Verzet.org - Oorlog op afstand. De betrokkenheid van Iran bij Hezbollah en Hamas (A. Van Soest)

Afbeelding hiernaast: Duitse affiche die oproept om te betogen tegen de waanzinnige nuke-plannen van president Mahmoud Ahmadinejad (°1956). Ahmadinejad, sinds 3 augustus 2005 president van Iran, een virulente antisemiet en voorspelbare ontkenner van de Holocaust, belooft de Israëli's deze keer een 'echte' Holocaust, desnoods en bij voorkeur met kernwapens...

Iran heeft sinds de val van de sjah en het begin van de islamitische revolutie, in 1979, fors geïnvesteerd in relaties met terreurorganisaties zoals de Islamitische Jihad, Hezbollah en Hamas. In deze studie wordt onderzocht hoe de lijnen tussen Teheran en de drie terreurbewegingen lopen en welke materiële en immateriële steun zij vanuit Teheran krijgen. Ook de ideologie van het Iraanse regime tegenover zijn zelfbenoemde aartsrivaal Israël wordt aan een nadere analyse onderworpen. ‘Oorlog op afstand’ biedt een helder inzicht in de wijze waarop Iran zich van terreurbewegingen, zogenoemde ‘proxies’, bedient om zijn oorlog tegen Israël te voeren.

Tijdens de Koude Oorlog ontstond het begrip 'proxy-oorlog', toen de supermachten elkaar bevochten via derden (proxy's). De auteur verdedigt in deze publicatie de stelling dat Iran een proxy-oorlog voert tegen Israël en innige politieke en militaire connecties onderhoudt met de Palestijnse terreurbewegingen. Het toenemend aantal zelfmoordaanslagen tegen Israëlische doelen vindt hier zijn oorsprong. Iran poogt op deze wijze het vredesproces in het Midden-Oosten te verstoren en zijn prestige in de regio te vergroten.

Aaldert van Soest gaat in op de buitenlandse politiek van Iran na 1979, de rol van Khomeini in het politiek bestel van Iran, de vijandelijke verhouding tussen Israel en Iran na de Iraanse Revolutie en de ideologische, materiële en financiële steun van Iran aan de sjiitische Hezbollah en de soennitische Hamas en Islamitische Jihad. Het boek wordt ingeleid met een voorwoord door Jessica Durlacher (°1961), dochter van de bekende auteur Gerhard L. Durlacher (1928-1996).

Jessica is gehuwd met de Joodse auteur Leon De Winter (°1954). In 2005 kreeg deze auteur de Buber-Rosenzweig-Medaille 2006, een belangrijke Duitse onderscheiding die hem werd uitgereikt voor zijn strijd tegen antisemitische en racistische tendensen in de politiek, samenleving en cultuur. De Winter en zijn echtgenote Jessica Durlacher waren in het najaar van 2005 gastdocenten aan de Universiteit van Berkeley voor het vak Anne Frank and After over vertaalde Nederlandse literatuur en film over de Holocaust. Jessica verwierf eerder bekendheid met haar vertalingen van de 'graphic novels' Maus I en Maus II van Art Spiegelman over de Jodenvervolging . Lees meer op haar website.

Afbeelding hiernaast: Dolle feestvreugde bij de soennitische Arabische bevolking op de Westbank wanneer zij het nieuws vernemen van de aanslag op het World Trade Center in New York op 11 september 2001. Een groep kinderen, onder aanvoering van enkele Hamas-militanten nabij het oude deel van Oost-Jeruzalem, staat uitbundig te juichen. Zwaaiend met Palestijnse vlaggen roepen ze anti-VS slogans. Bij die aanslag kwamen 2.973 mensen afkomstig uit meer dan 80 landen om het leven. (AP Foto/Lefteris Pitarakis)

Uit het voorwoord van Jessica Durlacher bij het boek op blz.8-9:
"Israël, een landje zo groot als de achtertuin van een willekeurige Saoëdische prins, een gehaat landje. De president van Iran verkondigt dat hij het van de kaart wil vegen, laten verdwijnen, nuken, zoals dat heet. Hij maakt geen grapjes. Het is hem bittere ernst, maar het Westen begrijpt dit nog niet helemaal. De haat tegen Israël is zo geïnstitutionaliseerd dat er op de Iraanse (door het regime gecontroleerde zender) tv een sciencefiction serie draait waarin de slechte buitenaardse koningin JOODS is.

En dan is er nog de Holocaust-troef van president Ahmadinejad. Zo absurd en pervers, zo far-fetched dat het Westen ook hierbij slechts verbaasd en geërgerd met zijn hoofd kan schudden. Het verhaal dat er in de Tweede Wereldoorlog zes miljoen Joden zijn vermoord in kampen, weerlegt hij stelselmatig en ijverig. Waarom, vraag je je af. Je kunt alleen maar vaststellen dat de geschiedenis zelfs op de Iraanse regering indruk heeft gemaakt, want met veel inzet heeft men thans dat wat wel de Holocaust wordt genoemd tot een religie verheven: let wel, een religie waarin je niet dient te geloven. En aangezien niets in deze dictatuur in vrijheid plaatsvindt, is het zaak je aan dit ongeloof te houden.

Het zou me niets verbazen als het binnenkort strafbaar wordt gesteld om te beweren dat de Holocaust wel degelijk heeft plaatsgevonden. Sterker nog: het zou me niets verbazen als dat al strafbaar is. Het geloof, lees voorschrift luidt: De Holocaust heeft nooit plaatsgehad - de Holocaust is een van de vele leugens waarmee de Joden bij de rest van de wereld een wit voetje hebben proberen te halen. Liefde, medelijden, schuldgevoel, en alle bijkomende `perks'. Hij zou eens moeten weten... maar dat is voor een volgende keer.

Behalve dat de manier van denken: ontkennen van het bestaande, het echt-gebeurde, een typisch dictatoriale manier van geschiedsherschrijving is, griezelige indoctrinatie, doet het me ook denken aan de paradoxale manier waarop er in sommige delen van de Arabische wereld op de ramp van 11 september werd gereageerd. Enerzijds werd er gejuicht van triomf omdat het westen een enorme slag was toegebracht, een slag die het verdiende volgens velen in de Arabische wereld. Anderzijds werd beweerd dat niet moslims hiervan de daders waren, maar de Joden - in een poging om de moslims zwart te maken. In die visie werd het opblazen van vliegtuigen in de meest ambitieuze gebouwen van de vijand kennelijk toch als belastend gezien, als iets dat je de daders kwalijk kon nemen."

Lees ook: Arabische journalisten maken gehakt van holocaustontkennende Ahmadinejad (Middle East Media Research Institute).

Journalist Aaldert van Soest studeerde Internationale Betrekkingen aan de Universiteit van Utrecht. Zijn Iran-onderzoek vond plaats in het kader van zijn doctoraalscriptie, waarmee hij in december 2006 de jaarlijkse CIDI-scriptieprijs won, meer op: Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI). Van Soest is thans werkzaam als journalist bij het Nederlands Dagblad. Dit is de paperbackuitgave van deze winnende scriptie.