|
Het lot van de Jehovah Getuigen |
|
|
|
|
Tuesday 30 September 2003 |
|
Pagina 1 van 4 
Inleiding
 De Getuigen van Jehovah zijn een christelijke religieuze beweging (sommigen zeggen sekte) die oorspronkelijk in de Verenigde Staten werd opgericht. Hun stichter was Charles Taze Russell, geboren op 16 februari 1852 in Allegheny in de staat Pensylvania. De geschiedenis van de Getuigen van Jehovah begint omstreeks 1869 in Allegheny wanneer Charles Taze Russell een Bijbelstudiegroep opricht die uiteindelijk naar een onafhankelijke christelijke beweging leid.
 Aanvankelijk werden zij Russelisten genoemd, later Ernstige Bijbelonderzoekers of Leden van Zion's Watch Tower Tract Society. Tot aan zijn dood in oktober 1916 zal de religieuze beweging geleid worden door Charles Russell. Na diens dood verkeren de Getuigen van Jehovah even in crisis en worden gesplitst. De grootste groep volgt Joseph Franklin Rutherford die vanaf 6 januari 1917 de nieuwe president wordt. In 1942 wordt hij opgevolgd door Nathan Homer Knorr.
Onder hun beider leiding zullen zij de Getuigen van Jehovah door de moeilijke oorlogsjaren loodsen. Sinds 1992 en dat tot op heden, worden de Getuigen van Jehovah vanuit de VS geleid door hun vijfde president: Milten G. Henschel.
Op 9 oktober 1931 veranderen zij onder J. Rutherford hun naam naar Getuigen van Jehovah (Jehovah's Witness), dit naar een Bijbelse tekst (Jesaja 43, 10-12). Hun bekendste uitgaven zijn in het begin The Golden Age, later hernoemd naar Consolation, en sinds 1946 Awake!.
Omstreeks 1933 bevonden er zich ongeveer 25.000 Getuigen van Jehovah in Duitsland waar ze de Internationale Bibelforschervereinigung (IBV), Zuegnis Jehovahs of Ernste Bibelforscher worden genoemd.
De repressie van de Getuigen van Jehovah
 Al van in het begin begonnen de nazi's de christelijke (en andere) religieuze minderheden te onderdrukken die niet beantwoordden aan hun uiteindelijke doel. Eén van die groepen waren de Getuigen van Jehovah. De Getuigen van Jehovah achtten zichzelf slechts gebonden aan God en niet aan de burgerlijke autoriteiten. Ze weigerden dan ook om trouw te zweren aan enige burgerlijke autoriteit, weigerden om zich met politiek in te laten, ze weigerden de Hitlergroet "Sieg Heil" uit te brengen en weigerden ook om als gewetensbezwaarden dienst te nemen in het leger. Vanwege deze weigering trouw te zweren aan de Nazi-partij of dienstplicht te verrichten, werd een groot aantal Getuigen van Jehovah in Nazi-Duitsland tot de concentratiekampen veroordeeld. Al voor dat de oorlog begon, trachtten de nazi's hun activiteiten te beperken. Nazi milities verhinderden gewelddadig hun bijeenkomsten en individuele Getuigen werden brutaal in elkaar geslagen. Toen in 1933 de nazi's aan de macht kwamen werd de vervolging van de Getuigen van Jehovah verder opgedreven.
Vanaf 1 april 1933 wordt al hun religieuze literatuur verboden in het land en als het eerste concentratiekamp in Dachau wordt geopend, zullen vele Getuigen van Jehovah in de kampen worden opgesloten.  Vanaf juni 1933 verbied de Gestapa (Pruisische Staats Politie) al de werken alsook de organisatie van de Getuigen van Jehovah. Het kantoor van De Wachttoren in Maagdenburg wordt kort en klein geslagen en en vervolgens gesloten. Op 27 juli 1933 sluit de Gestapo alle drukkerijen van de Watchtower Society, een organisatie van de Getuigen van Jehovah. De Gestapo beveelt om lijsten aan te leggen van alle leden van de Getuigen van Jehovah en hun respectievelijke afdelingen en kantoren. Desondanks laten de Getuigen van Jehovah zich niet meteen afschrikken en houden toch hun verboden samenkomsten en blijven hun religieuze boeken en geschriften verspreiden, die ze binnen smokkelen via het buurland Zwitserland. Al op 16 augustus 1933 zijn de Getuigen van Jehovah alweer de eersten die via hun ledenblad "Golden Age magazine" (nu Awake!) melding maken van het bestaan van concentratiekampen in Duitsland, en die informatie wordt door hen wereldwijd verspreid.
|
|
Laatst geupdate op ( Tuesday 16 August 2005 )
|
