Verzet.org - Het Boek der Kampen (Ludo Van Eck)

“Het is afgrijselijk om het te weten, maar het is een misdaad om het niet te weten.”

Dit boek werd voor het eerst uitgegeven in 1969 om de herinnering aan de concentratie- en vernietigingskampen uit de nazitijd levendig te houden. Ludo Van Eck die zelf als politiek gevangene zwaar getekend uit het concentratiekamp van Dachau terugkeerde, kwam al spoedig in aanvaring met revisionisten en negationisten die opteerden: Het zal allemaal wel niet zo erg zijn geweest...'. Als reactie op die reactie zette hij zich aan het schrijven.

Ludo van Eck maakte vanaf zijn negentiende jaar deel uit van een verzetsgroep van twintig man in de Belgische stad Mol en hield zich vooral bezig met het in veiligheid brengen van geallieerde soldaten. Op 8 maart 1944, de dag na de première van zijn operette, waarvan hij libretto en muziek had geschreven, werden hij en andere leden van de groep waaronder zijn vader, oom, tante en verloofde door de Duitsers opgepakt. Op één december 1944, terwijl de bevrijding nabij was, kwam hij in Dachau aan, waar vooral politieke gevangenen werden opgesloten.

Vijfendertig jaar geleden, op 22 juli 1944, werd het eerste grote concentratiekamp Majdanek bij Lublin, door Sovjet-eenheden bevrijd. Tussen juli 1944 en mei 1945 werden alle Duitse concentratiekampen bevrijd, en de meest mensonterende gruwelen van de 20ste eeuw kwamen er aab het licht.

Ludo van Eck, Dachaugevangene 134.711 bezocht die kampen opnieuw. Zocht naar hun geschiedenis, hun organisatie... en naar getuigenissen. Getuigenissen over de dierlijkheid van die kampen, over het tot systeem geworden sadisme.

Het Boek der Kampen is ongetwijfeld het meest complete naslagwerk over de Duitse concentratie- en uitroeiingskampen tijdens de tweede wereldoorlog. En meer dan veertig jaar na de oprichting van die eerste kampen is het blijkbaar meer dan ooit nodig dat dit boek verschijnt.

Dit boek is een document, een monument voor allen die omkwamen. En een getuigenis van allen die standhielden, opdat nooit meer zou gebeuren wat zich toen afspeelde. In een van zijn andere boeken kaat van Eck een van zijn personages zeggen: " In een wereld van morgen zal er rechtvaardigheid zijn. Anders heeft dit tot niets gediend. Daarom moet de wereld dit weten. Daarom wil ik leven. Ik heb dit gezien en ik wil de wereld doen kijken met mijn ogen."

Dit boek bevat een onschatbare hoeveelheid aan getuigenissen van overlevenden, en een ruime documentatie aan foto's, documenten edm. die door Ludo Van Eck met eigen middelen werden opgezocht en aangekocht in verscheidene landen, tot zelfs in Polen de voormalige Sovjet-Unie.

Ludo van Eck werd geboren in 1922. Hij wordt gearresteerd in maart 1944 omwille van zijn deelname aan het gewapend verzet en zijn hulp aan neergeschoten Engelse en Amerikaanse piloten. Hij komt in Dachau terecht, zijn verloofde in Ravensbrück. Na de oorlog ontvangt hij de hoogste Amerikaanse onderscheiding, de 'Medal of Freedom', met een getuigschrift van generaal Eisenhower. Hij krijgt tevens een onderscheiding van de Britse Air-Chief Marshall Tedder. Heeft in totaal veertien concentratiekampromans geschreven, waarvan enkele in het Russisch en het Bulgaars werden vertaald.

Ludo Van Eck in zijn verantwoording voor dit beklijvende boek: "Ik, een overlevende, schreeuw tot U de boodschap van de overlevenden en de doden. Ik wil dat je weet, want als je weigert te weten, ben je nu reeds schuldig aan het kwaad dat morgen kan gebeuren."