Op 19 april 1943 dwingen drie jonge mannen een trein tot stoppen die 1631 joden vanuit het verzamelkamp in Mechelen naar Auschwitz moet transporteren. Uitgerust met drie tangen, een met rood papier beplakte stormlantaarn en een pistool voeren Youra Livchitz, Jean Franklemon en Robert Maistriau een plan uit dat door joodse verzetsstrijders was bedacht maar dat bewapende partizanen als te riskant hadden verworpen.

Ze bevrijden zeventien mannen en voruwen, dan openen de Duitse bewakers het vuur. Voordat konvooi 20 de Duitse grens bereikt, kunnen nog eens 225 inzittenden van de trein vluchten.

Tijdens de Duitse bezetting hebben veel Belgen uit alle lagen van de bevolking joden tegen de SS beschermd, vervalste passen bezorgd, onderdak of werk verschaft, kinderen verstopt. Maar behalve menselijkheid en moed was er ook verraad: met behulp van spionnen kon de Gestapo verzetsgroepen en joden arresteren.

De op vele gebieden getalenteerde Youra, tobberig, levenshongerig, door vrouwen begeerd, werd evenals zijn oudere broer Alexander aangebracht, gemarteld en in februari 1944 gefusilleerd. Ook Robert en Jean worden gearresteerd, maar zij overleven het concentratiekamp. Op grond van hun verhalen en vele andere getuigenissen en historische bronnen baseerde Marion Schreiber haar boek.