Het Verdinaso kiest ronduit voor het antisemitisme, wat blijkt uit bijvoorbeeld dit uit Hier Dinaso! van 5 januari 1935: "Geen volk ter wereld heeft zoveel psychopaten in zijn midden, zoveel zelfmoordenaars, zieken en venerisch besmetten als het Joodse en nergens vindt gij zovelen individuen, die met liefdessurrogaten hun leven vullen... Alleen reeds door het feit hunner aanwezigheid verspreiden de joden overal kiemen van verwoesting en ontbinding, want hun streven is zich alom op de puinen der anderen te verheffen."

Ook de Nederlandse Dinaso Joris van Amstel steekt zijn onverholen antisemitisme niet weg. Naar aanleiding van het uniformverbod van 1934 schrijft hij in Hier Dinaso! van 4 augustus 1934: "De uniforme kleding is verboden, maar de uniforme Dinaso-wil tot Dietsland en orde kan zelfs de duivel niet verbieden, laat staan zijn kinderen uit Juda. Ook zonder uniformen kunnen wij Joden en hun rotgenoten onderscheiden van Dietsers. Desnoods naakt zullen wij Dietsland heroveren, eens breekt de dag van het Verdinaso aan!"

Ward Hermans publiceerde verscheidene antisemitische boeken in die periode zoals Jodendom, marxisme en wereldheerschappij (1933), Boek der stoute waarheden (1935) en Jodendom en communisme zonder masker (1936). "Eruit of met de karwats!", schrijft Hermans in verband met de Joden en hij stippelt aan "dat Duitsland sedert jaren langzamerhand wegrotte, zedelijk ondermijnd en financieel uitgezogen en overwoekerd werd door het schuim van het Galicische, Poolse en Oekraïense ghetto. (..) Het echte symbool van de Jood is de lelijke vogel die het zich onbeschaamd gemakkelijk maakt in het nest dat anderen hebben gebouwd. (..) Ik geloof dat nazi-Duitsland de laatste kans is voor het Avondland."

Hier Dinaso! op 22 februari 1936: "In Rusland hebben de afschuwelijke Joodse sadisten, psychopaten en sexueel ontaarden hun laagste lusten kunnen botvieren..." en in het nummer van 28 maart 1936 doen de Dinaso's er nog een schep bovenop: "De oorzaak van deze (Joodse) kinderloosheid ligt vooral in de stoffelijke genotzucht der Joden. Het Joodse volk vertoont op den huidigen dag meer dan gelijk welk ander volk zeer zware erfelijke ontaardingsverschijnselen van geslachtelijken aard."

Op 18 april 1936, enkele weken voor de nakende parlementsverkiezingen heeft de Gouwleider van Antwerpen, Paul Persyn, het andermaal over de Joden in Hier Dinaso!:"[..] Als geen andere stad is Antwerpen thans aan de twisten en gevechten der volksvernietigende partijen overgeleverd... Als geen ander volk zal dit volk morgen de smerigste en laagste van alle kiesstrijden met al zijn platheid en rotheid in ogenschouw moeten nemen of gedeeltelijk zelfs te voeren hebben... Meer dan andere steden voelt Antwerpen de harde en onverbiddelijke greep van deze ontzaglijke crisis, die haar als handelsstad onvermijdelijk zwaar moest treffen, nauwer en nauwer en steeds meer wurgend toehalen.

En wijl de Antwerpenaars in onderlinge haat en twist, in klassenkamp en broedermoord, met een bijna mathematisch te berekenen zekerheid (indien niet ruw geschat het rad der geschiedenis wordt omgewenteld) naar de katastrofe hollen, vestigt zich hier dag aan dag sterker en met een steeds driester wordend cynisme: DE HELSE TYRANNIE DER JODEN... De Antwerpenaar haat en verafschuwt hen, maar onmachtig door eigen verdeeldheid, staat hij radeloos te ketteren en te vloeken over het Joodse probleem wijl hij zijn stad steeds zekerder onder Joodse overheersing stelt.(..) De Joodse besmetting is een feit en alleen hard en juist ingrijpen kan de algemene ontreddering in zijn vaart remmen. De tragische toestand schreeuwt om de REDDING! En deze redding is dicht bij."

Hoe die 'redding' er dan wel zou uitzien kan je dan weer lezen in Hier Dinaso! van 23 januari 1937: "Wij zullen lachend de wacht optrekken rond de concentratiekampen. De zon zal uw huid verschroeien, de regen zal kil zijn en eentonig, gij zult het sluipen kennen van den dorst en het trage knagen van den honger die duizenden lijden om uwentwil. Mocht ge begrijpen waarom de haat recht in ons vaandel staat."

In Antwerpen zal Paul Persyn, die ter plekke samen opereert met Volksverweering van de Antwerpse advocaat René Lambrichts zich niet onbetuigd in de Jodenvervolging en riep op om het "[..] door Huysmans aan de Joden overgeleverde Antwerpen aan de Antwerpenaren terug te geven."

Na de bezetting van België door de nazi's op 10 mei 1940 en de dood van Joris Van Severen op 20 mei, wordt er nog steviger geflirt met de NSDAP en Hitler om in de gunst te komen. Al in augustus 1940 verklaart de nieuwe leider Emiel Thiers: "Het Verdinaso heeft vóór 1933 steeds de NSDAP en na 1933 steeds de Duitsche binnen- en buitenlandse politiek verdedigd."

Paul Persijn schrijft op 1 juli 1940 aan alle Gouwleiders, Gewestleiders en Hoofdmannen van het Verdinaso: "Wij vochten aan de zijde van de werkelijke doodsvijanden van ons volk, de plutocratie en het internationale jodendom, tegen de dragers van de orde die wij huldigen. De democraten hebben gelukkiglijk voor altijd recht van spreken en handelen verloren. Gedurende maanden hebben wij, in onze vergaderingen en in onze wekelijkse artikelen, de onzinnigheid en de misdadigheid van dezen oorlog, door het internationale jodendom en de loge tegen Duitschland gevoerd, bewezen."

En op 24 augustus 1940 verschijnt in Hier Dinaso! een toespraak van Paul Persijn die hij vier dagen voordien had gehouden: "Een sterke, gezonde wind waait thans uit het Oosten, verdrijft de zwoele dampen die ons steeds uit het Westen toegekomen zijn. " Persijn sluit zich ook aan bij de toespraak van Pol Le Roy 'Orde in België!' die deze op 3 juli 1938 voor het Verbond van Dinaso Corporaties had gehouden:

• 1. Geen enkele Jood in de kaders van de Staat, van het leger of in welkdanige openbare functie ook;
• 2. Geen enkele Jood in een vak, een zaak, waar nog één enkel volksgenoot werkzaam te stellen is;
• 3. Geen enkele Jood aan de leiding van de pers, de radio, het filmbedrijf;
• 4. Geen naturalisatie meer.