Verzet.org - Mobiele vergassingswagens. Industriele moord op volle toeren

Het euthanasiepersoneel van het T4-euthanasieprogramma heeft verder niets te maken gehad met de ontwikkeling en het gebruik van de mobiele vergassingswagens. Hen wachtte een grootsere taak: het oprichten van kampen met vergassingsinstallaties, waar de vernietiging van de joden in de door de nazi's bezette gebieden in Polen ten uitvoer werd gebracht. De succesvolle experimenten met Zyklon-B gas in KZ Auschwitz-Birkenau en de ontwikkeling van de gaswagens hadden de technische problemen van de Endlösung nagenoeg opgelost.

Ook in de vernietigingskampen KZ Sobibor en KZ Treblinka werd vergast met koolmonoxide uitlaatgassen van vrachtwagens en motoren van Russische T4-tanks. Het gifgas Zyklon-B werd nagenoeg enkel in KZ Auschwitz-Birkenau aangewend. Maar dat ook in de vernietigingskampen het vergassingssysteem door middel van koolmonoxide regelmatig faalde, blijkt ondermeer uit het verslag van SS'r 'hospik' Kurt Gerstein, geschreven in de gevangenis:
"De mensen zullen met dieseluitlaatgassen ter dood worden gebracht. Maar de dieselmotor werkt niet! SS-Hauptsturmführer Wirth komt. Hij vindt het duidelijk pijnlijk dat dat nu gebeurt, nu ik er ben. (..) De mensen wachten tevergeefs in hun gaskamers. Tevergeefs. Je hoorde ze huilen en snikken. (..) Na twee uur en 49 minuten -de stopwatch heeft alles geregistreerd- springt de motor aan. Tot dan toe bevinden zich in deze vier kamers viermaal 750 mensen in viermaal 45 kubieke meter! Er gaan nog eens 25 minuten voorbij. Goed, een heleboel mensen zijn nu dood. Ze kijken door een kijkgaatje, waardoorheen het elektrische licht de kamers een ogenblik beschijnt. Na 28 minuten leven er nog een paar. Eindelijk, na 32 minuten is alles dood!"

Het is onmogelijk om nog na te gaan hoeveel mensen omgebracht werden door middel van de vergassingswagens. De cijfers lopen uiteen van vele tienduizenden tot zelfs honderdduizenden. De vergassingswagens werden over het ganse veroverde gebied in het oosten ingezet en de Einsatzgruppen maakten er tot het einde van de oorlog veelvuldig gebruik van.