De grootouders van Patrick Moreau verbleven tijdens de Tweede Wereldoorlog in een concentratiekamp. Wanneer hij daar een halve eeuw later over vertelt, komt steevast de vraag of zij joden waren. Dat waren ze niet. Daarom vraagt hij in dit werk aandacht voor de andere slachtoffers van het fascisme en de daarbij horende Nieuwe Orde in ons land: de politieke gevangenen.

Zij blijven in het historische onderzoek over die periode helemaal onderbelicht en riskeren zo uit ons collectieve geheugen te verdwijnen. Patrick Moreau beschrijft in dit boek de systematiek en de willekeur van het vervolgingsbeleid in België tijdens de bezetting.

Hij doet daarbij onderzoek naar de politieke gevangenen uit het arrondissement Mechelen, antifascistische mannen en vrouwen van alle rang en stand, die hun leven lieten tijdens de oorlog: in gevangenkampen, dodenmarsen, concentratiekampen of door executie in Breendonk, aan de Nationale Schietbaan in Brussel en elders.

Zo krijgen vergeten namen weer een gezicht.