Na de Aanval

Vier Duitsers werden op slag gedood waaronder de chef van de SD (Sicherheitsdienst), de directe baas van Kurt Asche, SS-Sturmbannführer Alfred Thomas die door een granaat om het leven kwam. Ook een belangrijke Gestapo officier Commandant Müller liet het leven. Een paar dozijn andere Duitsers werden zwaar tot licht gekwetst, en de schade in het gebouw en de kantoren was enorm.

Ziekenwagens reden af en aan om de gewonde en gedode Duitsers af te voeren. De Gestapo-leden die de aanval overleefden waren buiten zinnen van woede. Met hun geweerkolven sloegen ze in op de massa nieuwsgierigen die waren komen kijken. Mensen worden willekeurig gearresteerd. Zelfs een kanunnik wordt het gebouw binnen geduwd en hard aangepakt.

Het nieuws van de aanslag verspreidde zich als een lopend vuurtje door de stad, en dagenlang kwamen honderden Brusselaars de schade blij gemutst overschouwen en becommentariëren. De Duitsers waren woest na deze openlijke vernedering bij klaarlichte dag en arresteerden vele onschuldige burgers als vergeldingsmaatregel. Maar de vreugde bij de Brusselse bevolking kon niet meer stuk.

Ook ging het verhaal rond van een Britse agent die undercover werkte bij de nazi's, omkwam tijdens de aanslag. Hij zou een lijst op zak hebben gehad met de namen van vele agenten, die tot vele arrestaties zouden geleid hebben. Een andere versie luidt dan weer dat het om een lid van de Belgische Weerstand ging die zich als collaborator had voorgedaan en een lijst bij zich had van namen van weerstanders.