Verzet.org - Tien jaar revolutie in Kongo. De strijd van Patrice Lumumba en Pierre Mulele (Ludo Martens)

Afbeelding hiernaast: Pierre Mulele (11 aug. 1929 - oktober 1968)

Pierre Mulele, strijdmakker van de vermoorde Patrice Lumumba, ontketende in 1963 een volksopstand tegen het neokolonialisme dat zich in Kongo had geïnstalleerd. Het was de eerste dergelijke opstand in Afrika.

Dit boek is de eerste biografie van Pierre Mulele waarin de auteur het leven, denken en werken van Mulele reconstrueert. Het is het nog nooit vertelde verhaal van het maquis dat Mulele oprichtte in Kwilu-Kwango in 1963 en dat bleef voortbestaan tot augustus 1968.

Ludo Martens:
De dag dat de zwarte volkeren een beslissende stem hebben bij het schrijven van de geschiedenis van hun continent, zullen zij een ereplaats toekennen aan een strijder wiens naam zelf, vijftien jaar nadat hij werd gedood, vele Afrikanen onbekend voorkomt: Pierre Mulele.

Onder het koloniale regime was de gevestigde macht in Belgisch Kongo erin geslaagd de namen van alle patriotten die zich met wapens in de hand hadden verzet tegen de blanke veroveraars, uit de geschiedenis weg te wissen. In 1897 kwamen meer dan 6.000 zwarte soldaten in opstand tegen hun Belgische officieren, aangevoerd door baron Dhanis. Zij organiseerden verscheidene maquis in de streek van Uvira Baraka-Kahamhare-Kasongo. De troepen van de koning-beschaver, Leopold II, hadden 10 jaar nodig om de laatste weerstandskernen uit te roeien. Zestig jaar later heeft zelfs een Lumumha nooit gehoord van Pierre Kandolo of Munie Pore, van Saliboko, noch van C'hanguvu, die in 1897 de gewapende weerstand hebben geleid van de Batetela, de Bakusu, de Bango-Bango, de Baluba, de Tanganyka, enz.

Ook voor het neo-koloniale regime is het een zaak van levensbelang, de namen en het werk van zijn meest vastberaden tegenstrevers weg te wissen uit de herinnering van het volk. Maar thans gaat de geschiedenis met versnelde pas vooruit en het zal geen zestig jaar duren vooraleer bet Kongolese volk de historische verdiensten van Pierre Mulele tenvolle naar waarde zal schatten. In de 75 jaar koloniaal bewind werd het Kongolese volk verpletterd, verdeeld, versnipperd: geen enkele anti-koloniale beweging slaagde erin een nationale omvang aan te nemen. Patrice Lumumba was de eerste om alle patriotten van de talloze verschillende etnieën te verenigen in een enkele beweging, gericht tegen de gemeenschappelijke vijand: het koloniale regime. Dat gebeurde in 1958-1960. Drie jaar later gaf Pierre Mulele het signaal voor de tweede revolutionaire beweging van nationale omvang. Door haar massale karakter en omvang overtrof zij in hoge mate de strijd voor de onafhankelijkheid. Deze volksopstand, die op 1 januari 1964 een aanvang nam, is uniek in de gehele geschiedenis van de Kongolese bevolking. De basenji ('inboorlingen') werden zich al strijdend, de wapens in de hand, bewust van hun nationale belangen.

"Met grote nauwkeurigheid beschrijft Ludo Martens de actie en de beweegredenen van de Mulelisten in wie hij de erfgenamen van Lumumba ziet... Hij heeft terzake voor nauwkeurige informatie gezorgd." (Manu Ruys)

"Werk van historische waarde." (De Morgen)

"Dit boek mag niet vergeten worden omwille van de vele en degelijke documentatie." (De Wereld Morgen)

"Het boek is een evenwichtige compilatie van beschrijvend, ontledend, anekdotisch proza. Ook de met de materie niet vertrouwde lezer krijgt inzicht in het politieke tranendal dat Zaïre heeft. (...) Het is een boek dat tot de kindskinderen van een aantal Belgische en Kongolese aansprakelijken achtervolgen zal. Dat mag." (Johan Anthierens in De Volkskrant)

Ludo Martens (º12 maart 1946) is leninist en marxist en richtte samen met o.m. Kris Merckx in 1970 de maoïstische partij AMADA (Alle Macht aan de Arbeiders) op. In 1979 werd AMADA herdoopt naar het unitaire PVDA (Partij van de Arbeid van België), en voor de Franstaligen PTB (Parti du Travail de Belgique). Van bij het begin is Ludo Martens voorzitter van AMADA/PVDA tot in 2008 bij hem de ziekte van Parkinson werd vastgesteld. Sindsdien werd hij opgevolgd door Peter Mertens. Ludo Martens is auteur van 'Het geld van de CVP' (Epo, 1984), 'Tien jaar revolutie in Kongo' (Epo, 1988), 'Sankara, Compaoré et la Revolution burkinabé' (Epo, 1989), 'USSR. De fluwelen contrarevolutie' (Epo, 1991), 'Abo. Een vrouw uit Kongo' (Epo, 1992) en 'Een karteeuw Mei 68' (Epo, 1993) en Een andere kijk op Stalin.