Verzet.org - De Joden van Rome (Sam Wagenaar)

Afbeelding hiernaast: de triomfboog van Titus in het Forum Romanum, het gedenkteken van de ondergang van Jeruzalem in 70 na Chr., van Joodse slavernij en verguizing tot op vandaag

Het zionisme heeft een aantal jaren lang een ban gelegd op de galoet, de Joodse gemeenschappen buiten Israël. Die schaduw wordt steeds zwakker. De ontwikkeling en geestelijke groei van het Joodse volk na de verwoesting van Jeruzalem zijn niet denkbaar zonder de ongelooflijk boeiende en tragische geschiedenis van de Joden in de westerse en Afrikaanse landen. De bloei van de Joodse cultuur in Spanje geniet algemene bekendheid. Amsterdam heeft de faam verworven van het Jeruzalem van het Westen. Weinig bekend is de geschiedenis van de Joden in Rome, dat op grond van zijn verleden als centrum van de rooms-katholieke kerk wel een uitzonderlijke plaats moest gaan innemen in de joods-christelijke verhoudingen.

De joden vormden in Rome al minstens twee eeuwen een belangrijke kolonie, vóór Petrus en Paulus een voet zetten op Romeinse bodem. De ruines van de Joodse synagoge in Ostia Antica, de oude havenstad, laten er imposante resten van zien. Zij voelden zich natuurlijk superieur aan de christelijke nieuwkomers van Judea. Des te heviger trof hen het rampjaar 70. Negentien eeuwen staat op het Forum Romanum de triomfboog van Titus, het gedenkteken van Jeruzalems ondergang, van Joodse slavernij en verguizing tot op de huidige dag. Een fel lichtend baken in de joodse en christelijke geschiedenis.

Sindsdien zijn Rome en Jeruzalem tegen wil en dank aan elkaar geketend. De geschiedenis van de pausen is een stuk Joodse geschiedenis geworden. Ze is nog te lezen in het hartje van Romes binnenstad, in de resten van het joodse getto tussen de Corso Vittorio Emmanuele en de Tiber, deels tot nieuw leven gekomen in de wijk tussen de Largo Argentina en het Campo de' Fiori. De geschiedenis van de Joden in Rome is niet dood. Ze is symbolischer en profetischer dan ooit. De tegenstelling van paus Johannes en paus Paulus krijgt een scherp profiel onder de belichting van de joods-christelijke verhoudingen.

Sam Wagenaar werd geboren in 1908 in Amsterdam en heeft over heel de wereld gezworven voor televisie, film, als fotograaf en journalist, is auteur van een reeks boeken in het Engels over het land Israël, het Vaticaan, Azië, landen van de Rode Zee en de bekende biografie van Mata Hari, van wie hij archieven bezat. Zie ook op Verzet.org: De moord op Mata Hari (Sam Waagenaar). Sam Wagenaar overleed op 18 april 1997 in het Rosa Spier Huis in Laren op 89-jarige leeftijd.