Verzet.org - Het lot van de Jehovah Getuigen

Het gaat van kwaad naar erger en op 1 april 1935 worden de Getuigen van Jehovah wettelijk verboden. Ze worden uit alle openbare functies gezet, en worden vervolgd en gearresteerd doorheen heel Duitsland. Hun pensioen- en werkloosheidsuitkeringen worden aangeslagen en hun bezittingen verbeurd verklaard.

Bij nazi-wet kan het huwelijk met een Jehova wordt geaccepteerd als wettelijke basis om een echtscheiding af te dwingen. Kinderen van Getuigen van Jehovah worden van de scholen verwijderd en definitief verband.

Sommige kinderen worden afgenomen van hun ouders en geplaatst bij nazigetrouwe gezinnen om daar verder grootgebracht te worden. Andere kinderen worden in weeshuizen geplaatst en weer anderen worden verplicht om in gereformeerde scholen de lessen te volgen. Getuigen van Jehovah worden vaak het mikpunt van spot en worden vaak afgetuigd door andere schoolkinderen.

Toch blijven de Getuigen van Jehovah zich nog verzetten als dienstweigeraars of ze weigeren werk te verrichten in de wapenfabrieken of industrieën die het leger of de in opbouw zijnde oorlogsmachine. In 1935, worden de eerste 400 Getuigen opgesloten in het concentratiekamp van Sachsenhausen.

Ook Rudolf Höss, die op dat ogenblik adjudant van de kampcommandant was in Sachsensausen en later kampcommandant werd van Auschwitz-Birkenau, schrijft in zijn memoires over het grote aantal Getuigen van Jehovah die aanwezig waren in het kamp. Volgens Höss werden zij er vanaf het begin van 1937 naartoe gezonden omdat zij hun religie gebruikten om de wil tot oorlogsbereidheid onder de bevolking te ondermijnen. Höss beweerde dat enkel die Getuigen van Jehovah werden opgesloten die actief tegen de staat predikten en andere medestanders rekruteerden voor hun doel.

Vanaf 1936 worden Getuigen van Jehovah massaal gearresteerd en duizenden worden naar de kampen gezonden. Tegen het einde van 1939 zaten ongeveer 6.000 Duitse Getuigen van Jehovah achter de tralies of in concentratiekampen en zouden daar gelaten hun lot moeten afwachten tot het einde van de oorlog in 1945. Vele Getuigen werden gefolterd om te trachten hun geloof af te zweren en een onbekend aantal deden dat ook.

Op een internationale conventie die de Getuigen van Jehovah houden in september 1936 in Lucerne in Zwitserland veroordelen de Getuigen van Jehovah officieël de misdaden van de nazi's. Enkele maanden later, op 12 december 1936 slagen de Getuigen van Jehovah erin om op nauwelijks minder dan één uur tijd 200.000 kopieën van het verslag van deze Resolutie van Lucerne te verspreiden onder de Duitse bevolking, .

Herkenningsteken voor Jehovah in de kampen

Herkenningsteken voor Jehovah in de kampen

Op 15 juli 1937 wordt het concentratiekamp van Buchenwald in gebruik genomen en de eerste 149 gevangenen worden vanuit Sachsenhausen naar Buchenwald gedeporteerd. Onder de eerste groep bevinden zich leden van het verzet, een aantal homoseksuelen, criminelen en Getuigen van Jehovah. Zij worden gedwongen om het kamp verder op te bouwen en moeten de bossen rooien, kanalen graven en elektriciteitsleidingen aanleggen. Straten, kazernen, woonhuizen voor de SS, garages en barakken voor de gevangenen bouwen. De eerste kampcommandant is Karl Koch.

In Buchenwald wordt ook voor het eerst, het herkenningsteken geïntroduceerd voor de Getuigen van Jehovah. De gevangenen waren herkenbaar aan twee lappen die op hun kleding waren genaaid, een horizontale witte lap, met daarop het gevangenisnummer en daaronder een driehoek, waaraan de nationaliteit kon worden herkend.

Spotprent van de nazi's op de Jehovah

De letter F stond voor Frankrijk, N voor Noorwegen, B voor België, I voor Italië etc. De Nederlanders droegen de H van Holländer enz. Aan de kleur van de driehoek kon de categorie worden afgelezen. De meeste gevangenen hadden de rode driehoek (politiek), de beroepsmisdadigers groen, homoseksuelen roze, asocialen zwart en de Getuigen van Jehova werden verplicht om een paars/purperen driehoek te dragen.

Op 22 april 1938 beveelt de Gestapo om de Getuigen van Jehovah die eerder uit de gevangenissen werden vrijgelaten, hen allemaal te laten arresteren en onmiddellijk naar de concentratiekampen te deporteren. Uit protest verspreiden de Getuigen van Jehovah op 22 juni 1938 een Open Brief doorheen gans Duitsland waarin zij een gedetailleerd verslag uitbrengen van de misdaden die gepleegd worden door de nazi's.

Enkele maanden later, op 2 oktober 1938, spreekt de toenmalige president van de Amerikaanse Watch Tower Society J. F. Rutherford over een netwerk van 60 radio stations, en brengt alzo de wereld op de hoogte van de vervolging van de joden door de nazi's. In de nacht van 9 op 10 november ´38 vind de Reichskristallnacht plaats, waarbij duizenden joodse handelszaken en synagogen vlammen opgaan.

Op 13 mei 1939 wordt een eerste groep gevangenen naar het concentratiekamp van Ravensbruck gezonden. In die eerste groep bevonden zich ook Getuigen van Jehovah, tegelijk met een aantal criminelen, z.g. beroepsmisdadigers. Zij werden na het uitzitten van hun straf in gevangenissen en tuchthuizen naar het concentratiekamp gebracht met de bedoeling hen daar te liquideren.

Overlevende Jehovah in KZ-Mauthausen

Wanneer op 1 september 1939 de oorlog uitbreekt (eerst tegen Polen en later tegen de rest van West-Europa en vanaf 22 juni 1941 ook tegen de Sovjet-Unie), worden alle concentratiekampgevangenen die goedgekeurd zijn voor militaire dienst, opgeroepen om naar het front te worden gezonden. Kampadjudant van Sachsenhausen Höss schrijft: "Een groot aantal van deze Getuigen van Jehovah weigerden om in het leger gegaan en werden daarom door Heinrich Himmler tot de doodstraf veroordeeld als dienstweigeraars." Behalve zij die bereid waren hun mening te herzien en toch dienst te nemen werden vrijgelaten.

Een beroemde martelaar voor zijn geloof is August Dickman die de eerste Jehovagevangene in Sachsenhausen was die in stierf voor het vuurpeloton voor zijn weigering om dienst te nemen in het Duitse leger. In Sachsensausen staat een herdenkingsmonument ter herinnering aan A. Dickman, die lid was van de International Bible Students Association. Op zijn monument staat geschreven dat hij een onwankelbare gewetensbezwaarde was.

Wanneer nazi-Duitsland op 9 december 1941 de oorlog verklaart aan de Verenigde Staten van Amerika, worden in de VS naast de Amerikanen van Japanse origine, ook de Getuigen van Jehovah opgesloten in federale gevangenissen omwille van hun weigering om dienst te nemen in het VS-leger. Zij werden meestal tot zware dwangarbeid veroordeeld, maar niemand werd omwille van zijn gewetensbezwaardheid terecht gesteld.