|
Mala Zimetbaum, Joodse verzetsheldin in KZ Auschwitz-Birkenau |
|
|
|
|
Tuesday 10 August 2004 |
|
Pagina 1 van 6 
De onmogelijke liefde tussen Mala Zimetbaum en Edek Galinski
Eén van de mythes die hardnekkig de ronde blijven doen is dat de joden zich als schapen naar de slachtbank lieten voeren. Er zou geen joods (georganiseerd) verzet hebben bestaan, en joden liepen met open ogen in hun ongeluk. De waarheid is helemaal anders. Natuurlijk was het voor de joden geen eenvoudige opgave om verzet te bieden. Niet enkel de nazi's jaagden op hen, maar dikwijls ook verleende de locale bevolking waar ze leefden, hand- en spandiensten aan de bezetter of kwam tijdens de bezetting bij een hele populatie het virulent antisemitisme aan de oppervlakte. Tijdens de tweede wereldoorlog wisten de meeste joden niet eens meer wie ze konden vertrouwen en werden ze nagenoeg nergens toegelaten op hun vlucht voor de vernietigers.
 Nagenoeg geen enkel land wilden de vluchtelingen opvangen. Zelfs een land als Canada dat zich zo trots op de borst slaat dat het Amerikaanse deserteurs opving die niet aan de oorlog in Vietnam wilden deelnemen, weigerde joodse vluchtelingen op te nemen onder de slogan: "None Is Too Many" (geen enkele is nog teveel.) Of het dramatische verhaal van het Amerikaanse schip de S.S. St. Louis in het voorjaar van 1939, dat maandenlang rondzwalkte over de oceaan tussen Cuba en de kust van Florida.
Aan boord verbleven 26.000 joodse vluchtelingen. De St. Louis moest helaas onverrichterzake terugkeren naar Europa. Uiteindelijk was het in mei 1939 de Belgische overheid dat als eerste land dan toch toestemming verleende aan de St. Louis om af te meren. Zowat 250 joden stapten af in de haven van Antwerpen en de anderen mochten naar Frankrijk en Engeland.
Ook de vraag waarom het Amerikaanse leger dat over talloze luchtfoto's beschikte over het KZ Auschwitz-Birkenau, en President Roosevelt reeds lang op de hoogte was van de situatie in de kampen, waarom de VS nooit een poging heeft gedaan om de vernietigingsinstallaties van het kamp plat te bombarderen, en niet eens een eenvoudige poging deed om met een paar honderd manschappen het kamp te bevrijden, is nooit bevredigend beantwoord. Het was uiteindelijk het Russisch oprukkend leger dat Auschwitz zal bevrijden.
De reddingsactie kwam zeer traag op gang, en dikwijls nog maar enkel voor joden die een directe nuttige meerwaarde konden betekenen voor het gastland zoals industriëlen, kunstenaars, wetenschappers, schrijvers, artiesten, en ook zij die over de nodige (astronomische) geldbedragen beschikten en zich in het gastland konden 'inkopen' door veelbegeerde uitreisvisa voor veel geld via omkoopbare ambtenaren waaronder ook nazi's die graag voor veel geld een oogje toeknepen.
 Een massale reddingsactie zoals er in Denemarken met de hulp van Zweden gebeurde is werkelijk een unicum in de geschiedenis van de jodenvervolging door de nazi's. Wel waren er de vele illegale reddingsacties van individuelen en kleine groepen. Naarmate de oorlog vorderde en tegelijkertijd ook de rapporten over de gruwelen in de concentratiekampen doorsijpelden, kwamen er meer acties op gang en nam het verzet ook toe.
De rol van de Westerse wereld tijdens de tweede wereldoorlog als vluchthaven voor de door de nazi's vervolgden slachtoffers, is beslist al even omstreden als dat bvb het Grote Zwijgen van het Vaticaan tijdens WO 2 dat achteraf ook nooit door niemand werd begrepen.
In het overgrote deel van de gevallen, waren de joden op zichzelf aangewezen. De meeste autoriteiten zijn het er tegenwoordig over eens dat de doelstellingen van het joodse verzet, met "het overleven" bovenaan de top, gericht was op drie doelen:
- • De autoriteiten op de hoogte brengen dat de joden enkel de dood wachtte, wat ook hun leiders erover mochten beweren.
- • De wereld ervan te overtuigen wat de Nazi's uitvoerden.
- • Zich gewapenderhand verzetten.
Naast de beroemde Opstand in Warschau, het joodse partizanenverzet van de gebroeders Bielski, de Opstand in Sobibor, de Overval op het XXste Transport door Livschitz en zijn kompanen, en zovele andere bekende joodse verzetsdaden is één van de meest beroemde symbolen van het joodse verzet, en ook dat van het vrouwelijke verzet, ongetwijfeld dat van de jonge joodse vrouw Mala Zimetbaum, van wie haar laatste woorden op het schavot waren "Ik zal sterven als een heldin maar jij als een hond!", blijven doorzinderen tot op de dag van vandaag.
|
|
Laatst geupdate op ( Sunday 03 August 2008 )
|
