Verzet.org - Het Madagaskar Plan

Tot eind augustus 1940 hebben de nazi's ernstig overwogen om de joden in een aparte staat onder te brengen. En nog een jaar langer tot eind 1941 zouden zij de oplossing (Endlöng) van de jodenkwestie (Judenfrage) kaderen in een grootscheeps plan van evacuatie en emigratie ergens buiten het Groot-Duitse Rijk.

Pas half september 1941 wordt definitief afgezien van dit hervestigingplan en overgegaan worden tot de definitieve uitroeiing van de Europese Joden. Het emigratieplan naar Madagascar werd als mogelijke optie een korte periode ernstig genomen door de nazi's, en het was niet eens een origineel idee, want voordien werden er reeds dergelijke oplossingen geformuleerd.

Balfour verklaring

Al eerder in 1885 had een zekere Paul Anton Lagarde (1827—1891), dit voorstel geopperd. Lagarde was een Duitse docent en oriëntalist, en was ook politiek actief. Hij behoorde tot de Pruisische Conservatieve Partij en was een hevige antisemiet. In de jaren ´20 werd dit idee in racistische kringen verder geïntroduceerd door Henry Hamilton Beamish.

De van Ierland afkomstige Brit, was een gedreven antisemiet en hij had in 1919 The Britons opgericht, een patriottische vereniging die je zowat als een vroege voorloper van de huidige White Power Mouvement of Ku Klux Klan organisatie kan beschouwen. The Britons gaven onder meer het antisemitische Protocollen van de Wijzen van Zion uit. Dat was in feite een plagiaat van een politiek pamflet uit 1864, gericht tegen het bewind van Napoleon III en waarin van joden helemaal geen sprake was.

Palestina bleef voor lange tijd kandidaat-emigratieland, en niet alleen voor de nazi's maar ook voor de Zionisten. Theodor Herzl (1860-1904), één van de grondleggers van het moderne Zionisme, had oorspronkelijk in zijn werk Der jüdische Staat (1896), Argentinië (of Palestina) als nationale heimat voor de joden verdedigd. In 1899 sticht Herzl de "Jewish Colonial Trust" die zich belast met de aankoop van grond in Palestina.

Theodoor Herzl

In hetzelfde jaar bood de Britse Minister voor Kolonieën Joseph Chamberlain (1836-1914) aan Theodor Herzl een gebied in Oost-Afrika (het zgn Oeganda-plan) aan om er een zelfstandige joodse nederzetting te stichten. Maar dat voorstel zinde vele landen die overzeese kolonieën hebben in Afrika en anderzijds ook de meerderheid der Zionisten niet, die liever een joodse staat in Palestina wilden oprichten. In 1902 brengt Herzl zijn roman Altneuland uit waarin hij dan weer spreekt over Madagascar als emigratiemogelijkheid.

Op 2 november 1917 brengt Lord Balfour, de Britse minister van Buitenlandse Zaken een verklaring uit die daarin voorstelt om de joden een eigen staat te schenken in Palestina. De Balfourverklaring was op dat moment in feite alleen maar een poging van de Engelsen om het gebied weer onder controle te krijgen. De Joodse staat "Eretz Israel" zal pas op 14 mei 1948 werkelijkheid worden.