Opgestapelde lijken in KZ Buchenwald zoals de Amerikanen het kamp aantroffen op 11 april 1945

Eichmann en Korherr

Op zijn proces in Israël in 1961 herhaalde Adolf Eichmann (afb. rechts: 1961, Eichmann in Jeruzalem), dat hij het rapport van Dr. Korherr in het plan bij de uitvoering van de Endlösung, ondermeer gebruikte als werkblad voor het organiseren en berekenen van het aantal treinen die nodig waren om de Joden te transporteren naar de vernietigingskampen. Eichmann bevestigde dat hij alle gegevens doorspeelde aan Korherr: "Al ons top-geheim materiaal. Dat was het bevel. Al de verzendingen, in zoverre dat ze aan ons werden gerapporteerd."

In het voorjaar van 1943 achtte Heinrich Himmler het op dat ogenblik niet opportuun om het Korherr-rapport te verspreiden maar hij wilde wel elke maand een verslag ontvangen omtrent hoeveel Joden er werden 'geëvacueerd' en hoeveel Joden er nog overbleven: "Ich halte diesen Bericht als allenfallsiges Material fur spätere Zeiten, und zwar zu Tarnungszwecken für recht gut. Im Augenblick darf er werder Veröffentlicht noch weitergegeben werden (...). In den kurzen Monatsmeldungen des Sicherheitspolizei will ich ledeglich mitgeteilt bekommen, was monatlich abgefahren worden ist und was zu diesem Zeitpunkt noch an Juden ubrig blieb."

Alhoewel Dr. Richard Korherr als statisticus voor de SS en het RSHA werkte was hij geen lid van de SS. Geboren in 1903 in Regensburg behaalde hij zijn diploma's en begon met de publicatie van statistische werken en rapporten. Zijn onderzoeken leverde hem in 1928 een baan op aan het Duitse Nationaal Bureau voor de Statistiek. Dankzij de Eerste-Minister van Beieren werd hij voorzitter van een door de staat gesubsidieerde vereniging Reich und Heimat. Korherr's boek 'Geburtenrückgang' (Neergang van Geboortes) werd goed ontvangen; Benito Mussolini vertaalde het werk persoonlijk naar de Italiaanse versie. De Duitse editie van 1936 kreeg een voorwoord mee van Heinrich Himmler. Korherr werd directeur van 1935 tot 1940 van het Bureau voor Statistiek van Würzburg en doceerde ook statistiek aan de universiteit. Sinds 1934 werkte hij eveneens voor Rudolf Hess, de opvolger van de Führer, op diens bureau voor statistische en demografische politiek. In 1937 en 1938 publiceerde hij 'Untergang der alten Kulturvölker' (De ondergang van de Oude Culturen) en in 1938 een atlas met de titel 'Volk und Raum' (Volk en Ruimte).

In mei 1937 werd Korherr lid van Hitlers partij de NSDAP maar werd geen lid van de SA of de SS. Op 9 december 1940 werd hij door Himmler aan het hoofd geplaatst van twee belangrijke departementen: Inspecteur-generaal van het statistisch bureau van de Reichsführer SS und Chef der Deutschen Polizei en van het Reichskommisariat für die Festigung des Deutschen Volkstums. Vanaf december '40 begon hij data te verzamelen voor de Endlösung. Hierin werd hij geassisteerd door de Joodse Dr. Erich Simon, die statisticus was van de Reichsvereinigung der Juden in Deutschland. Nadat Dr. Simon in 1943 door de Gestapo werd opgepakt en gedeporteerd naar KZ Theresienstadt, kon Korherr beslag leggen op diens handbibliotheek van de Reichsvereinigung die hem verder goede diensten zal bewijzen. Na het einde van de oorlog werd hij korte tijd vastgehouden door de geallieerden maar werd als een van de eersten weer op vrije voeten gesteld. Tijdens het naoorlogse de-nazificatieproces werd Korherr vrijgepleit. Het feit dat hij zijn Joodse medewerker Dr. Erich Simon tot 1943 had 'geholpen' te ontkomen aan deportatie en dood, kan zijn voortijdige vrijlating in de hand hebben gewerkt. Dr. Erich Simon slaagde erin KZ Theresienstadt te overleven.

In elk geval was Dr. Richard Korherr na de oorlog ontsnapt aan vervolging en sindsdien werkzaam op het West-Duitse Ministerie van Financiën (Bundesfinanzministerium). In de periode dat het proces tegen Eichmann liep, werd Korherr geconfronteerd met zijn rapport van toen. Hij werd daarbij gewezen op het grote belang dat Eichmann had gehecht aan het Korherr-Bericht m.b.t. de door hem te organiseren Jodentransporten naar het Oosten. Korherr reageerde op de aantijgingen 'dat hij niks begreep van al die cijfers' en ontkende dat hij wist waarover ze gingen en waarvoor ze moesten dienen [sic]. Het leverde hem de bijnaam Dr. Richard 'weet van niks' Korherr op. In elk geval veroorzaakte het getuigenis van Eichmann in Israël genoeg commotie en verontwaardiging in de Bondsrepubliek en meer in het bijzonder na de eerste publicatie in 1962 van Gerald Reitlinger's boek, 'Die Endlösung', waarin de auteur het Korherr-Bericht besprak en de rol van de statisticus toelichtte die hij had gespeeld in de Endlösung. In de nasleep daarvan werd Korherr in 1962 prompt ontslagen uit al zijn functies in het Ministerie van Financiën.

In 1977 liet Dr. Korherr andermaal van zich spreken in een brief die de dan al 74-jarige statisticus van het Derde Rijk op 25 juli 1977 aan "Der Spiegel" had geschreven. Daarin protesteerde hij tegen de interpretatie die sommigen gaven aan de uitdrukking 'Sonderbehandlung' (speciale behandeling). Hij schreef dat hij toen niet wist wat dat woord betekende en daarom het RSHA in Berlijn had opgebeld om een verklaring. Daar werd hem verteld dat het om Joden ging die in het Lublin District werden 'gehuisvest' (angesiedelt) of 'ge-her-huisvest', een ander berucht SS-eufemisme voor moord en doodslag of dood als gevolg van dwangarbeid en uithongering. "Die Angabe,... daß über eine Million Juden in den Lagern des Generalgouvernements und Wartbegaus durch Sonderbehandlung gestorben seien, ist ebenfalls unzutreffend. Ich muß gegen das Wort 'gestorben' in diesem Zusammenhang protestieren. Es war gerade das Wort 'Sonderbehandlung', das mich zur telefonischen Rückfrage beim RSHA veranlaßte, was dieses Wort zu bedeuten habe. Ich bekam die Antwort, es handele sich um Juden, die im Bezirk Lublin angesiedelt würden."

De negationisten en neo-nazi's wreven zich in de handen en citeerden en becommentariëerden dit bericht van Korherr uitvoerig in hun geschriften en op hun negationistische websites op het internet, als nieuw 'bewijs' dat er geen Joden werden vermoord 'want zelfs Dr. Korherr wist van niks'. Tjah, wanneer leugenaars en feitenloochenaars uit de geschriften van een andere leugenaar en feitenloochenaar gaan citeren, wordt de uitkomst van hun bevindingen wel erg makkelijk voorspelbaar. Schaamteloos en zonder verpinken springen negationisten van het ene been op het andere. Eerst ontkennen zij het cijfermateriaal dat Korherr presenteert in zijn rapport en daarna citeren ze enthousiast uit datzelfde rapport en quoten Korherr wanneer hij opnieuw ontkent en beweert 'van niks geweten te hebben'[sic].