Verzet.org - Het begon onder synagogetijd (Rik Valkenburg)

Rik Valkenburg in mei 1977 bij wijze van voorwoord:
"Dankbaar kijk ik terug op de periode toen ik bezig was met het schrijven en samenstellen van dit boek. Het was vaak inspannend maar daardoor niet minder boeiend. Ik hoop dat vooral dit laatste bij de lezers overkomt. De reis die ik (samen met mijn neef Mr. A. Valkenburg uit Hoogezand) er voor naar Israël maakte leverde veel interessante gegevens en materieel voor dit boek op. Veel direct bij de Jom Kippoeroorlog betrokkenen heb ik kunnen interviewen. De medewerking die ik ontving was bijzonder groot en spontaan. Ook veel binnen- en buitenlandse tijdschriften en kranten verleenden mij toestemming mijn eigen verhalen aan te vullen met hun artikelen.

En zo ligt er een boek voor u, waarvan ik ondanks de omvang niet kan zeggen dat het geheel compleet is (daarvoor is er in Israël teveel aan de hand), maar wel dat er veel informatie in verwerkt is. Voor variatie heb ik gezorgd door de spectaculaire frontervaringen af te wisselen met meer opiniërende hoofdstukken. Het zal te merken zijn dat het boek geschreven is door iemand die het Christelijk geloof aanhangt, maar die juist daardoor hevig geïnteresseerd is bij het wel en wee van Israël.

Mede hierdoor wil ik niet pretenderen dat het boek volledig objectief geschreven is, al heb ik mij daartoe wel ingespannen. Om de overzichtelijkheid te bevorderen heb ik het werk verdeeld in hoofdseries en onderseries. Al met al hoop ik bereikt te hebben dat vanuit dit boek de lezers zich een behoorlijke visie kunnen vormen over de strijd en de achtergronden daarvan, die Israël, 'Gods Bondsvolk' om haar bestaan tot op deze dag moet voeren."

GROOTSTE TANKSLAG SINDS TWEEDE WERELDOORLOG
Interessant is het om ook vanuit Libanon een verslag te lezen door Barry Came van `Newsweek'. Zijn rapport over de tankslag bij Golan:
`Beiroet, dinsdag 9 oktober 1973. Syrische artillerie legde een tapijt van exploderende granaten over de Israëlische stellingen en nederzettingen op de hoogte van Golan. Onmiddellijk daarop braken vijfhonderd tanks en twee infanteriedivisies door de voorste Israëlische linies heen. Dat was het begin. Twee dagen lang vochten de Israëlische verdedigers, soms tegen een tienvoudige overmacht, om de Syrische opmars tot staan te brengen. Tevergeefs, een Syrische tankbrigade rolde door naar El Al; een andere naar een punt op 35 km achter de Israëlische bestandslijn.

Maar Israëls leger mobiliseerde en tegen de avond van de tweede dag bewogen zich lange colonnes Centurion- en Patton-tanks over de slingerende wegen van Tiberias naar de Golaanse heuvels. De volgende dag wierpen de Syriërs nog eens driehonderd tanks in de strijd en de grootste tankslag sinds de Tweede Wereldoorlog begon. Meer dan vijftienhonderd tanks, tezamen gedreven op een nauwe, glooiende vlakte, rolden vuur spuwend uit wendbare kanonnen been en weer. Toen de nacht viel werd bet terrein verlicht door brandende vehikels.

Diezelfde nacht trachtte een hele Syrische pantserdivisie door de Israëlische linies bij Koeneitra te breken. Israëlische pantsereenheden vingen de stoot op en slaagden er tegen 4 uur 's ochtends in de Syriërs terug te drijven. Bij het aanbreken van de dag bestookten golven Skyhawks en Phantoms de opeengedrongen Syrische tanks, carriers en mobiele artillerie. Op de avond van die vierde dag was bet pleit beslecht. De Syrische tankmacht was bijna geheel vernietigd . . . !