De kinderen van Hitler is een aantal diepte-interviews met twaalf Duitsers die één gemeenschappelijk kenmerk hebben: allemaal hebben ze een vader die een belangrijk aandeel heeft gehad in het Derde Rijk. De namen van sommigen onder hen -Mengele, Göring- zijn zelfs onverbrekelijk verbonden geraakt met de holocaust.

Voor het eerst spreken deze kinderen openlijk en onder hun echte naam over hun vaders zoals ze die in huiselijke kring hebben leren kennen. Maar ook vertellen zij over de erfenis waarmee zij ongewild zijn belast. Rolf Mengele zocht zijn vader in zijn schuilplaats in Brazilië op en vroeg hem om rekenschap voor zijn daden. Wolf Hess verdedigt trots zijn vaders solovlucht naar Engeland.

De twee zonen van de 'slager van Polen' (Hans Frank) hebben totaal verschillende herinneringen aan hun vader. Edda Göring is ervan overtuigd dat iedereen in Duitsland positief over haar vader oordeelt.

 

En Dagmar Drexel, die pas na de oorlog, in 1953 werd geboren, groeide op in volslagen onwetendheid over de rol van haar vader in de Tweede Wereldoorlog. Pas toen ze volwassen werd kwam ze er -als eerste in haar familie- achter dat haar vader een massamoordenaar was geweest.

Meer dan ook in de Duitse samenleving belichamen deze kinderen van prominente nazi's de ambivalente en vaak troebele relatie die Duitsland heeft met zijn recente verleden. De kinderen van Hitler is het verhaal van hoe schuld erfelijk kan zijn.

---

Lees ook deze boekbesprekingen op Verzet.org:
•  Mijn Vader Rudolf Hess 1894-1987 (Wolf Rüdiger Hess)
•  De kinderen van Hitler (Gerald Posner)
•  Schuldig geboren - Kinderen van nazi's (Peter Sichrovsky)
•  De gebroeders Himmler (Katrin Himmler)
•  Mijn vader was een nazi (Norbert en Stephan Lebert)
•  Vader, ik haat je. Een afrekening (Niklas Frank)