Op 15 maart 1932 vond in Antwerpen de beruchte 'zaalslag' plaats. Joris Van Severen zou er spreken over het Diets Nationaal Solidarisme, maar de socialistische krant de Volksgazet had de dag voordien opgeroepen om de vergadering, die normaal zou plaats vinden in het Dietse Huis, met alle middelen te saboteren. Het kwam tot een regelrechte veldslag tussen socialisten en communisten contra de Dinaso's. Van een publieke vergadering zal de eerste jaren in Antwerpen niets meer terecht komen. Tussen 1933 en 1935 -en dat vooral na de machtsovername van Hitler in Duitsland- zal overal waar het Verdinaso of de D.M. opdook, het regelmatig uitdraaien tot opstootjes meestal gevolgd door gewelddadige rellen en kloppartijen tussen Dinaso's en hun linkse opponenten.

De steeds toenemende afkeer van Joris Van Severen's voor de parlementaire democratie, doet bij hem het idee opgang vinden dat de politiek maar beter bedreven kan worden door een kleine gemilitariseerde groep, dat wil zeggen: door een politieke militie. Het Verdinaso wil zich tegelijk ook van een betere georganiseerde ordehandhaving verzekeren gedurende optochten en openbare meetings. Daartoe werd al in de eerste maanden de Vlaamse Militie opgericht, die korte tijd later werd omgedoopt tot Dietse Militie en uiteindelijk de Dinaso Militie (D.M.) zal heten, die al spoedig tot de belangrijkste formatie binnen het Verdinaso zal uitgroeien.

Tijdens de 1ste Landdag in Roeselare op 10 juli 1932 krijgt het publiek voor het eerst de Dinaso Militie, die op dat ogenblik ongeveer 250 leden telt, te zien. De DM was de voorafbeelding van een militaire organisatie en vormde voor Joris Van Severen "een verbond in een verbond, de kern van de getrouwsten die de tegenstrevende elementen desnoods met geweld tot zwijgen brengt."

De Dinaso Militie kreeg het uitzicht van een op militaire leest geschoeide groep. De DM werd per provincie ingedeeld in compagnieën die verder werden opgesplitst in pelotons en deze dan weer verder opgedeeld werden in ploegen. De leider van de militie was een commandant, de leider van een compagnie was de kapitein, de pelotonsoversten, luitenant met onder hem een aantal ploegleiders. Het DM-uniform bestond uit een olijfgroene fluwelen vest met schouder en koppelriem, een kaki-groene broek, laarzen of 'getten' en een kaki-groene pet die door Van Severen zelf ontworpen was. De militanten werden ook bewapend met een bamboestok van zowat 80 cm lengte voorzien van een handvat en een riem.

Van Severen begint hardop van een staatsgreep te dromen. Zijn sympathie voor Mussolini en Adolf Hitler steekt hij niet langer onder stoelen of banken. In De West-Vlaming (de voorloper van Hier Dinaso!) en de De Vlag van 23 juli 1932 schrijft Van Severen, ten tijde van een staking in Wallonië, over die mogelijkheid waarbij hij zich duidelijk heeft laten inspireren door het boek Technique du coup d'Etat (1931) (Techniek van de Staatsgreep) door de Italiaanse fascist Curzio Malaparte (1898-1957):

"Eén der opwerpingen die de demo-federalisten graag tegen ons aanwenden is de volgende: u inrichten als voor een Staatsgreep is idioot, want geen enkel der faktoren die daartoe nodig zijn, beheersen wij, noch kunnen wij in afzienbare tijd beheersen, nl. het leger, de bankwereld, de groot-industrie, de rijkswacht enz. Zij voegen daarbij, met glimlachende zelfzekerheid: Mussolini had de groot-industrie met zich; Hitler heeft de groot-industrie en de Rijksweer met zich... Ons antwoord daarop was altijd kort en afdoende: Het is niet omdat we thans die factoren niet beheersen, dat we niet alles moeten doen om ze zo spoedig mogelijk te beheersen. Daartoe is nodig een geheel andere methode dan uw 'Vlaams Front' of uw 'Concentratie'-methode. Daartoe nodig is ONZE methode; en we zetten bij herhaling onze methode uiteen. Methode van revolutionaire opbouw. Conservatief-revolutionaire methode."

Joris Van Severen legt dan verder uit hoe een en ander in de praktijk moet verlopen: "De Waalse staking heeft een nieuw en schitterend bewijs geleverd van de juistheid van ons inzicht. Op twee dagen tijd ontwikkelt zich in een enkele of ten hoogste in twee provinciën een toestand die vereist dat in die twee provinciën de gehele rijkswacht samengetrokken wordt, samen met een paar legerregimenten. Gevolg: het gehele Vlaamse land was ontzet (onbezet). Met een naar onze methode georganiseerde macht van, laat ons zeggen: 25.000 man, kan in die omstandigheden een Staatsgreep lukken en, zonder buitenlandse tegenactie geconsolideerd worden. Maar met 100.000 of zelfs 200.000 kiezers en een twintigtal volksvertegenwoordigers kan niets gedaan worden.(..) Zegt mij: waar staan we met de 100.000 zogenaamd Vlaams-nationalistische kiezers, en hun tien of elf volksvertegenwoordigers? Ik zie reeds de veelbetekende glimlach der Dinaso's."