Extreem-rechts komt en gaat. Maar telkens weer blijkt het opkomen ervan ingebed te zijn in een algemene sfeer van pessimisme dat de mentaliteit van een heel tijdperk kenmerkt. Extreem-rechts houdt verband met een angstsyndroom. Maar er is angst en angst. Het is tijdens de dalfasen van lange golven in de geschiedenis, rond 1980, rond 1930 en rond 1990, dat angst uitgroeit tot een kweekvijver voor extreem-rechtse antisemitische en xenofobe partijen.

Zulk een tijdsklimaat werkt de drang naar autoriteit in de hand en stuwt daarmee politieke krachten vooruit die elke bedreiging willen uitvergroten, over onveiligheid spreken en ze aldus creëren in de hoofden van de mensen. Extreem-rechts deint op een tijdsgeest - en dat laat zich niet zomaar bekampen door klassiek politieke tegen-strategieën, omdat deze niet inwerken op de onderliggende onzekerheid en angst.

Verschijnt ook als eerste nummer in de Jan Dhont Cahiers.