Verzet.org - Oostfronters-Vlamingen in het Vlaams Legioen en de Waffen SS (Bruno De Wever)

Om in de gunst van de bezetter te blijven, begint het VNV vanaf 20 april 1941 manschappen te ronselen voor de Waffen-SS. Wanneer op 22 juni 1941 Hitler met een immense troepenmacht de Sovjetunie binnenvalt, begint het VNV te ronselen voor het Vlaams Legioen, met het achterliggend idee van een toekomstig Vlaams Leger op te bouwen, geleid door Vlaamse officieren die vooral gerecruteerd moesten worden bij de Vlaamse officieren van de Luitenant De Winde-Kring (LDWK) in Lückenwalde

Op 10 november 1941 vertrekt het Vlaams Legioen naar Tarrasowa in de Sovjet-Unie. Aanvankelijk worden zij niet meteen ingezet aan het front maar worden verplicht om vrijwel elke dag slag te leveren tegen Partizanen die van alle kanten blijven opduiken. De eerste zes Vlaamse Legioensoldaten worden hier gedood door Partizanen. Op 22 januari 1942 sneuvelt Reimond Tollenaere door een artillerie-inslag van een 88 mm bom under friendly fire. De verslagenheid om het verlies van Tollenaere op het thuisfront is groot en dat vooral bij Staf de Clercq zelf, die Reimond Tollenaere steeds had gezien als zijn mogelijke opvolger.

Pas vanaf 30 januari 1942 neemt het Vlaams Legioen deel aan de frontgevechten. Zij vechten mee in de Slag om Wolchow, nemen stelling in de loopgraven rond Leningrad en worden bij bosjes gedood. Het VNV blijft dan ook voortdurend propaganda voeren om nieuwe vrijwilligers te werven om de getalsterkte van het Vlaams Legioen op peil te houden. Ook bij de Vlaamse arbeiders die vrijwillig naar Duitsland waren vertrokken om er te werken, werd er ook in de Duitse fabrieken voortdurend geronseld, zowel door DeVlag als door het VNV.

Lees ook op deze website:
Staf de Clercq (VNV): Duitschland moet den oorlog winnen!
Het Vlaams Legioen kampt aan het Oostfront