Verzet.org - De Wetten van Neurenberg van 1935

Antisemitisme was wellicht de belangrijkste brandstof voor de nationaal-socialistische propaganda. In zijn groteske waanbeelden zag Hitler de joden als de aanstichters van alles wat verkeerd liep in het Duitsland dat Den Grooten Oorlog van 1914-18 had verloren. De zondeboktheorie van toen had ook een naam: Het Complot van het Joodse Bolsjevisme.

Neureneberg wetten verschijnen in de Beobachter

Neureneberg wetten verschijnen in de Beobachter

Het lijkt bijna op wat zich de afgelopen decennia in eigen land en in vele europese landen van de EU afspeelt: vreemdelingenhaat gevoed door a-religieuze gevoelens. Toenemende werkloosheid, een ongedefinieerd en onbewezen zogeheten 'gevoel van onveiligheid', doen de rest.

Als een pad die met zijn grijpgrage vingers in zijn korf vol goud rommelt, kankert de verwende blanke europeaan argwanend op het spookbeeld van zijn tijd, uit hebberige schrik om zijn pas verworven welvaart te verliezen. Het is enkel na zijn zoveelste 'goedkope' vakantie in één of ander Derde Wereldland, dat hij bij zijn thuiskomst éventjes (niet lang en nooit hardop) in zichzelf monkelt: "Het is hier nog niet zooo slecht...." Ook in onze tijd doemt er weer een zondebok op en heeft ook nu weer een naam: de moslim, de democraat, de progressieveling, de vreemdeling of allochtoon, de berooide migranten en asielzoekers.

Hitler sprak zich uit in niet mis te verstane bewoordingen over het lot dat de joden zou treffen als hij aan de macht zou komen. Meteen na de machtsovername in 1933 werden zijn woorden in wetten omgezet, de daden zouden niet lang op zich laten wachten. In aanloop naar de Neurenberg Wetten waren reeds een aantal maatregelen tegen de joden getroffen. Zo op 1 april 1933 wanneer joodse handelszaken worden geboycot. De actie 'Kauft nicht beim Juden' (Koop niet bij joden) is daarvan slachts het begin. In het voorjaar van 1933 worden de eerste Duitse concentratiekampen gebouwd zoals bijvoorbeeld KZ Dachau en KZ Oranienburg. Op 22 september 1933 worden de joden uit het Duitse culturele leven geband. Overal verschijnen bordjes met 'Joden ongewenst' zoals in openbare parken, cafés, restaurants en winkels.

Bloed en Bodem

Op 15 september 1935 (die nog werden aangevuld op 14 nov. 1935) werden de Neurenberg-wetten uitgevaardigd waarin werd bepaald dat joden niet meer met personen van Duits bloed mochten trouwen, geen Duitse staatsburgers meer waren, geen stemrecht meer hadden en van alle openbare ambten werden uitgesloten. Tevens werd getracht om het probleem van de mishlingen (de zgn gemengdbloedigen) op te lossen. Iets wat vreemd genoeg nooit werd opgelost, ook niet tijdens de Wannsee-conferentie van 20 januari 1942 waar opnieuw de kwestie van de mishlingen aan bod zou komen.

Met deze beruchte rassenwetten van Neurenberg werd met de discriminatie en segregatie van de joden een eerste stap gezet en kreeg zij een wettige vorm gevolgd door directe en bijzonder drastische toepassingen: joden in overheidsdienst verloren hun baan, joodse winkels werden geboycot, joodse kinderen werden van school gestuurd. Joden moesten hun radio's inleveren, zij moesten ook hun rijbewijs afgeven, Om de joden van de straten te houden werd een avondklok ingesteld en mochten zij enkel tussen 21u en 5u 's ochtends buitenkomen, in de winter van 20u00 tot 6u00. Vanaf 1 september 1941 werd het dragen van de Davidster verplicht enz...

Een voorlopig dieptepunt bereikt de jodenhaat op 9 november 1938. Tijdens de Kristallnacht, genoemd naar alle ruiten die sneuvelden, werden massaal joodse huizen, winkels en synagogen aangevallen door de door de SS en de SA opgezweepte menigtes. 26.000 Joden werden opgepakt en in concentratiekampen gezet. Vanaf 15 november 1938 mogen joodse kinderen nog enkel naar joodse scholen gaan en op 30 november moeten joodse advocaten hun praktijk sluiten.

Voorspelling van Hitler

Vele joden trachtten naar aanleiding van deze rassenwetten in de jaren dertig naar het buitenland te ontkomen, en hun emigratie wordt aanvankelijk ook door de nazi's aangemoedigd. Tot het voorjaar van 1939 hebben ongeveer 250.000 joden Duitsland kunnen verlaten. Maar wel nadat ze eerst vakkundig door de Duitse administratie van al hun bezittingen waren beroofd. Volledig uitgeschud door de ambtenaren van het Derde Rijk, staken zij als berooide schooiers de grenzen over, tevergeefs op zoek naar hulp, mededogen en onderdak.

Groot was de ontnuchtering en ontgoocheling wanneer ze prompt door landen zoals België en Nederland terug de grenzen werden overgezet, regelrecht in de handen van hun Duitse beulen en toekomstige moordenaars. Reinhard Heydrich sluit op 31 juni 1941 definitief de grenzen voor de joden die vanaf dan het land niet meer uit mogen en als ratten in de val zitten. De biologische uitroeiing van de joden wordt op touw gezet en massale deportaties naar de concentratie- en vernietigingskampen komen op gang.

De revisionist en/of negationist die nog steeds op zoek is naar een citaat waarin Hitler de genocide van plan was en ook effectief in woorden aankondigde, die kan bijvoorbeeld (zie het plaatje links) het citaat uit de toespraak bestuderen die Hitler maakte in de Rijksdag (het Duitse parlement) op 30 januari 1939, waarin hij de vernietiging van het joodse ras in Europa, gevolgd door luid handgeklap van het voltallige parlement, met woeste kreet uitstootte: "..die Vernichtung der Jüdischen Rasse in Europa...". De tekst luidde vertaald: "Ik wil vandaag weer een profeet zijn. Wanneer het internationale geldjodendom in en buiten Europa erin zou slagen de volkeren nog een keer in een Wereldoorlog te verwikkelen, dan zal her resultaat niet zijn, dat de bolsjewisten de aarde hebben veroverd en daarmee het jodendom heeft overwonnen, maar de vernietiging van het joodse ras in Europa."

Op dit citaat van 1939 zal Hitler nog verschillende keren terugkomen nadat de nazi's op 22 juni 1941 Rusland waren binnengevallen, zo bijvoorbeeld een redevoering 24 februari 1942 die hij door Gouwleider Wagner liet voorlezen: "Mijn voorspelling, dat door deze oorlog niet de arische mensheid vernietigd, maar de jood zal uitgeroeid worden, zal in vervulling gaan. Wat de strijd ook met zich mee zal brengen en hoe lang het ook mag duren, dit zal uiteindelijk het resultaat zijn. En pas dan, na het opruimen van deze parasiet, zal over de lijdende wereld een tijd komen van ware vrede, waarin de volkeren nader tot elkaar zullen komen."

Hitlers boek Mein Kampf

Op het ogenblik dat de vernietigingskampen (Belzec, Treblinka, Majdanek, Sobibor e.a.) hun lugubere taak bijna volbracht hadden herhaalde Hitler op 30 september 1942 andermaal zijn voorspelling: "... als het jodendom een internationale wereldoorlog ter uitroeiing misschien van de arische volkeren beraamt, dat dan niet de arische volkeren uitgeroeid worden, maar de joden... De joden hebben eens ook in Duitsland om mijn voorspelling gelachen. Ik weet niet of zij tegenwoordig nog lachen, of dat het lachen hen reeds is vergaan. Ik kan echter ook nu slechts verzekeren: het lachen zal hen overal vergaan. En ik zal ook met deze voorspellingen gelijk krijgen."

Jammer dat er maar weinig mensen waren die Hitler toen op zijn woord geloofden en diegenen die het toch waagden om te protesteren, werden prompt opgesloten in KZ Dachau of erger nog: koelbloedig vermoord. Het is pas nà de bevrijding van de kampen in 1945 dat de Duitsers -en met hen ook de rest van de wereld, verbaasd en verbijsterd met een grote schok wakker werden. Maar dan was het al te laat voor de zes miljoen vermoorde joden.

De westerse landen hielden al die tijd zwijgend de armen over elkaar, keken toe en.... hebben helemaal niets ondernomen. Zelfs niet toen in het voorjaar en zeker in de herfst van 1942, de eerste effectieve bewijzen en getuigenissen van de gruwelijke tonelen die zich in de concentratie- en vernietigingskampen afspeelden, langzaam bekend raakten. Eerst moest de oorlog worden gewonnen, het lot van de joden was weliswaar tragisch maar 'bijkomstig' en zou met het beëindigen van de oorlog ook wel weer verbeteren, meenden ze.

Dit is mijns inziens nog de grootste schande van alles wat er tijdens de nazi-periode is gebeurd: toekijken, weten, en dan weer.... wegkijken. Hitler had het allemaal al lang geleden, in zijn boek Mein Kampf aangekondigd. Hadden we toen maar zijn woorden ernstig genomen, we hadden misschien zelfs de judeocide kunnen voorkomen hebben.