|
De Zwarte Hand. Verzet in Klein-Brabant en de Rupelstreek |
|
|
|
|
Friday 16 January 2004 |
|
Pagina 1 van 4 
Proloog
 Eggert Reeder Op 10 mei 1940 wordt België aangevallen door het Duitse Rijk. Na 18 dagen (de Achttiendaagse Veldocht) is het pleit beslecht en wordt op 28 mei 1940 de capitulatie van België betekend en het zal bezet gebied blijven tot begin september 1944. De Duitsers waren maar wat blij dat de gehele Belgische industrie en de administratie uit eigen beweging weer aan het werk ging. Generaal Alexander Freiherr(=baron) von Falkenhausen wordt de militaire gouverneur van ons land. Chef van het administratief apparaat wordt SS-Brigadeführer Eggert Reeder.
Eggert Reeder zal van bij het begin een 'Flamenpolitik' nastreven en kreeg uiteindelijk de toezegging op 4 juni 1940 van Hitler, dat Vlaanderen 'later' onder een Zivilverwaltung (burgerlijk bestuur) zou vallen en Wallonië een Militär Verwaltung (militair bestuur) zou behouden. Voor Reeder stond het immers vast dat de Belgische staat na de oorlog zou opgedoekt worden en Vlaanderen 'mittelbar oder direkt deutsches Vorland' zou worden. Met andere woorden: Vlaanderen moest een Duitse provincie worden met het Duits als voertaal. In de ogen van Heinrich Himmler waren de Walen tot in 1943 nog geen Germanen.
Enerzijds krijgen de Vlamingen van Reeder een voorkeursbehandeling. Zo worden de Vlaamse krijgsgevangenen vrijgelaten en de Franstalige niet. Anderzijds werkt de bezetter samen met Duitsgezinde Vlamingen. Het VNV krijgt als enige politieke partij de toelating opnieuw manifestaties te organiseren, maar moet op bevel van Hitler zwijgen over de politieke toekomst van Vlaanderen. In de praktijk betekent dit vooral dat er niet verwezen mag worden naar Groot-Nederland, maar wel naar een eventuele aansluiting van Vlaanderen bij Duitsland (Groot-Duitsland).
Eggert gaf hierbij van bij het begin steun aan de Nieuwe Orde bewegingen zoals REX, het Verdinaso en het Nationaal Legioen maar met het VNV (Vlaams Nationaal Verbond) van Staf de Clercq als belangrijkste vertegenwoordiger (op dat ogenblik althans).
Later zal Eggert meermaals in aanvaring komen met de SS van Heinrich Himmler, die meer en meer zijn SS opdrong (ook in Duitsland) en wiens voorkeur duidelijk naar de Algemeene SS-Vlaanderen ging die pas eind september begin oktober 1940 zal opgericht worden. Meer en meer zal de voorkeur van het SS-Hauptamt uitgaan naar de DeVlag van Jef Van de Wiele voor Vlaanderen en voor Wallonië naar Rex en haar leider SS-Obersturmbannführer Léon Degrelle.
Al 3 dagen nadat von Falkenhausen en Reeder zich in Brussel hadden geïnstalleerd hadden VNV-leider Staf de Clercq en Jeroom Leuridan VNV-gouwleider voor West-Vlaanderen, hun eerste onderhoud met de militaire bestuurders en verkregen een tijdelijk samenwerkingsakkoord. De collaboratie was een feit. Al op 13 juni 1940 verscheen opnieuw Volk en Staat, de krant van het VNV. Overal in het land waren vele bestuursorganen, gemeenteraden en burgemeesterssjerpen in handen van het VNV.
De Zwarte Hand slaat toe!
 In deze openlijke sfeer van collaboratie besluiten Marcel De Mol uit Tisselt en zijn kameraad Staf Vivijs niet werkloos en berustend aan de zijlijn te blijven maar actief te verzetten. Vrij vlug maken ze hun eerste pamfletten om het VNV-gemeentebeleid aan de kaak te stellen. Ze raken vlug bekend en de leden stromen toe uit de hele regio rondom Puurs, Bornem en de Rupelstreek.
Een paar maanden later, in augustus 1940 komen de gebroers De Mol samen met o.m. Clement Dielis uit Puurs, een naburig dorp van Breendonk en wordt de verzetsgroep De Zwarte Hand officieël boven de doopvont gehouden maar zou helaas geen lang leven beschoren zijn.
Aanvankelijk doel was om door de verspreiding van pamfletten en kranten de Belgische bevolking op te ruien tegen de Duitse bezetters en Duitsgezinde Belgen en daarnaast de nationaal-socialistische Belgische verenigingen zoals VNV van Staf de Clercq en de Zwarte Brigade van Jef Van de Wiele te bestrijden. De verzetsgroep had haar zetel in Puurs en haar actieterrein besloeg de ganse Rupelstreek en delen van Klein-Brabant.
 Hun acties beperkten zich tot eenvoudige handelingen zoals het verspreiden van sluikbladen als La Libre Belgique, die vanuit Brussel met koeriers naar hun hoofdkwartier worden overgebracht. In Puurs wordt de V van Victory op de gevels gekalkt. De groep schaft zich ook kleine vuurwapens aan om zich 's nachts te kunnen verdedigen, maar nooit werd er gebruikt van gemaakt.
De actiegroep schaft zich ook in het geheim een radiozender aan en zendt boodschappen uit naar Londen omtrent militaire bewegingen in hun streek. Ze plegen ook een enkele sabotagedaad door een kerosineketel op het militair vliegveld van Hingene te laten leeglopen. Hun 'spectaculairste' daad was wellicht toen de groep op 21 juli 1941 (nationale feestdag van België) via hun radioapparatuur een radio-uitzending houden, het Belgisch Volkslied afdraaien, en onder pianospel de luisteraars oproept tot verzet tegen de nazi-onderdrukking.
Een jaar later, tegen de herfst van 1941 telde de groep reeds 111 actieve leden, het merendeel jonge twintigers. Ondanks de goede bedoelingen werd het amateurisme spoedig de groep fataal. Elk lid moest namelijk een lidmaatschapsformulier met een pasfoto er op gekleefd ondertekenen, en al die formulieren werden tezamen opgeborgen onder het altaar van de kerk van Tisselt.
|
|
Laatst geupdate op ( Saturday 11 August 2007 )
|
