De eerste malen dat het cijfer van Zes Miljoen Joden, die tijdens de 12 jaar durende periode van het Derde Rijk van Adolf Hitler werden vermoord werd vernoemd, was tijdens enkele beëdigde getuigenverklaringen van Wilhelm Hoettl (1915-1999) en Dieter Wisliceny (1912-1948). Beide getuigenissen werden geaccepteerd op het Tribunaal van Neurenberg alwaar 22 leiders van het Derde Rijk terechtstonden voor hun begane oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid. Hoettl (Duitse schrijfwijze: Höttl) en Wisliceny waren beide goede vrienden van Adolf Eichmann, de organisator van de Endlösung en Wisliceny was bovendien een van zijn naaste medewerkers.

Uittreksel uit de bewuste beëdigde verklaring van SS-Hauptsturmführer Dieter Wisliceny (zie IMT IV S. 412, en Affidavit C [Wisliceny], zoals ze werd afgedrukt in Nazi Conspiracy and Aggression, Washington 1946, Bd. VIII, S. 527-596):

SS-Hauptsturmführer Wisliceny: "Ik heb Eichmann voor het laatst einde februari 1945 gezien. Hij vertelde me toen dat hij zelfmoord zou plegen wanneer de oorlog verloren zou zijn." [Ich habe Eichmann zuletzt Ende Februar 1945 in Berlin gesehen. Er äußerte damals, daß er Selbstmord begehen würde, wenn der Krieg verloren wäre." ]

De Amerikaanse aanklager Smith Brokhart vroeg hem vervolgens: "Heeft hij toen iets gezegd over het aantal gedode Joden?" [Sagte er damals etwas über die Zahl der getöteten Juden?]

SS-Hauptsturmführer Wisliceny: "Ja. Hij drukte dat op bijzonder cynische wijze uit. Hij zei dat hij lachend in het graf zou springen, en het gevoel dat hij zes miljoen mensen op zijn geweten had, stemde hem uitermate tevreden." [Ja. Er drückte das in einer besonderen, zynischen Weise aus. Er sagte, er würde lachend in die Grube springen, denn das Gefühl, daß er 6 Millionen Menschen auf dem Gewissen hätte, wãre für ihn außerordentlich befriedigend.]

SS-Hauptsturmführer Wisliceny werd door de Geallieerden na zijn getuigenis in Neurenberg uitgeleverd aan Tsjecho-slowakije waar hij werd berecht voor zijn oorlogsmisdaden en op 4 mei 1948 werd opgehangen. Het getuigenis van SS-Hauptsturmführer Wisliceny zal later opnieuw een belangrijke rol spelen tijdens het proces dat in 1961 in Israël werd gevoerd tegen Adolf Eichmann. Simon Wiesenthal die aanwezig was op dit proces schreef hierover in 'Books and Bookmen' in april 1975: Eichmann sprak op zijn proces over vijf miljoen en toch was hij enkel maar voor een deel verantwoordelijk van de vernietiging van de Joden. Het moorden door de 'Einsatzgruppen' in het oosten en het moorden met speciale vergassingsvrachtwagens maakten geen deel uit van Eichmann's programma. [Eichmann in his trial spoke of five million and yet he was only responsible for part of the extermination of the Jews. The dead of the 'Einsatzgruppen' in the East and the dead of Gas-Lorries were not part of Eichmann's programme.]

Op zijn proces, geconfronteerd met het citaat van Wisliceny, antwoordde Eichmann ontwijkend: "Ik heb nooit beweerd dat ik iemands dood op mijn geweten heeft". Dat klopt in zoverre dat hij niet zelf deel heeft genomen aan het vergassen en moorden, maar wèl de klopjacht op de Joden en meer in het bijzonder hun laatste reis naar een zekere dood organiseerde, waarvan hij precies op de hoogte was van wat hun lot was. Dit kon Eichmann wel toegeven, maar hij voerde voor zijn verdediging aan dat hij slechts bevelen opvolgde ('Befehl ist Befehl') en pleitte daarom onschuldig. Eichmann werd gedoodvonnist en op 1 juni 1962 op de binnenplaats van de Israëlische gevangenis van Ramla opgehangen.

Rudolf Höss getuigt op 5 april 1946 in Neurenberg.

Daarnaast bestaat ook het getuigenis van kampcommandant van Auschwitz Rudolf Höss (Document PS-3868). Daarvan beweren negationisten (=feitenontkenners) dat de bekentenis 'vals' zou zijn want die zou door foltering zijn afgedwongen. Hiervoor is echter geen enkel bewijs voorhanden. Bovendien is het zo dat Höss in Neurenberg getuige à décharge[!] was voor SS-er Kaltenbrunner die eveneens in Neurenberg terecht stond. Kaltenbrunner was Reinhard Heydrich opgevolgd nadat die bij een aanslag in de zomer van 1942 gedood werd door leden van het Tsjechische verzet. Op het proces zei Höss onder meer dat Eichmann ervan overtuigd was dat "als hij erin zou slagen de biologische basis van het Jodendom in het oosten te vernietigen, het Jodendom in zijn geheel deze slag niet meer te boven zou komen."

Höss haalde op het proces het aantal van 2,5 tot 3 miljoen vermoorde mensen aan in KZ Auschwitz: "Ik voerde in Auschwitz het bevel tot 1 december 1943 en in die tijd zijn daar naar schatting op zijn minst twee-en-een-half miljoen mensen door vergassing en verbranding geëxecuteerd en uitgeroeid; tenminste een half miljoen stierven door honger en ziekte, wat neerkomt op ongeveer 3.000.000 doden in totaal." [Ich befehligte Auschwitz bis zum 1. Dezember 1943 und schätze, daß mindestens 2.500.000 Opfer dort durch Vergasung und Verbrennen hingerichtet und ausgerottet wurden; mindestens eine weitere halbe Million starben durch Hunger und Krankheit, was eine Gesamtzahl von ungefähr 3.000.000 Toten ausmacht.] Het Poolse Auschwitz-Birkenau Staats Museum stelde in 1990 dit cijfer bij aan de hand van doorgedreven wetenschappelijk historisch onderzoek. Nieuwe berekeningen vermelden thans het cijfer tussen 1,1 tot 1,6 miljoen, waarvan ongeveer 90 procent Joden, afkomstig uit ongeveer elk Europees land.

SS-generaal Kaltenbrunner haalde geen voordeel uit het getuigenis van Höss. Hij werd ter dood veroordeeld en op 16 oktober 1946 opgehangen. Na zijn getuigenis voor het Tribunaal werd Höss terug naar Polen gebracht waar hij in de gevangenis van Krakau zijn beruchte dagboek schreef, waarin hij uitvoerig de vergassingen en gang van zaken in Auschwitz-Birkenau beschreef. Een zoveelste document dat tot op heden hevig wordt aangevochten door negationisten. De ene keer beweren ze dat het dagboek een vervalsing is, de andere keer citeren ze uitvoerig uit dat zelfde dagboek om hun leugens kracht bij te zetten. Höss werd na zijn proces gedoodvonnist en op 16 april 1947 door de Polen in 'zijn' concentratiekamp KZ-Auschwitz opgehangen.