|
Luitenant De Winde-Kring (LDWK) en de Vlaamse Wacht |
|
|
|
|
Saturday 10 April 2004 |
|
Pagina 2 van 5

De Luitenant De Winde-kring
Wanneer op 10 mei 1940 het Duitse Leger België binnenvalt is het pleit snel beslecht. Op 18 dagen tijd wordt ons land bezet in een tempo dat niemand voor mogelijk had gehouden. Na de capitulatie werden 225.000 Belgische soldaten opgesloten in Duitsland die eind 1940/begin 1941 terug worden vrijgelaten, behoudens dan de beroepsmilitairen. Na de vrijlating van de Vlaamse reserve-officieren werden op 20 juli 1940 ongeveer 3.500 krijgsgevangen Vlaamse en Waalse beroepsofficieren alsook Franstalige reserve-officieren naar het Offizierenlager (Oflag) IIIB te Tibor bij de Poolse grens overgebracht.
Om toch maar een bezigheid te hebben tijdens hun hechtenis in het Oflag Tibor, besluiten een aantal Vlaamse officieren om een vereniging op te richten. Op 19 september 1940 wordt dan het LDWK opgericht. Dat staat voor de Luitenant De Winde-kring, als eerbetoon aan de flamingante frontsoldaat Juul De Winde die op 28.09.1918 was gesneuveld aan het hoofd van zijn manschappen en nadien in de crypte onder de IJzertoren werd begraven.
De oprichters van de LDWK waren Herman Verreydt, en Frans Michaux, en drie leden van het Verdinaso Frans Tack, Benoni Nagels en Lowie Reekmans die de Kring zal leiden. Op 5 oktober 1940 telt de LDKW haar 50ste lid.
Maar de luitenanten Frans Tack en Herman Verreydt hebben zo hun eigen geheime agenda. Op hun initiatief ontstaat een nationaal-socialistische geheime kern, die contacten onderhoud met de Duitse inlichtingendienst (Abwehr) en de NSDAP (de partij van Adolf Hitler). Al op 12 december 1940 worden op aandringen van Verreydt, 121 Vlaamse officieren, onder hen 35 LDWK-leden, naar een apart kamp in Lückenwalde (nabij Berlijn) overgeplaatst.
Op 22 januari 1941 wordt Lowie Reekmans gedwongen om ontslag te nemen en hij wordt vervangen door Norbert Neyrinck, een ex-lid van het Verdinaso. Korte tijd later neemt Herman Verreydt definitief de leiding van de LDWK over. Enkele dagen later, 25 januari, arriveert Luitenant-kolonel Adriaan-Emiel Van Coppenolle in Lückenwalde. Van Coppenolle wordt lid van de LDWK en ondertekent de statuten van de kring.
Op 22 februari 1941 legt Herman Verreydt het berucht geworden bijvoegsel voor, de zogeheten 'LDWK-geloofsbelijdenis' (zie kader). Het wordt getekend door 113 van de 158 officieren van Lückenwalde en ook Lt.-kol. Van Coppenolle tekent het bijvoegsel. Later op zijn proces na de oorlog, zal hij beweren dat hij niet wist van een bijvoegsel en het ook niet heeft ondertekent.
Louis de Lentdecker die als journalist en ex-verzetsstrijder (actief bij het Geheim Leger) aanwezig was op die naoorlogse processen schreef daarover in 1985: "Ik ben ervan overtuigd dat Van Coppenolle een eerlijk man is en ik 'geloof' daarom dat hij dat aanhangsel niet heeft getekend." Met 'geloven' bereik je natuurlijk niets want daartegenover staan vele getuigen die zeggen dat Van Coppenolle iedereen de raad gaf om het bijvoegsel te ondertekenen.
De officieren krijgen ook ideologische vorming van Frans Tack die hen leert dat "België de miskraam is van een gedegenereerde straathoer." Herman Verreydt leert hen de Germaanse groet 'met gestrekte arm' brengen. Volgens Van Coppenolle en Verreydt hadden zij bij dit alles de zegen van de koning. Aan de Duitse kampcommandant verklaarden beiden dat "...binnen het kader van de Europese nieuwe ordening koning Leopold in volledige overeenstemming werkt met Reichsführer Hitler." Die verklaring werd afgelegd na het beruchte bezoek van Koning Leopold III aan Hitler op 19 november 1940 te Berchtesgaden.
Intussen zijn er een reeks ontwikkelingen gaande in het Bezette België die dra het lot zullen bepalen van Frans Tack, Herman Verreydt en zijn Luitenant De Winde-Kring: de oprichting van de Vlaamsche Wacht.
|
|
Laatst geupdate op ( Wednesday 19 September 2007 )
|