Het OF/FI organiseert zich

Het Comité wilde de strijd voeren tegen de bezetter en de verraders, het verzet van de verschillende ideologische strekkingen coördineren, de economische uitbuiting en de roofbouw op de Belgische industrie en arbeidskrachten en de collaboratie en het attentisme (het aannemen van een afwachtende houding aan de kaak stellen) bestrijden en verraders ongenadig bestraffen. Het OF wilde ook de grondwettelijke vrijheden vrijwaren en Duitse instellingen bestrijden, acties voorbereiden om het land te bevrijden en de democratie te herstellen en ten slotte samenwerken met de geallieerde legers tegen nazi-Duitsland en de Asmogendheden.

Het OF/FI bracht in eigen beheer 75 (!) verschillende illegale kranten uit en verspreidde er nog eens 167 andere van aanverwante organisaties. Als eigen krant was Front de bekendste. Tegen het einde van 1943 bereikte dit krantje een oplage van 631.000 exemplaren. Naast het blad Front bestonden er een hele reeks van gespecialiseerde of plaatselijke uitgaven zoals het Antwerpse België Vrij

De strijdkreten ‘Weg met de bezetter!’ (Hors du pays l’occupant!) en ‘Allen samen voor de bevrijding van het vaderland!’ (Tous unis pour la libération de la patrie!) werden het motto van de beweging die over heel België verspreid was.

Verschillende organisaties en comités werden binnen het OF/FI opgericht of werden ermee verbonden. Syndicale strijdcomités voerden actie door middel van stakingen, betogingen tegen de collaborerende Unie voor Hand- en Geestesarbeiders, stelden looneisen en voerden economische sabotageacties uit. Zoals de meest in het oog springende actie van 10 mei 1941, de eerste verjaardag van de Duitse invasie, wanneer 100.000 arbeiders in de omgeving van Luik het werk neerleggen.

Andere organisaties traden later toe zoals in januari 1944 het LOMO (Leraren Officieel Middelbaar Onderwijs) dat onder leiding stond van Aloïs Gerlo, Leo Michielsen en anderen. Zij bestreden de nazificering van het middelbaar onderwijs en zetten zich vooral af tegen de collaborerende Dietse Opvoedkundige Beweging (DOB) van Bert Van Boghout. Aloïs Gerlo (1915-1998) was tussen 1940-1956 lid van de Kommunistische Partij en trad later toe tot de socialisten.

Daarnaast bestond ook de dienst Solidariteit van het OF die werkweigeraars hielp aan valse papieren, rantsoenzegels, geld, onderduikadressen, medische verzorging, enzovoort. Ook hun familieleden werden ondersteund. Daarnaast overkoepelde het OF/FI nog andere organisaties de Syndicale Strijdkomitees (SKK), de Boerenbeweging, Vrienden van de Sovjetunie, de Vrouwenbeweging, de Les Anglophils, Wallonie Libre, Wallonie Indépendante, Les Intellectuels Antifascistes en Enseignement Libre. Het OF/FI fungeerde als het ware de bovenbouw van een aantal basisorganisaties die gecoördineerd moesten optreden.

Na de eerste deportaties van joden in de zomer van 1942, kwamen het OF/FI en andere organisaties in actie. In september 1943 werd in de schoot van het OF/FI onder impuls van Hertz Jospa en zijn vrouw Have Groisman, beter bekend als Yvonne Jospa, het Joods Verdedigingscomiteit/Comité de Défense des Juifs (JVC/CDJ) opgericht.

Het JVC/CDJ werd gevormd door de samenwerking van Solidarité Juive (met communistische achtergrond) en het zionistische Secours Mutuel, alsook andere Belgen die met het lot van de joden begaan waren. Binnen het JVC/CDJ werden verschillende commissies opgericht, waaronder de Afdeling voor Volwassenen (Commission d' Adultes) en de Afdeling voor Kinderen (Commission d'Enfants).

Die laatste afdeling werkte ook nauw samen met Yvonne Nevejean, directeur-generaal bij het Nationaal Werk voor Kinderwelzijn, en zou er uiteindelijk inslagen om voor de zorg van 2.100(!) joodse kinderen in te staan. Verschillende groepen waren werkzaam binnen het CDJ, onder leiding van Abraham Manaster, Josef Sterngold, Chaim Perelman en de groep rond Leopold Flam die het illegale De Vrije Gedachte uitbracht en verspreidde.

Justice Libre was actief in gerechtelijke kringen, Médecine Libre in geneeskundige. In het Jeugdfront voor de Vrijheid dat reeds werd opgericht vóór het OF/FI en geleid werd door abbé Dieudonné Bourgignon nam de Revolutionaire Volksjeugd van de KP vanaf februari ’41 een heel belangrijke plaats in. De Antwerpse Jong-KP’er Robert Wolsztajn werd de Vlaamse verantwoordelijke. Het Jeugdfront had een eigen sluikblad Jong België en zijn leden waren actief in het partizanenleger en in LOMO. De jongere leden van het OF/FI van Heist-op-den-Berg stonden onder leiding van Henri Versluys en traden in 1942 toe tot de groep.

Als gewapend verzet binnen het OF/FI of in samenwerking ermee kennen we de Patriottische Milities en het Belgisch Partizanenleger. De Patriottische Milities, pas begin 1944 opgericht, bestonden uit leden van alle politieke strekkingen en moesten een strijdbare rol spelen tijdens de bevrijding. Het Belgisch Partizanenleger -ook de Gewapende Partizanen genoemd- was communistisch.