De dood van de Baron

Jean de Sélys werd na zijn onverschrokken heldendaad gedegradeerd tot Kapitein Vlieger, wegens ondisciplinair gedrag, maar zal later de Distinguished Flying Cross (DFC) onderscheiding ontvangen voor zijn onverschrokken actie!

De oorlog liep verder, ook voor Jean de Sélys, maar niet lang meer. Minder dan een maand na zijn spectaculaire raid in Brussel schiet hij tijdens een luchtgevecht een Focke Wulf 190 neer die hij frontaal aanviel. Op 23 februari 1943 wordt hij geciteerd op de dagorde: "Een jachtpiloot bezield door een buitengewone moed en vastberadenheid. Heeft hij blijk gegeven van buitengewone hardnekkigheid tijdens een recent nachtgevecht tegen gewapende vedettes door acht maal terug in de aanval te gaan ondanks het intense vijandelijk verzet".

Op 13 maart verlaat Jean het 609de en vervoegt het No 3 Squadron. Op 31 mei 1943 op zijn verjaardag ontvangt hij de onderscheiding Distinguished Flying Cross met een vermelding die zijn actieve rol in de luchtoorlog zeer goed samenvat: "This officer is a pilot of exceptional abilitv and keenness. He shows a great offensive spirit and is eager to engage and destroy the enemy whenever possible. He has shown his great courage and initiative in numerous railtransport and the Gestapo headquarters attack in Brussels. He has also destroyed at least one enemy aircraft and damaged another".

Hij zal een paar maanden later, amper 31 jaar oud, in de nacht van 15 op 16 augustus 1943 omkomen na een missie boven Oostende. Vermoedelijk kwam hij onder vuur te liggen door de Duitse Flag (luchtafweer). Zijn landingsgestel wordt zwaar beschadigd waardoor bij de landing het toestel in tweeën breekt, de staart van zijn Typhoon afbrak en hij crashte. Jean de Sélys was op slag dood. Hij werd begraven in Minster in Engeland.

Om dit ongelooflijk verhaal over de heldenmoed van Jean de Sélys te beëindigen laat ik nog even een voormalig lid van het 3de Eskadron, de Luchtmacht Lt Seymour B Feldman DFC uit Albuquerque, New Mexico aan het woord: "Ik koesterde een enorme verering voor deze man, en ik huilde als een kind toen ik hoorde dat hij was omgekomen. Na de oorlog ontmoette ik zijn zuster in Londen, en samen bezochten we het graf van Jean de Sélys in Minster, een klein stadje niet ver gelegen van Manston."