"Mijn vader is vlak na de eerste wereldoorlog agent van politie geweest in Amsterdam. Na enkele maanden had hij er schoon genoeg van. Wanneer wij als kind vroegen waarom hij er niet bij gebleven was, sprak hij de historische woorden: `Omdat de verkeerden altijd de klappen krijgen."(auteur Jan Wolkers)

Wolf Kielich vindt dat onze maatschappij radikaal hervormd moet worden. Hij confronteert u met het beeld van een revolutie die - naar hij vreest - niet geweldloos zal kunnen verlopen. Daar tegenover plaatst hij het wezen van het gezag en de mentaliteit die dit gezag eist van de politie. Een harde botsing lijkt onvermijdelijk.

"De huidige rust is onwezenlijk en bedriegelijk. Als er vanuit de top geen initiatieven tot radikale maatschappijverandering worden genomen, is een snelle escalatie van gewelddadige acties aan de basis te verwachten. Beginnend met het vernielen van auto's maar via explosies in fabrieken uitmondend in moordaanslagen op politici en captains of industry (...) Onberedeneerde onheilsprofetie? Nee, gewoon wat doordenken. Een samenleving die haar leden het perspectief van de collectieve dood voorhoudt, zal spoedig exploderen. Het is ondenkbaar dat de menselijke soort rustig naar haar einde toesukkelt." (Egbert Tellegen, lector in de sociologie)

Wolf Kielich: De geweldmiddelen waarover de politie kan beschikken zijn, behalve de vuist en de geschoeide voet (de politieman mag onder zekere omstandigheden de burger slaan en trappen, maar de burger mag hem niet terug slaan en trappen): De gummiknuppel of wapenstok, waar elke agent mee is uitgerust. Dit is een veertig centimeter lange duimdikke rubberstaaf, die alleen met grote kracht tot een cirkel kan worden gebogen. Aan een van de uiteinden is door een gaatje een leren veter aangebracht, die tijdens het slaan om de pols van de politieman moet zitten.

De lange wapenstok, ook wel bijgenaamd `bullepees', `zwieper' of `lange lat'. Door zijn lengte (90 centimeter) is de zwieper vooral geschikt om gebruikt te worden vanaf een paard of vanuit de zijspan van een motor. De met leer beklede 'bullepees' (die niet van een stier afkomstig is) is buigzamer dan de gummiknuppel en de slagen die ermee worden uitgedeeld kunnen behoorlijk pijn doen. De lange wapenstok is evenwel aanmerkelijk minder gevaarlijk dan de sabel, die sinds 1968 uit het politie-arsenaal is verdwenen.

De politiemannen wordt geleerd dat zij bij het gebruik van bovengenoemde slagwapens vooral moeten richten op de schouder en de bovenarm. Een flinke tik verlamt of verstijft dan de armspieren van de tegenstander voor geruime tijd, maar blijvend letsel komt bijna nooit voor. Dat risico bestaat wel als hoofd of nek worden geraakt en dat gebeurt vaak (ongewild) omdat relschoppers nu eenmaal niet de gewoonte hebben stil te blijven staan. Het gebeurt ook weleens met opzet.."

Kielich ziet ook een mogelijk alternatief: de politie van de toekomst moet niet meer in dienst staan van de overheid, maar van de burgerij. Het accent zou bij die `burgerpolitie' dan vallen op hun preventieve, hulpverlenende en sociale taak.

Wolf Kielich, journalist en tv-producer, heeft zich voor de televisie de laatste jaren intensief beziggehouden met milieuproblemen. De ontstellende ontdekkingen die hij daarbij deed (ontdekkingen die hun invloed op zijn denken niet gemist hebben) droegen bij tot het ontstaan van dit kritische boekje.