Verzet.org - De Algemeene SS-Vlaanderen, ook wel de Vlaamse SS genoemd

Vele Vlaamse Oostfrontsoldaten sleten hun naoorlogse jaren in erbarmelijke omstandigheden in Russische gevangenschap. In 1955 werd een grote groep vrijgelaten en zelfs nog de 12de mei 1962 werden vier Vlaamse Oostfronters na 18 jaar Russische gevangenschap vrijgelaten.

Na de oorlog was de repressie aanvankelijk erg zwaar. Het aantal mensen die werden opgespoord om hun lidmaatschap van de Waffen SS werd door het Belgische krijgsgerecht geschat op 18.000. Naar schatting werden 7.698 Waffen SS'rs ook effectief berecht en veroordeeld. In hoeverre daar ook soldaten van het Vlaams Legioen in begrepen zijn is betwistbaar. Ook historicus Bruno De Wever raakt niet uit de uiteindelijke cijfers omtrent aantallen en gesneuvelden en houdt het bij 10.000 Vlamingen die werden geworven voor de Waffen SS en het Vlaams Legioen samen, en schat het aantal gesneuvelden en vermisten op ongeveer 2.000 mensen.

Sommigen Oostfronters kregen de doodstraf maar die werd dan later weer omgezet naar levenslange gevangenisstraf. Anderen kregen voor dezelfde feiten slechts enkele jaren cel. De meeste liepen echter na 5 jaar weer op vrije voeten, maar bleven nog lange tijd beroofd van hun burgerrechten en moesten dikwijls ook nog zware geldboeten betalen. Het lot van enkele verantwoordelijke kopstukken in deze kwestie kan je o.m. nalezen op Het Smadelijke einde van de Collaboratie.

Oostfronters en leden van de Vlaamse SS hebben zich na de oorlog verenigd om en rondo het Sint-Maartensfonds, een vereniging die zich aan het Vlaams Belang (voorheen Vlaams Blok) lieert. Het Sint Maartensfonds geeft o.m. het maandblad 'Berkenkruis' uit. Het blad verschijnt 10 maal per jaar, staat maand na maand bol van ziekelijke verhalen van Oostfrontstrijders die tegen het Goddeloze communisme vochten, en verheerlijkt al evenzeer het optreden van de Duitse Wehrmacht en van diverse SS-divisies. Tussendoor is er ruimte voor aankondigingen van Joelfeesten en andere minder orthodoxe activiteiten.

Dat deze collaborateurs van toen blijkbaar hun oude streken nog steeds niet verleerd hebben mag blijken uit deze greep van citaten uit de jaargangen 1976-1986:
Racisme en anticommunisme, de twee basisingrediënten van de nazi ideologie: "Worden niet alle communistische revoltes door Joden aangevoerd? Steekt daar niet een systeem in?" (januari '76 over de Portugese anjerrevolutie).
Negationisme: "In geen enkel concentratiekamp in Duitsland of daarbuiten hebben gaskamers, gaswagens, verbrandingskamers voor levenden bestaan." (juni '79).
Racisme van nazikwaliteit: "Het rassenonderscheid is een biologisch verschijnsel. Men kan hier van hogere of lagere wezens spreken. Men weet dat een doorsnee neger 500 jaar ten achter is op de doorsnee blanke, op enkele uitzonderingen na." (februari '79).
Een ode aan het nazistische derde rijk: "Het nationaal-socialisme was en is de enige oplossing voor de jeugdwerkloosheid." (februari '83).

<< Vorige - Volgende >>