Op hetzelfde moment dat in Neurenberg de nazi-kopstukken zich voor het Tribunaal moesten verantwoorden voor hun misdaden tegen de menselijkheid, liep er tegelijkertijd in Parijs een ander geruchtmakend proces dat wekenlang dat van het Tribunaal van Nurenberg zal overschaduwen: het proces tegen seriemoordenaar Dokter Marcel Petiot. Voor de Parijzenaars was dit 'het proces van de eeuw' tegen 'Docteur Satan' zoals de kranten hem noemden. 'Le cuisinier du diable' (de chef-kok van de duivel) stond terecht van 18 maart tot de eerste week van april 1946.

Het proces tegen deze 'Dokter', heeft helemaal niets te maken met het beruchte Doktersproces, dat werd gevoerd tegen 23 leidende dokters en fysici van de nazi's, in verband met het euthanasieprogramma, de gedwongen sterilisaties en de experimenten uitgevoerd in de concentratiekampen. Dit doktersproces volgde ruim een half jaar na de executie van Dr. Petiot en zal pas een aanvang nemen op 9 december 1946 voor het Tribunaal van Nurenberg.

Door de bijzondere omstandigheden van de Tweede Wereldoorlog, het kluwen van verzet en bezetter, terreur en contraterreur, de Vichyregering in Frankrijk, de vervolging van joden en andersdenkenden, werd het ideale biotoop gecreeërd waarvan Dr. Petiot kon profiteren om zijn slachtoffers met gemak uit te kiezen en ze in gruwelijke omstandigheden om het leven te brengen.

Nagenoeg alle 27 bewezen slachtoffers van Docteur Satan waren joden die, op de vlucht voor deportatie en vervolging, hulp en een vluchtadres zochten, maar uiteindelijk op de snijtafel belanden in het kabinet van Dokter Satan, waar ze onder gruwelijke omstandigheden aan hun einde kwamen. Geen enkel slachtoffer is levend uit het kabinet ontkomen.

Dr. Petiot beweerde op zijn proces 63 mensen te hebben omgebracht, maar het kunnen er gemakkelijk veel meer zijn geweest. Volgens de broer van Petiot, Maurice Petiot, zouden de slachtoffers tegenstanders geweest zijn van het verzet, verraders en verklikkers. De meeste slachtoffers waren echter joden en overwegend Duitse joden. Het onderzoek werd sterk gecompliceerd door het feit dat vele joden spoorloos waren verdwenen en dat vooral sedert de grote razzia in Parijs in juli 1942. Petiot heeft ze allemaal op zijn eentje naar zijn duivelse kabinet ontvoerd, gefolterd, vergast, vermoord en verbrand.