgun kwam. Onlangs is uitgekomen dat wijlen de latere Israëlische premier Menachem Begin de opdrachtgever was. Er volgden later nog twee aanslagen op Adenauer, eveneens uit joods-Israëlische hoek.

De toenmalige Israëlische premier David Ben-Gurion blijkt zijn leven lang dankbaar ervoor te zijn geweest dat Konrad Adenauer nooit uit had laten lekken wie de opdrachtgevers van deze aanslag waren. Anders hadden Joodse Israëli's kort na de Tweede Wereldoorlog en de Shoah aan Duitsland uitgeleverd moeten worden en vervolgens in Duitsland berecht en veroordeeld. Dit was niet in het belang van beide landen. Evenwel heeft Israël premier Begin nooit veroordeeld en opgesloten, ondanks de bekende feiten dat hij het brein achter de terreuraanslagen was. In 2003 werd Adenauer door de kijkers van de ZDF verkozen als Grootste Duitser aller tijden in het programma Unsere Besten. Bron: Wikipedia.nl

Duitse geschiedenis

Lees ook deze boekbesprekingen op Verzet.org:

•  De Man die het Derde Rijk uitvond (Stan Lauryssens)
•  De Duitse Revolutie. 1918-19: de nasleep van de Eerste Wereldoorlog (Sebastian Haffner)
•  14 • 18 De Eerste Wereldoorlog. Deel 69: November-Revolutie (Dr. R. L. Schuursma e.a.)
•  Gedenksteen voor Rosa (Achilles Mussche)
•  De verlaten monarch. Keizer Wilhelm II in Nederland (Perry Pierik en Henk Pors)
•  In rok tussen de bruinhemden - Herinneringen van een Duits diplomaat (Wolfgang zu Putlitz)
•  Duitse geopolitiek 1919-1945 (Dr. Geert Bakker)
•  De Joden in Duitsland, van de Romeinse tijd tot de Weimar Republiek (Nachum T. Gidal)
•  Duitsland en zijn joden van 1743 tot 1933 (Amos Elon)
•  Weimar, een weggemaaide cultuur (John Willett)
•  Deutschland, Deutschland über alles. Een satire met fotomontages van John Hartfield (Kurt Tucholsky)
•  Weimar 1933. Demokratie tussen fascisme en communisme (Dr. J. Van Santen)
•  Kroniek van de Weimar Republiek - Voorspel tot Hitler-Duitsland (Alex de Jonge)
•  Hitler: een onstuitbare opgang? - Opstellen over het fascisme (Kurt Gossweiler)
•  Hitler was geen toeval. Een bijdrage tot de sociologie van de nazi-barbarij (Josef Hindels)
•  De Rijksdag brandt (Dr. Edouard Calic)
•  De brand in het Rijksdaggebouw (R. John Pritchard)
•  De oorzaken en achtergronden van de Tweede Wereldoorlog (Ruth Henig)
•  Nazi-Duitsland en de Joden. Deel 1 en 2 (Saul Friedländer)
•  De laatste reis. De vernietiging van de Joden in nazi-Duitsland (Martin Gilbert)
•  Hitler's gevangenissen - De rechtsorde in Nazi-Duitsland (Nikolaus Wachsmann)
•  Potsdam - De verloren vrede (Charles Mee)
•  Slachtoffers van Jalta (Nicolay Tolstoy)
•  De Berlijnse blokkade (John Man)
•  Een vrouw in Berlijn, dagboekaantekeningen van april tot juni 1945 (Anoniem / Marta Hillers)
•  Reis-handboek voor de DDR (Fred Oedekerk)
•  Het 'andere' Duitsland. De Duitse Democratische Republiek 1945-1977 (Hans Boele)
•  Konrad Adenauer (H.J. Neuman)
•  Het nieuwe Duitsland en de oude nazi's (T. H. Tetens)
•  Gedeeld verleden. Duitsland sinds 1945 (Patrick Dassen, Barend Verheijen, Friso Wielenga (red.)
•  Het Loon van de Schuld (Ian Buruma)
•  Saldo, geen poging tot rechtvaardiging (Melita Maschmann)
•  Wat deed jij eigenlijk in de oorlog, Pappa? (Sabine Reichel)
•  Gegijzeld door het verleden. Controverses in Duitsland van de Historikerstreit tot het Sloterdijk-debat (red. Patrick Dassen en Ton Nijhuis)
•  Duitsland en de democratie 1871-1990 (red. Jürgen C. Hess en Friso Wielenga)
•  Moderne geschiedenis van Duitsland 1800 - heden (Frits Boterman)
•  De Duitse Phoenix. Geschiedenis van Duitsland in de twintigste eeuw (Frits Boterman en Willem Melching)
•  Waar zijn de bloeiende landschappen, mijnheer Kohl? Tien jaar na de Duitse hereniging (Herwig Lerouge e.e.)
•  Het Duitse Dilemma. De rol van het nieuwe Duitsland in de 21ste eeuw (Andrei Markovits en Simon Reich)
•  Het onvermijdelijke Duitsland - Kanttekeningen bij een nieuw Europees krachtenveld (Johan van Minnen)
•  Duitsers ongewenst. Een natie in de spiegel van generaties critici en bewonderaars (Hermann Eich)
•  Het uiterste midden, een reis door het Duitse nationalisme (Peter Schneider)
•  Duitsland vijftig jaar later - Extreem-rechts geweld in de Bondsrepubliek (Rik Tyrions)
•  Politiek geweld in Duitsland (Jacco Pekelder en Frits Boterman (red.)
•  Meedogenloos - Getuigenissen van een voormalig neonazi (Ingo Hasselbach)
•  De neonazi's in de Bondsrepubliek en hoe men hen bestrijdt (Pomorin en Junge)
•  Neonazi's - Onderzoek naar een verschrikking (Michael Schmidt)
•  Extreem-rechts in naoorlogs Europa (Patrick Stouthuysen)