Verzet.org - Dr. Jozef Mengele, kamparts in KZ-Auschwitz-Birkenau

Hij was jong en knap, en zijn in smetteloos witte handschoenen gestoken handen speelden vaak met een glimmende wandelstok of met een sigaret. Af en toe glimlachte hij of floot een van zijn bekende aria's. Zodra de menigte was opgesplitst in mannen (rechts!) en vrouwen met hun kinderen (links!), wandelde hij op zijn gemak tussen de rijen gevangenen roepende: "Zwillinge, zwillinge!" (tweelingen!)

Mengele reserveerde speciale barakken voor zijn tweelingobjecten, alsook voor dwergen en reuzen, kreupelen en andere "exotische specimen". Die barakken kregen spoedig de bijnaam: de "Zoo". Zij werden door Mengele beter behandeld dan de andere gevangenen. Ze mochten dikwijls hun originele kledij behouden, kregen extra voedselrantsoenen,mochten hun haren laten groeien en werden uitgesloten van de zware slavenarbeid. Uiteraard niet uit menslievendheid maar enkel met het doel om zijn experimenten voor de tijd dat het experiment duurde, hen zo lang mogelijk in leven te houden. Josef Mengele werd berucht door zijn medische experimenten op gezonde gevangenen maar vooral met tweelingen, ook "Mengele's Kinderen" genoemd.

Zwilline! Zwillinge!

Hij wilde via de tweelingen erachter komen hoe erfelijkheid werkte, en of dat effect had op hoe een ziekte zich ontwikkeld. Dit deed hij bijvoorbeeld door een tweeling in te spuiten met een ziekte en de verschillen tussen beide gevallen te analyseren. Hij trok dagelijks bloed van zijn ´kinderen´, en verzond deze stalen door naar Prof. von Verschuer in Berlijn. Ook werd het bloed van de ene tweeling in de andere gespoten om te zien wat voor effect dit zou hebben. Zijn verbeelding om mensen te martelen kende geen grenzen. Zo heeft hij ooit eens een keer een tweeling aan mekaar vastgenaaid om zo zelf een siamese tweeling te maken.

Een overlevende van een tweeling verhaalt later over de dood van zijn broer: "Dr. Mengele was altijd meer geïnteresseerd in Tibi. Ik ben niet zeker waarom dat zo was -misschien omdat hij de oudste was. Mengele voerde verschillende operaties uit op Tibi. Een ingreep op zijn ruggegraat liet mijn broer geparalyseerd achter. Hij kon niet meer gaan. Dan heeft hij zijn sexuele organen afgenomen. Na de vierde operatie heb ik Tibi nooit meer weergezien. Ik kan niet beschrijven hoe ik me daarna voelde. Het was onmogelijk om in woorden te beschrijven hoe ellendig ik me voelde. Eerst hadden ze mijn vader van me afgenomen, daarna mijn moeder, mijn twee oudere broers - en nu, mijn tweelingbroer..."

Experimenten.....

Zijn onderzoek behelsde grove operaties en pijnlijke proeven, bijna altijd zonder verdoving. Er vonden zinloze amputaties plaats, lumbaalpuncties, hij injecteerde tweelingen met tyfus en bracht hen opzettelijk verwondingen toe om de reacties te vergelijken. Bepaalde oplossingen injecteerde hij onder de schedel om donker haar blond te maken en kleurstoffen werden in de ogen gedruppeld om donkere ogen blauw te maken. Als de ene helft van een tweeling stierf, liet hij onmiddellijk ook de andere doden om een gelijktijdige autopsie te kunnen uitvoeren.

Hij gebruikte electroshocks om het weerstandsvermogen van gevangenen uit te testen, waarbij zijn proefkonijnen meestal dood of in coma achterbleven. Op een keer steriliseerde Mengele een groep Poolse nonnen met röntgenstralen, en liet de arme 'celibataire' vrouwen vreselijk verbrand weer achter. Een andere keer kreeg hij eens het idee om van een pas bevallen vrouw de borsten af te tappen om te zien hoe lang haar pasgeboren baby het zonder moedermelk zou uithouden. De vrouw vermoordde haar eigen kind nadat een medelijdende verpleegster haar stiekem een injectiespuit met morfine had gegeven.

Om zich daarna van zijn 'experimenten' te ontdoen gebruikte hij de meest barbaarse methoden. Daarvoor injecteerde hij zijn slachtoffers telkens met andere chemische produkten zoals bvb met phenol, petrol, Evipal, chloroform, of door lucht in de slagaders of rechtstreeks in de hartkamer te injecteren. Maar soms ook gewoon met zijn blote handen of beval hij een SS-medewerker er een einde aan te maken terwijl hij koelbloedig toekeek.

Experimenten....

In Auschwitz-Birkenau waren de Zigeuners een gretig object voor Dr. Jozef Mengele. Vooral Sinti en Roma -tweelingkinderen waren erg gewild en misbruikte hij voor gruwelijke medische experimenten.

In het Instituut van Von Verschuer zijn ze enthousiast over de resultaten van Mengele. In maart 1944 vermeldt prof. Hallervorden in een schrijven aan een collega de ontvangst van 697 hersenen, met inbegrip van eerder zelfverwijderde cerebra. In de zomer en herfst van 1944 stuurt dr. Mengele een overvloed van materiaal van zijn slachtoffers op naar het Kaiser Wilhelm lnstituut voor Antropologie.

Ook andere dokters rapporteren enthousiast hun bevindingen door zoals bvb dit bericht van SS-kapitein dr. med. Rascher aan SS-Reichsführer Heinrich Himmler op 17 februari 1943: "Auschwitz is voor een dergelijke reeks proeven in ieder opzicht beter geschikt dan Dachau, omdat het daar kouder is en omdat het door de grote oppervlakte van het kamp minder opzien zal baren (de proefpersonen brullen(!), wanneer ze bevriezen.)"

Op aanwijzingen van Mengele laat hij een pathologisch laboratorium bouwen in Crematorium II van Birkenau, waar pas vergaste slachtoffers werden ontleed. Met de fondsen van Von Verschuer laat Mengele het labo uitrusten met de modernste apparatuur. Op een rode betonnen vloer stond in het midden een grote snijtafel van gepolijst marmer omringd door verscheidene gootstenen. Hier voerde hij zijn meeste onderzoeken en experimenten uit.

<< Vorige - Volgende >>