De Dossin Kazerne in Mechelen

Op 25 juli 1942 kreeg de afgevaardigde van de J.I.B.(Jodenvereeniging in België), de opdracht van de SS-officier, verantwoordelijk voor "Joodse aangelegenheden", om bevelschriften voor verplichte arbeid te verdelen onder 10.000 Joden. Twee dagen later, op 27 juli 1942, organiseerden de Nazi’s in de Dossinkazerne in Mechelen, het “SS-Sammellager Mecheln”. Hier verzamelden de nazi's de joden om hen later te kunnen deporteren. Het eerste konvooi van gedeporteerden zou op 4 augustus 1942 naar Auschwitz-Birkenau vertrekken. De eerste "verplichte arbeiders" arriveerden.

Maar al gauw bleek dat niet alle Joden het bevel opvolgden. Daarom kreeg de V.J.B. van de SS de opdracht om de Joden tot gehoorzaamheid aan te sporen. Ze moesten zich aanmelden in de Dossinkazerne voor hun "werk". Eventuele dwarsliggers werden ontmoedigd door bedreigingen: "Overtredingen zullen zware straffen tot gevolg hebben, zowel voor familieleden als voor de hele Joodse Gemeenschap."

Noch dit bevel, noch de oproep konden de golf van ongehoorzaamheid niet stoppen. Vanaf 3 september 1942 hebben slechts 3.900 van de 10.000 opgeroepen Joden zich gemeld aan de Dossinkazerne.

Als gevolg hiervan veranderde de SS van aanpak en gebruikte voortaan geweld. De eerste razzia in België gebeurde tijdens de nacht van 15 op 16 augustus 1942, waarbij de Antwerpse politie meer dan 1.000 Joden arresteerde. Dit was het begin van de Endlösung van de Belgische Joden.

Twee dagen later werden 1.000 Joden, waarvan 28% kinderen, gedeporteerd. Tijdens de nacht van 28 op 29 augustus en 3 op 4 september volgden, respectievelijk in Antwerpen en Brussel, nog twee razzia's.

Hetzelfde gebeurde op 11 en 12 september in Brussel, waardoor de eerste fase was uitgevoerd. De Nazi's slaagden er bijna altijd in om minstens 1.000 Joden bijeen te brengen voor een konvooi. 61,8% van hen zou bij hun aankomst in Auschwitz-Birkenau meteen worden vermoord.

Maar dat was nog maar het begin.

Kurt Assche, referent Joodse Zaken en de verlengde arm van Adolf Eichmann in België op 23 oktober 1942: "De evacuatie betreft alle joden in België en geen van hen zal naar het land terugkeren."

Tussen 1942 en 1944 voeren 28 konvooien 25.257 gevangenen, waaronder 5.093 kinderen, van Mechelen naar Auschwitz in Polen. Twee derde van hen worden meteen bij hun aankomst vergast. Bij de bevrijding van de kampen zijn er nog slechts 1.207 in leven. De kazerne Dossin was, in de meest letterlijke betekenis van het woord, een wachtkamer van de dood.

De Russisch-joodse migrant Youra (Georges) Livchitz werd op 30 september 1917 geboren in Kiev in Oekraïne. Zijn ouders, Rachel en Schlema Livchitz, behoorden tot de rijkste families uit Kishieniev, de hoofdstad van Bessarabië (thans in Roemenië gelegen).

Op 1 dec 1910 verhuisde het jonge gezin naar München, en de familie kwam tijdens WO I weerom in Kiev terecht waar Youra werd geboren. In 1927 kwam het tot een echtscheiding en Rachel Livchitz verhuisde met haar twee zonen, Youra (Georges) en Choura (Alexander) naar Brussel.

Vanaf oktober 1935 volgde Youra aan de V.U.B. (Vrije Universiteit Brussel) Geneeskunde en studeerde af als arts in 1942. Tijdens zijn studietijd aan de VUB richtte Youra een basketbalvereniging op, werd actief in het Jonge Theater en schreef gedichten en artikelen voor het studententijdschrift. Youra werd ferm begeesterd door de Indische filosoof Krishnamurti.