De grondwettelijke persvrijheid en de vrije meningsuiting zijn twee pijlers van onze democratie. De 'commercie' brengt vandaag dit evenwicht aan het wankelen. De druk van de kijk- en leescijfers is nog nooit zo groot geweest. Want reclame-inkomsten volgen de curve van het succes... Om die leescijfers de hoogte in te jagen proberen de kranten en tijdschriften vooral de nieuwsitems van de radio en de televisie te volgen. Om te voldoen aan de terreur van de kijkcijfers zoeken programmamakers koortsachtig naar de eenheidsworst die iedereen lust.

Maar er is meer aan de hand in medialand. Naast de vervlakking is er ook een gebrek aan journalistieke eerlijkheid.Hoe vaak ook worden mensen niet in een kwaad daglicht gesteld en al beschuldigd nog vóór een proces heeft plaatsgevonden? Primeurs en sensatie lijken de enige drijfveren te zijn voor de vierde macht in onze samenleving. En dan is er nog niets gezegd over de groeiende machtsconcentratie van de grote internationale mediagroepen.

Mark Van de Voorde [blz. 9]:
"Media en democratie zijn twee begrippen die men in een adem moet noemen. Immers, de democratie is de enige bedding waarin vrije media zich kunnen ontwikkelen en kunnen bestaan. Zonder democratie is een vrije pers ondenkbaar.

Een politieke staatsgreep begint altijd met de bezetting van het omroepgebouw: wie de microfoon en de camera in handen krijgt, kan zijn kant van de werkelijkheid, zijn zienswijze op de samenleving en op de gebeurtenissen laten horen en zien, niet geremd door andere meningen en andere kanten van de werkelijkheid. Wie de democratie wil overwinnen, maakt meteen ook de media monddood. Een van de eerste maatregelen van coup-plegers is de afschaffing van de persvrijheid of de instelling van controle en censuur op wat getolereerde media brengen. Grenzen worden afgegrendeld voor media van buiten. Alleen binnen de democratic zijn vrije media - vrij zowel qua inhoud als qua uitgever - mogelijk."